บทที่ 654 ความสามารถหนึ่งเดียว

ทิศตะวันออกเฉียงใต้มีประกายกระบี่ที่เหมือนกับกระแสน้ำพุ่งมา ทุกที่ที่มันผ่าน การไหลของเวลาพากันปั่นป่วน เป็นคัมภีร์นภากาลเวลา หรือวิชากระบี่กาลเคลื่อนคล้อยเหมือนคังจิ่นหยวน

ทางด้านทิศตะวันตกเฉียงใต้ แสงสว่างไร้สิ้นสุดสาดส่องแผ่กระจายไปทั่วท้องฟ้าอย่างรวดเร็ว ปรากฏการณ์ประหลาดของการขึ้นสลับกันของดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ โดยมีแสงสว่างเป็นหลัก การเปลี่ยนแปลงเป็นรอง คือกระบวนท่าวรยุทธ์ตะวันจันทราผสมผสานของสำนักแสงสว่างที่เยี่ยนจ้าวเกอในตอนนี้คุ้นเคยเป็นอย่างดี

ประกายกระบี่ทิศตะวันออกเฉียงใต้มาเร็วกว่า คังจิ่นหยวนเห็นดังนั้นพลันยินดี “รีบมาช่วยข้าเร็ว!”

ความกล้าหาญของเขาที่หายไปก่อนหน้านี้ กลับคืนมาใหม่อีกครั้ง

คังจิ่นหยวนใช้พลังทั้งหมดของตัวเองต่อต้านการสะกดจากเยี่ยนจ้าวเกอ

ประกายกระบี่ที่เหมือนกับกระแสเวลาปรากฏขึ้น ม้วนพัดเข้าใส่เยี่ยนจ้าวเกอและร่างแยกสมุทรสุดขอบโลก โต้ตอบชายหนุ่ม

เยี่ยนจ้าวเกอแค่นหัวเราะ ตัวเขากับร่างแยกสมุทรสุดขอบโลกลงมือพร้อมกัน กระแทกคังจิ่นหยวนกับเกราะฟ้าดินเข้าไปในเสาแสงขนาดมหึมานั้น

อีกฝ่ายพลันส่งเสียงคำรามน่ากลัว

ค่ายกลไม่สมบูรณ์ เป็นแค่การระเบิดของพลังบนเกาะเฉวียนหลิงที่เดียวเท่านั้น

ในตอนนี้เพลิงอัคคีที่หล่นลงจากท้องฟ้าอ่อนแอลงแล้ว เสาแสงเริ่มเปลี่ยนเป็นมั่นคง

ทว่าความสมดุลก่อนหน้าก็ค่อยๆ ถูกทำลายเช่นกัน พลังอันยิ่งใหญ่ที่เก็บสะสมไว้มีแนวโน้มระเบิด

เสาแสงกว้างขึ้นเรื่อยๆ กลืนกินมิติเวลาบริเวณรอบๆ ที่กว้างใหญ่ยิ่งกว่า

เยี่ยนจ้าวเกอเห็นดังนั้นก็รู้ว่าตนไม่ควรอยู่ต่อ ไม่เช่นนั้นอาจะถูกม้วนเข้าไปในการระเบิดของพลังค่ายกล

เขายักไหล่ พุ่งเข้าลงไปในวังฝูงมังกรพร้อมร่างแยกสมุทรสุดขอบโลก จากนั้นก็ออกห่างไปอย่างรวดเร็ว ลอยลิ่วเข้าไปในมหาสมุทรที่อยู่ไกลออกไป

น่านน้ำที่อยู่รอบๆ ลำแสงในตอนนี้โหมซัดกระหน่ำ ด้วยสภาวะพลิกฟ้าพลิกดิน

ชายหนุ่มหันหน้ากลับไปมอง เห็นประกายกระบี่ที่เหมือนกับกระแสน้ำที่มาจากทางทิศตะวันออกเฉียงใต้มาถึงแล้วหยุดนิ่ง ปรากฏเป็นเงาร่างของบุรุษอาภรณ์ขาวผู้หนึ่ง

บุรุษอาภรณ์ขาวผู้นั้นภายนอกมองไปเป็นคนหนุ่ม รูปร่างหน้าตาคล้ายคังจิ่นหยวนอยู่สี่ห้าส่วน แต่ว่าบุคลิกดูเป็นผู้ใหญ่กว่ามาก

“คังเม่าเซิง…” คังจิ่นหยวนตอนแรกยังร้องขอความช่วยเหลือ หลังจากเห็นผู้มาชัดเจน พลันเงียบงันลง

บุรุษวัยกลางคนมองดูเสาแสงอันน่ากลัวที่กำลังจะระเบิดเบื้องหน้า กับวังฝูงมังกรที่ค่อยๆ ออกห่างไป ถอนใจคำหนึ่ง

ประกายกระบี่ของเขาขยายออกอย่างดุดัน ไม่ได้ไล่ตามเยี่ยนจ้าวเกอ แต่พุ่งใส่เสาแสงที่น่ากลัวนั้น หมายพาคังจิ่นหยวนหนี

เยี่ยนจ้าวเกอเห็นคนผู้นี้ออกกระบี่ก็เลิกคิ้วเล็กน้อย ‘อ้อ? เป็นจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ขั้นสาม ขั้นรวมรูประยะท้ายเหมือนกัน แต่เขาแกร่งกว่าคังจิ่นหยวนมาก แม้กระทั่งสู้กับหนงอวี่ซวนได้โดยไม่เสียเปรียบ’

ครั้งนี้จอมยุทธ์สำนักแสงสว่างที่อยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้เดิมทีกำลังเข้าใกล้ ตอนนี้ค่อยๆ หยุดเคลื่อนที่ไปข้างหน้า

พลังของค่ายกลอัคคีสวรรค์อัสนีวิบัติรวมตัวกันที่น่านน้ำแห่งนี้กำลังจะระเบิดโดยสิ้นเชิง เขาไม่กล้าเข้าใกล้ และเคลื่อนไหวในบริเวณนี้อีก

คนที่เป็นผู้นำโผล่ขึ้น มองเสาแสงทะลุฟ้าแวบหนึ่ง จากนั้นสายตาก็อยู่บนวังฝูงมังกรที่หายไปตรงปลายอีกด้านหนึ่งของผิวทะเล

เขาพลันตาเป็นประกาย

ก่อนที่เยี่ยนจ้าวเกอจะเข้าไปในทะเล ภาพสุดท้ายก็คือการสบตากับคนผู้นั้น

‘เหอะ พูดถึงโจโฉ โจโฉก็มา’ สีหน้าของเยี่ยนจ้าวเกอแปลกประหลาดอยู่บ้าง

ผู้ที่นำกลุ่มจอมยุทธ์แสงสว่างที่มาที่นี่ ก็คือหนงอวี่ซวน

หนงอวี่ซวนมองเยี่ยนจ้าวเกอกับวังฝูงมังกรจมลงไปในมหาสมุทร ก่อนจะหายไปในพริบตาด้วยความคับข้องใจ

ครั้นคิดจะไล่ตาม เสาแสงที่น่ากลัวตรงหน้ายามนี้กลับระเบิดออกมาโดยสมบูรณ์ เพลิงสายฟ้ากระจายว่อนนภา ขัดขวางเส้นทาง