บทที่ 506 ของดีในทะเลรางเลือน

เนื่องจากเหตุผลหลายอย่าง ฟู่เอินซูในตอนที่ยังเป็นเด็กสาวจึงเป็นราชาปีศาจจอมป่วนตัวจริงเสียงจริง และเป็นลูกศิษย์เขากว่างเฉิงที่ทำให้ผู้คนปวดหัวที่สุดในหมู่คนรุ่นราวคราวเดียวกัน

ในตอนนั้น คนที่นางหวาดกลัวที่สุดมิใช่หยวงเจิ้งเฟิงที่เป็นทั้งอาจารย์และบิดา แต่เป็นศิษย์พี่ใหญ่ของนาง สือเถี่ย

มีแต่ตอนอยู่ต่อหน้าสือเถี่ยที่เคร่งขรึมจริงจังเท่านั้น ฟู่เอินซูถึงจะทำตัวดีขึ้นมาบ้าง

แต่ว่าฟู่เอินซูไม่ได้โกรธแค้นสือเถี่ยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม เขาเป็นหนึ่งในไม่กี่คนในสำนักที่นางสนิทด้วยที่สุด

ฟู่เอินซูทั้งเคารพและเกรงกลัวศิษย์พี่ใหญ่ผู้นี้

ในหายนะครั้งใหญ่ของเขากว่างเฉิง สือเถี่ยตายเพราะปกป้องสำนัก ทำให้ฟู่เอินซูรู้สึกเจ็บปวดยิ่ง

ก่อนหน้านี้สวีเฟยกับสือจวินสองแม่ลูกหายไปในโลกผืนสมุทร ทำให้ฟู่เอินซูเป็นห่วงมาโดยตลอด

ในตอนนี้เมื่อทราบว่าตนกับเยี่ยนจ้าวเกออยู่ในโลกผืนสมุทร ฟู่เอินซูย่อมเป็นห่วงสถานการณ์ของพวกเขาอย่างมาก

เยี่ยนจ้าวเกอกล่าวว่า “อาจารย์ป้าโปรดวางใจ หลายวันมานี้ข้าสนทนากับจอมยุทธ์โลกผืนสมุทรไม่น้อย เข้าใจสถานการณ์ขึ้นมาบ้าง

“เขาหงส์วิเศษอยู่ใจเจ็ดกลุ่มฝ่ายธรรมะ ถึงแม้ว่าจะไม่ได้อยู่ในชั้นแนวหน้า แต่ก็ไม่อาจดูถูกได้ พลังของพวกเขาไม่ด้อยกว่าเกาะจิตประสานหรือสำนักตาข่ายปีศาจเลย”

เขาพูดจาฉะฉาน “ในเจ็ดกลุ่มฝ่ายธรรมะ วังผลึกวารีมีพลังแข็งแกร่งที่สุด แต่ว่าสำนักมังกรโลหิตและบ่อหมื่นกระบี่ต่างมีคุณสมบัติในการสู้ สามสำนักนี้นับเป็นสามขุมกำลังหลัก

“เนื่องจากว่าสำนักอีกสี่สำนักไม่มีจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์และอาวุธศักดิ์สิทธิ์ จึงค่อนข้างอ่อนแอ แต่ก็มีพลังและศักยภาพไม่ธรรมดา”

ฟู่เอินซูได้ยินดังนั้นก็พยักหน้า “ใกล้เคียงกับสถานการณ์ของแปดพิภพมาก”

ชายหนุ่มเล่าต่อ “ขณะที่ระหว่างวังผลึกวารีสามสำนักตรึงกำลังกันตลอดเวลา ก็พยายามดึงเขาหงส์วิเศษ เกาะจิตประสาน สำนักคืนวิญญาณ และสำนักพายุคลั่งเป็นพวกด้วย ทั้งสี่สำนักกำลังรักษารากฐานการตัดสินใจของตัวเอง จะมากจะน้อยก็มีความโน้มเอียงอยู่”

“ในจำนวนนี้ เกาะจิตประสานโน้มเอียงไปทางบึงหมื่นกระบี่ สำนักพายุคลั่งโน้มเอียงไปทางสำนักมังกรโลหิต ส่วนเขาหงส์วิเศษและสำนักคืนวิญญาณโน้มเอียงไปทางวังผลึกวารีเล็กน้อย”

“พันธมิตรแบบหลวมๆ ที่เกิดขึ้นจากสามสำนักนี้มีพลังแข็งแกร่งที่สุด ขณะที่ขุมกำลังทั้งสองฝ่ายระมัดระวังกันและกัน ก็เกิดเป็นสภาวะสี่เผชิญสาม ไม่อาจทำอะไรกันได้”

เยี่ยนจ้าวเกอพูดพลางแบมือ “ด้านนอกยังมีหกพรรคมาร ดังนั้นเมื่ออยู่ในสถานการณ์ปกติ ระหว่างเจ็ดกลุ่มฝ่ายธรรมะจะไม่เคลื่อนไหวชัดเจนเกินไป แน่นอนว่าด้านในพรรคมารก็ไม่ได้ปรองดองกัน อีกทั้งยังเกิดความขัดแย้งรุนแรงยิ่งกว่า”

“ได้ยินมาว่าสภาพแวดล้อมในปัจจุบันของเขาหงส์วิเศษที่ศิษย์พี่สวีและจวินเอ๋อร์อยู่ยังใช้ได้ ก่อนหน้านี้ข้าได้สนทนากับคนของเกาะจิตประสาน บอกเพียงว่าตนจะไปเขาหงส์วิเศษ อีกฝ่ายสมควรไม่นึกถึงพวกศิษย์พี่สวี”

เขาเว้นไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็กล่าวต่อ “แต่ว่าหากเปรียบเทียบผ่านวรยุทธ์ที่พวกเราใช้ อีกฝ่ายอาจจะดูออกถึงความคล้ายคลึง”

ฟู่เอินซูเอ่ยขึ้น “ถ้าเป็นวิชาเอกพิสุทธิ์ล่ะก็ นอกจากจะเหลือร่องรอยไว้ในกายอย่างชัดเจน ไม่เช่นนั้นน่าจะไม่เปรียบเทียบออกง่ายถึงเพียงนั้น”

“นอกจากวรยุทธ์ที่เป็นพื้นฐานแล้ว เจ้าใช้วิชากระบี่อำพันลี้ลับที่เป็นวรยุทธ์อันล้ำลึกของสำนักเราไม่ได้ เพราะเจ้าฝึกฝนวรยุทธ์อื่น พวกสวีเฟยก็ใช้ไม่ได้ สิ่งเดียวที่คล้ายกันก็คือเพลงกระบี่เจ็ดดารา”

เยี่ยนจ้าวเกอนึกย้อนเล็กน้อย ก่อนจะกล่าวด้วยรอยยิ้ม “บังเอิญนัก ข้าเคยใช้เพลงกระบี่เจ็ดดาราครั้งหนึ่ง แต่ไม่เหลือพยานไว้”

ฟู่เอินซูโบกมือ “เช่นนั้นก็ไม่เป็นไร”

ชายหนุ่มกล่าว “เกาะจิตประสานไม่น่านึกถึงเขาหงส์วิเศษ แต่ว่าพวกหยางฉู่ฟานนั่นคล้ายใส่ร้ายว่าข้าเป็นคนของสำนักปราชญ์ปีศาจ อีกทั้งยังมีท่าทางเหมือนมีหลักฐาน ไม่ทราบว่าเอาความมั่นใจมาจากไหน”

“สำนักปราชญ์ปีศาจเป็นหนึ่งในหกพรรคมาร เกี่ยวพันกับการต่อสู้ระหว่างธรรมมะและมาร เกาะจิตประสานกับบึงหมื่นกระบี่มีข้ออ้างให้ลงมือกระทำ”

สายตาของฟูเอินซูมองมหาสมุทรที่อยู่ไกลออกไป “ไม่ว่าจะเป็นอย่างไรก็ไปที่เขาหงส์วิเศษก่อนเถอะ เมื่อครู่ได้ยินเจ้ากล่าวว่า ระยะทางที่ใกล้ที่สุดในการไปเขตแดนของเขาหงส์วิเศษ จะต้องผ่านถิ่นของเกาะจิตประสานใช่หรือไม่”