บทที่ 866 ผู้วิเศษเซิงที่พุ่งชนใส่แผ่นเหล็ก

ครั้นวางค่ายกลเสร็จ ผู้วิเศษเซิงสายตาก็พลันเคร่งขรึมลงทันที

“นี่คือ…ค่ายกลเทพไท่อี้ถล่มทลาย?”

ผู้วิเศษเซิงที่ฝึกฝนคัมภีร์นภากาลเวลา จำค่ายกลต่อสู้ที่แข็งแกร่งชนิดนี้ได้เกือบจะในชั่วพริบตา

ร่างแยกสมุทรสุดขอบโลกยืนนิ่งอยู่กลางอากาศ คมหอกของหอกราชาลี้ลับในมือชี้ไปที่ผู้วิเศษเซิง “ท่านฉลาดนัก”

ยามที่ทราบว่าตนลงไปยังโลกผืนสมุทรในครั้งนี้อาจจะต้องเข้าฌานปิดตาย ไม่อาจกลับมาได้หลายปี เยี่ยนจ้าวเกอไฉนเลยจะไม่เตรียมตัวไว้

บนยอดเขาพายุสะท้านของเขากว่างเฉิงในตอนนี้ เฟิงอวิ๋นเซิงถือดาบยาวสีดำชี้ลงพื้น รอบๆ ตัวมีพลังสีดำลอยวนรอบตัว ม่านตาสองข้างเป็นสีฟ้า ราวกับดวงอาทิตย์ยะเยือกสองดวง

เพราะการเพิ่มพลังจากดาบเทพอาทิตย์ยะเยือก เฟิงอวิ๋นเซิงจึงมีสภาวะพรั่งพรูสูงส่ง น่ากลัวยิ่งกว่าเทาเที่ยเสียอีก

บนศีรษะของนางกลับมีมงกุฎสีขาวบริสุทธิ์องค์หนึ่ง เหมือนกับจันทร์กระจ่างลอยกลางหาว เปล่งแสงสว่างอันเย็นเยียบ สูงส่งเหลือประมาณ

กลิ่นอายที่เย็นชาบริสุทธิ์ และกลิ่นอายที่ดุร้ายน่ากลัว ผสมกันบนร่างของเฟิงอวิ๋นเซิง ต่างก็แข็งแกร่งถึงขีดสุด!

เยี่ยนจ้าวเกอมุ่งหน้าไปยังโลกผืนสมุทร เฟิงอวิ๋นเซิงเป็นคนปกป้องค่ายกลที่เหมาะสมที่สุด

เฟิงอวิ๋นเซิงในตอนนี้ยังอยู่ในระดับมหาปรมาจารย์ แต่เมื่อครอบครองมงกุฎจันทราและดาบเทพอาทิตย์ยะเยือก นางกลับมีพลังน่าทึ่งยิ่ง

อาวุธเทพสองชิ้นก็สามารถปรับแต่งควบคุมอานุภาพของตัวมันเอง ลงไปยังโลกเบื้องล่างโดยไม่ถูกจำกัดได้อย่างหาได้ยากยิ่ง

แต่ว่าเยี่ยนจ้าวเกอต้องการให้เฟิงอวิ๋นเซิงอยู่ที่โลกซ้อนโลก

ไม่ใช่เพราะเขาไม่ต้องการร่วมทางกับเฟิงอวิ๋นเซิง

แต่ในโลกซ้อนโลกส่งผลดีกับนางมากกว่า

เฟิงอวิ๋นเซิงจำเป็นต้องฝึกปรือเช่นกัน สภาพแวดล้อมของโลกซ้อนโลกเหนือกว่าโลกผืนสมุทร หากนางลงไปคุ้มครองเยี่ยนจ้าวเกอ เท่ากับทำให้การฝึกฝนของตัวเองชักช้าลง

หากนางยังอยู่ในโลกซ้อนโลก เมื่อราชวงศ์ต้าเสวียนอ๋องมีการเคลื่อนไหว จะสามารถลงมือได้

ไม่ใช่แค่เฟิงอวิ๋นเซิงเท่านั้น ที่เยี่ยนจ้าวเกอตั้งใจทิ้งกระบี่ปีศาจเทาเที่ยไว้ ความจริงไม่ใช่ให้ร่างแยกสมุทรสุดขอบโลกเก็บไว้

บนยอดเขาพ้นอัคคีที่อยู่อีกด้านหนึ่ง สัตว์ประหลาดยักษ์ที่มีขนเป็นสีขาวดำตัวหนึ่งกำลังเงยหน้าร้องคำราม!

บนหน้าผากของมันมีลำแสงสีดำหลายสายผสมผสาน สะท้อนเป็นเงาแสงของเทาเที่ย รวมกับรูปร่างอันใหญ่โตของมัน

มันอ้าปากกว้าง พลังกลืนกินอันน่าสะพรึงกลัวส่งออกมา

กระบี่ปีศาจเทาเที่ยถูกเก็บไว้ในหีบกลืนฟ้ากลืนกิน สภาวะไม่ด้อยลงแม้แต่น้อย ตอนนี้วางอยู่บนหัวของสัตว์ประหลาดยักษ์ตัวนี้ พลังของทั้งสองฝ่ายเกิดการควบรวมอย่างเลือนราง

ที่แล้วมาเห็นแค่มนุษย์ที่กระตุ้นอาวุธศักดิ์สิทธิ์ ปีศาจอสูรที่ยังไม่แปลงร่างเป็นมนุษย์ จะมีสักกี่ตัวที่สามารถควบคุมอาวุธศักดิ์สิทธิ์ได้

ทว่าในตอนนี้ พ่านพ่านกลับประสานเสียงกับกระบี่ปีศาจเทาเที่ย

มันกลืนกินหลอมรวมเลือดจากหัวใจของเทาเที่ย และกระบี่ปีศาจเทาที่ยที่สร้างจากซากวิญญาณของเทาเที่ย ในวินาทีนี้ผนึกกันเป็นหนึ่งเดียว พลังทะยานอย่างต่อเนื่อง

พ่านพ่านในฐานะปี่ภูเขาเลือดบริสุทธิ์ สามารถควบคุมอัคคีทมิฬและวารีทมิฬได้โดยธรรมชาติ

หลังจากพลังของมันแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ ก็ยิ่งเข้าใจหลักการฟ้าดินล้ำลึกขึ้นอย่างต่อเนื่อง

จอมขี้เกียจที่ปกติดูเหมือนเซื่องซึมตัวนี้ เป็นเพราะว่าสายเลือดทางพรสวรรค์ ความจริงได้บรรลุถึงหลักการเปลี่ยนแปลงของหยินหยางโดยไม่ต้องมีผู้สอนแล้ว

หลักแห่งหยินหยางที่พ่านพ่านบรรลุแตกต่างกับฝ่ามือหยินหยางขั้วกำเนิดและดัชนีหยินหยางอยู่หลายส่วน

ถึงแม้ว่าจะไม่อาจก่อให้เกิดผลกระทบสำคัญ แต่ว่าก็มีส่วนช่วยในกระบวนการอนุมานฝ่ามือหยินหยางขั้วกำเนิดของเยี่ยนจ้าวเกออยู่บ้าง

ขณะเดียวกัน หลังจากกินเลือดจากหัวใจและหัวใจของเทาเที่ย พร้อมหลอมรวมกับของล้ำค่าจำนวนนับไม่ถ้วน พลังของพ่านพ่านก็แทบจะต้านทานจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ในขั้นเทวะสำแดงจำนวนมากได้

ในฐานะพาหนะของเยี่ยนจ้าวเกอ มันเป็นผู้คุ้มครองโดยกำเนิด

ความจริงแล้ว พาหนะของยอดฝีมือผู้มีความสามารถมากมาย จะมีหน้าที่ในการเฝ้าบ้านและคุ้มครองในการฝึกฝนตามปกติของพวกเขาคล้ายๆ กัน

ทว่าในครั้งนี้ ไม่เพียงแต่เยี่ยนจ้าวเกอจะไม่พาคนอื่นไปคุ้มครอง แม้แต่พ่านพ่านเองก็ทิ้งไว้ด้วย

สิ่งที่เขาต้องการก็คือวินาทีตรงหน้านี้

สิ่งที่ต้องการก็คือการให้เยี่ยนตี๋ผู้เป็นบิดามีอิสระ สิ่งที่ควรฝึกฝนก็ฝึกฝน ที่ควรออกเดินทางหาประสบการณ์ก็ออกเดินทางหาประสบการณ์

ต่อให้สองพ่อลูกจะไม่อยู่ เขากว่างเฉิงก็มีพลังที่แข็งแกร่งมากพอ!

เมื่อมีศัตรูที่เข้มแข็งมาบุก เยี่ยนจ้าวเกอกับเยี่ยนตี๋ก็ยังเข้าฌานได้อย่างสบายใจ ไม่ถูกศัตรูกดดันให้ออกฌานก่อนเวลา

วินาทีนี้ หยวนเจิ้งเฟิงที่ได้รับสิทธิ์ควบคุมค่ายกลเอกพิสุทธิ์กลับมาอีกครั้ง ร่างแยกสมุทรสุดขอบโลกที่ถือหอกราชาลี้ลับ พ่านพ่านที่ประสานกับกระบี่ปีศาจเทาเที่ย และเฟิงอวิ๋นเซิงที่ครอบครองมงกุฎจันทรารวมถึงดาบเทพอาทิตย์ยะเยือก

ยอดฝีมือทั้งสี่ แยกกันอยู่สี่ด้าน กางค่ายกลเทพไท่อี้ถล่มทลายพร้อมกัน!