บทที่ 507 ข้าจะทำอะไร พวกเขาหยุดไม่ได้

ระเบียงเหวลึกอยู่ที่จุดตัดของทะเลจิตประสาน ทะเลเต่าทะยาน และทะเลรางเลือน

กระแสคลื่นที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิงสามสายม้วนอยู่ในทะเลลึก ก่อให้เกิดความชื้นอันน่าประหลาด ทั้งยังรวมตัวกัน ประกอบกันเป็นคลื่นใต้น้ำที่มีเอกลักษณ์ที่นี่

โลกผืนสมุทรประกอบกันจากทวีปจำนวนน้อยและท้องทะเลจำนวนมาก

ในสถานที่อื่นก็มีสถานที่ที่เป็นจุดตัดของสามทะเลเช่นกัน แต่ว่าคลื่นใต้น้ำเช่นนี้กลับมีแค่ตรงจุดตัดของทะเลจิตประสาน ทะเลเต่าทะยาน และทะเลรางเลือนเท่านั้น เป็นสภาพภูมิศาสตร์ที่มีความพิเศษ

เพียงแต่คลื่นใต้น้ำนี้สกปรกเป็นอย่างยิ่ง สำหรับจอมยุทธ์แล้ว มันเต็มไปด้วยอันตราย หลายครั้งต่อให้มีจอมยุทธ์ดำลงทะเล ก็ไม่อยากเข้าใกล้ที่แห่งนี้

ในตอนนี้มีคนมารวมตัวกันมากมาย ทำให้เยี่ยนจ้าวเกอค่อนข้างประหลาดใจ ‘หรือว่าข่าวลือจะผิด?’

คลื่นใต้น้ำก่อให้เกิดน้ำวนขนาดยักษ์ ทว่าใจกลางน้ำวนกลับไม่มีน้ำทะเล เกิดเป็นที่ว่างบริเวณหนึ่ง

ทุกคนที่มาอยู่รวมกันบนที่ว่างนี้กำลังสนทนากันไปต่างๆ นาๆ

“เหอะ ในที่สุดลี่เซิ่งก็ทนไม่ไหว ต้องการท้าสู้กับจางฮ่าวเฉิงแล้ว ไม่ได้เห็นการต่อสู้กันระหว่างยอดฝีมือสองคนที่อยู่ในจอมยุทธ์ขั้นรูปญาณสิบอันดับแรกมานานแล้ว”

“วังผลึกวารีและสำนักสังหารมังกร สองกลุ่มผู้นำฝ่ายธรรมะและพรรคมารในที่สุดก็จะปะทะกันแล้ว แต่ไม่รู้ว่า ‘มังกรน้ำเงิน’ จางฮ่าวเฉิงจะสมกับตำแหน่งอันดับหนึ่ง หรือ ‘ฟันเสาสวรรค์’ เฉิงลี่อันดับสองในตอนนี้จะเหนือกว่ากัน”

“อย่าดูถูกลี่เซิ่งไป ถึงจะทระนงตน แต่เขามิใช่คนบุ่มบ่าม ครั้งนี้ที่ท้าสู้กับจางฮ่าวเฉิง ไม่แน่ว่าจะอยู่ในช่วงคอขวด คิดจะใช้เรื่องนี้เลื่อนเป็นมหาปรมาจารย์ขั้นรูปญาณ”

“อาศัยดอกไม้วิญญาณเก้าดอกจากใบวิญญาณเก้าใบของเขา ใครจะกล้าดูถูกกันเล่า”

เยี่ยนจ้าวเกอได้ยินดังนั้นก็ค่อยๆ เข้าใจ ที่นี่กำลังจะเกิดการท้าสู้ขึ้น

สองฝ่ายที่ท้าสู้ก็คือมหาปรมาจารย์ขั้นรูปญาณสองคน ที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกผืนสมุทร

สำนักสังหารมังกรเป็นสำนักใหญ่อันดับหนึ่งในหกพรรคมาร เหมือนกับตำแหน่งในเจ็ดกลุ่มฝ่ายธรรมของวังผลึกวารี

ชื่อของสำนักนี้ผิดข้อห้ามของวังผลึกวารีและสำนักมังกรโลหิต แทบจะนับได้ว่าเป็นศัตรูคู่อาฆาตกัน

การจัดอันดับจอมยุทธ์สิบอันดับแรก ย่อมหลีกเลี่ยงไม่ให้เกิดการต่อสู้ระหว่างกันไม่ได้ เป็นการตัดสินโดยดูที่ผลงานการรบโดยรวม และพลังที่แสงออกมนในการต่อสู้จริง

นี่ย่อมทำให้มีคนไม่ยอมรับ

ความจริงเมื่อต่อสู้แล้วได้ผลลัพธ์แพ้ชนะ ฝ่ายที่แพ้มักจะไม่ยอมรับ เฝ้าอดทนฝึกฝนหลายปีเพื่อทำลายความอัปยศก่อนหน้า อย่าว่าแต่ในสถานการณ์ที่ยังไม่ทันต่อสู้ก็ถูกคนกดหัวเอาไว้ จะมีจอมยุทธ์กี่คนที่อดทนได้กัน

ตอนนี้กำลังจะเกิดการต่อสู้ที่ดุเดือดขึ้นแล้ว

เยี่ยนจ้าวเกอกะพริบตาปริบๆ ไม่ใคร่ใส่ใจนัก เพียงแต่รู้สึกสนใจ ‘เจียงสยงที่ถูกข้ากำจัด ดูเหมือนจะถูกจัดอยู่ในอันดับสามกระมัง’

เขายิ้มพลางส่ายหน้า ข้ามน้ำวนมายังเหนือที่ว่าง

“ที่นี่ทางหนึ่งเป็นทะเลจิตประสาน ทางหนึ่งเป็นทะเลเต่าทะยาน ต่างเป็นถิ่นของฝ่ายธรรมมะ ลี่เซิ่งนั่นกลับกล้ามาท้าสู้ที่นี่”

“ด้านหลังมีทะเลรางเลือนอยู่ด้วย หากมีจอมยุทธ์ขั้นรูปญาณต้องการฆ่าเขา แค่ถอยไปยังทะเลรางเลือนก็ใช้ได้แล้ว สำนักสังหารมังกรจะต้องมียอดฝีมือมาด้วยแน่”

“เหตุเกิดจากที่สำนักสังหารมังกรมีศิษย์อายุน้อยคนหนึ่ง เกิดความขัดแย้งกับศิษย์อายุน้อยของวังผลึกวารี ถูกเล่นงานเสียท่า ลี่เซิ่งรู้ว่าจางฮ่าวเฉิงอยู่ที่นี่ จึงคิดมาล้างอาย”

ขณะที่ทุกคนพูด ก็เห็นว่าเยี่ยนจ้าวเกอกับฟู่เอินซูปรากฏตัวขึ้น

ตอนแรกยังไม่สนใจนัก ถึงอย่างไรก็มีจอมยุทธ์พเนจรอยู่มากมาย ไม่มีผู้ใดจำคนทุกคนได้หมด

แต่เมื่อลองคิดให้ดี คนกลุ่มหนึ่งก็รู้สึกว่าเยี่ยนจ้าวเกอดูคุ้นตานัก

โดยเฉพาะจอมยุทธ์ของเกาะจิตประสาน ต่างเบิกตาขึ้นโดยพลัน “เป็นเจ้า?!”

คนที่กลับเกาะจิตประสานในตอนนั้นย่อมเก็บภาพเงาแสงของเยี่ยนจ้าวเกอไว้ พวกฟางจ้าวหงและหยางฉู่ฟานไร้ข่าวคราวโดยสิ้นเชิง ทุกคนในเกาะจิตประสานต่างคิดว่าพวกเขาน่าจะประสบคราเคราะห์เข้าแล้ว