สิ้นลาย – 09/1 แมวน้อยจนมุม

ความร้อนใจจากบทสนทนาในช่องแชต ทำให้ขวัญใจรีบนั่งรถมาหาฌานินยังคอนโดเพื่อฟังชัด ๆ อีกทีว่าสิ่งที่พิมพ์คุยก่อนหน้า มันคือความรู้สึกจริง ๆ ที่อยากทำและเธอก็ไม่สบายใจเลย เหมือนเป็นเพราะความคิดบ้า ๆ ของตัวเอง ทำให้เพื่อนคล้อยตามอย่างนี้

“แกคิดใหม่คิดดี ๆ สิฌา”

“ไม่เห็นต้องแตกตื่นขนาดนี้เลยขวัญใจ” ฌานินหันมองเพื่อน ที่ตั้งแต่มาถึงก็พูดให้เธอคิดมากเกินสิบรอบเข้าไปแล้ว

“โอ๊ย!! แกเป็นแบบนี้อีกแล้ว บทจะรั้นก็ดื้อจริง ๆ”

เสียงถอนหายใจหลุดออกมาจากอกของขวัญใจ เห็นฌานินท่าทางใสซื่อแต่บางครั้งไม่ใช่เลย หากคิดจะทำอะไรแล้วก็ห้ามแทบไม่ฟังเป็นคนคล้ายหัวอ่อนแต่กลับรั้นจนถึงที่สุด

“ชีวิตมันเป็นแบบนี้นี่ ช่างเถอะ ฌาอยากหนีจากความวุ่นวายของพ่อกับพวกเจ้าหนี้แล้ว” เธอตอบปัดออกมาเหมือนหมดแรงเหนื่อยหน่ายกับชีวิตแล้ว อยากหนีจากความรู้สึกกดดันตรงนี้หนีไปจากความหวาดระแวงเวลาออกไปข้างนอก

“รู้ได้ยังไงว่าถ้าเป็นเด็กพี่คลื่นแล้วจะดีขึ้น หมายถึงความรู้สึกแกน่ะมั่นใจเหรอจะไม่หลงรักเขา คนเจ้าชู้มันรู้วิธีทำให้เหยื่อติดกับดักนะ” เสียงขวัญใจเต็มไปด้วยความกังวล ย้ำเตือนให้เพื่อนคิดถี่ถ้วนมากกว่านี้ บางทีการตัดสินใจชั่ววูบอาจจะเป็นพันธนาการรัดตัวแน่นจนดิ้นไม่หลุดในอนาคต

“…” ฌานินนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ดวงตาวูบไหวกับความจริงที่เพื่อนพูด คนเจ้าชู้มักจะรู้วิธีทำให้เหยื่อติดกับดัก แต่สำหรับเธอตอนนี้เต็มใจเดินไปในกับดักนั้นด้วยตัวเอง

“พี่มันดูสนใจขนาดนั้น อิขวัญทุบโต๊ะเลยว่าแกผ่านไปเป็นเด็กเขาได้ง่าย ๆ แน่นอน เขาช่วยได้แน่เรื่องนั้น แต่ฌานิน แกมั่นใจแค่ไหนว่าจะไม่หวั่นไหว”

“อะไรของขวัญเนี่ย ตอนแรกก็เหมือนจะสนับสนุน”

“ฮือ!! ฉันเปลี่ยนคำพูดแล้ว ถ้าแกเอาตัวเองถลำลึกลงไป มันยากนะที่จะถอนตัวขึ้นมา” ขวัญใจยกมือกอดอก ถอนหายใจเฮือกใหญ่ ดวงตาจริงจังยิ่งกว่าครั้งไหน ๆ เธอกลัวว่าวันข้างหน้าเพื่อนรักจะถูกผูกติดด้วยสิ่งที่เรียกว่าความรู้สึกมากกว่าข้อแลกเปลี่ยนจนหาทางออกไม่เจอ

“ขวัญอย่าเพิ่งคิดไปไกลเลย ตอนนี้ฌายังไม่ได้คุยกับเขา”

“แต่เดี๋ยวแกก็คุยถูกไหม?”

“… อื้อ”

ขวัญใจเบ้หน้าพยายามพูดให้เพื่อนเปลี่ยนความคิด แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ผล เธอเดินไปนั่งบนโซฟาหยิบเอายาดมออกมายัดเข้าจมูก หากวันข้างหน้าฌานินเจ็บปวดกับเส้นทางที่เลือกขึ้นมา ตัวของเธอเองคงรู้สึกผิดไปด้วยที่จุดประกายกระตุ้นความคิดไม่เข้าท่านี้