ตอนที่ 7

หญ้าเก้าหยิน กลั่นเสร็จสิ้น

รากมังกรปฐพี กลั่นเสร็จสิ้น

เมล็ดเปลวเพลิง กลั่นเสร็จสิ้น

...

สมุนไพรมากกว่าสามสิบชนิดถูกกลั่นทีละชนิด ลู่เฉินใช้เวลาไปกว่าสองชั่วโมง นี่ทำเอาเขาเหงื่อเปียกโชกท่วมตัว

การกลั่นยาเม็ดไม่เหมือนกับการต้มยาธรรมดา แก่นแท้ของสมุนไพรทุกชนิดจะต้องถูกสกัดออกมา ในขณะเดียวกันก็ต้องกำจัดสิ่งเจือปนออกไป แล้วทำให้แก่นแท้เหล่านั้นกลายเป็นผง

ทว่าเปลวไฟในมือของลู่เฉินมีคุณภาพต่ำเกินไป และผงสมุนไพรที่กลั่นออกมาก็ยังคงมีสิ่งเจือปนมากเกินกว่าที่จะถือว่าสมบูรณ์แบบ ถึงกระนั้น นี่ก็เป็นวิธีเดียวที่เขามี

ประการแรก ลู่เฉินไม่มีพื้นฐานการบ่มเพาะอยู่เลย ดังนั้นเขาจึงไม่มีพลังที่จำเป็นในการรักษาเปลวไฟโอสถ ทำให้พลังของไฟโอสถอ่อนแอ

ประการที่สอง ปัจจุบันลู่เฉินไม่มีโอกาสหรือความสามารถที่จะปราบเปลวไฟชนิดอื่น ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงพอใจกับสิ่งที่มี

แต่การฝึกฝนวิชาปรุงโอสถไม่เพียงแต่ต้องมีเปลวไฟโอสถที่แข็งแกร่ง แต่ยังต้องมีพลังวิญญาณที่แข็งแกร่งด้วย และข้อกำหนดที่สำคัญที่สุดในการฝึกคือต้องมีพลังจิตวิญญาณที่ทรงพลังอย่างยิ่ง

ข้อกำหนดอีกสองข้อนั้นไม่ยากนัก สำหรับเปลวไฟโอสถ ตราบใดที่มีการเตรียมการอย่างเหมาะสมก็สามารถจับสัตว์อสูรที่มีคุณสมบัติธาตุไฟและค่อยๆ ฝึกให้เชื่องนำมาเป็นสัตว์เลี้ยงได้ ส่วนการดึงเปลวไฟของสัตว์อสูรก็สามารถปราบสัตว์อสูรและฝึกฝนให้กลายเป็นเปลวไฟของตนเอง

นักปรุงโอสถที่มีความสามารถจำนวนมากกว่าเก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์ล้วนใช้เปลวไฟอสูร มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่ครอบครองมรดกโบราณอันทรงพลัง ควบคุมเปลวไฟวิญญาณที่ลึกลับและลี้ลับอย่างยิ่งที่พบเจอได้ในใต้หล้า

เปลวไฟวิญญาณคือเปลวไฟที่มีวิญญาณเป็นของตัวเอง และจากความทรงจำของลู่เฉิน เขาเคยควบคุมเปลวไฟวิญญาณที่น่าเกรงขามอย่างยิ่งมาก่อน

แต่ไม่ว่าในอดีตเขาจะน่าเกรงขามเพียงใด ตอนนี้เขาก็ทำได้เพียงใช้เปลวไฟขยะนี้ในการกลั่นยาเม็ดของเขาเท่านั้น ท้ายที่สุดแล้ว สิ่งที่อยู่ในความทรงจำของเขาก็ไม่ใช่สิ่งที่เขาสามารถนำออกมาได้

หลังจากพักผ่อนเพียงพอ ลู่เฉินก็สูดหายใจเข้าลึกๆ เขาวางเทียนไว้ในมือและเปลวไฟสีเหลืองก็ปรากฏขึ้น

“ไม่เลว หลังจากผ่านการกลั่นแล้ว พลังของเปลวไฟก็เพิ่มขึ้นเล็กน้อย ช่างเถอะ อย่างน้อยก็ดีกว่าไม่มีอะไรเลย”

หลังจากกลั่นแก่นแท้ของยาเจ็ดชนิดติดต่อกัน เขาก็โยนพวกมันลงในเตาพลังจิตวิญญาณของเขา มันระเบิดออกมา และเปลวไฟในมือของลู่เฉินก็ผันผวนขึ้นมากะทันหัน เมื่อเทียบกับเมื่อก่อน เปลวไฟของเขาแข็งแกร่งขึ้นหลายเท่าตัว

“การใช้พลังจิตวิญญาณเพื่อสนับสนุนเปลวไฟ หากนักปรุงโอสถคนอื่นเห็นสิ่งนี้ พวกเขาจะไม่ตกใจจนตายหรือ?” ลู่เฉินยิ้มอย่างขมขื่น

พลังจิตวิญญาณเป็นรากฐานของการกลั่นยาใดๆ ขณะกลั่นจำเป็นต้องใช้พลังจิตวิญญาณจำนวนมากเพื่อควบคุมอุณหภูมิ หากเกิดการเบี่ยงเบนเพียงเล็กน้อยก็จะทำให้ความพยายามทั้งหมดก่อนหน้าสูญเปล่า และจะลงเอยด้วยการกลั่นออกมาได้เพียงเถ้าของยาเม็ดกองหนึ่ง ยิ่งไปกว่านั้น หากยาเม็ดมีพลังโอสถมาก ก็อาจทำให้เตาระเบิดได้

นักปรุงโอสถส่วนใหญ่จะไม่ใช้พลังจิตวิญญาณตั้งแต่ตอนต้นของการกลั่น พวกเขาจะใช้มันเฉพาะในขั้นตอนหลังๆ เมื่อยาเม็ดกำลังจะก่อตัว เพื่อควบคุมพลังของเปลวไฟอย่างระมัดระวัง