บทที่ 165

“ฮ่า ๆ ๆ!”

“ปากดีนักนะ ข้าชอบ!”

ชายร่างกำยำที่ใบหน้าดุร้ายคนนั้นพูดจบ ยื่นมือออกไปทางฉู่เชียนหลีอย่างอดรนทนไม่ไหว

ฉู่เชียนหลีเอี้ยวตัวหลบ แล้วคว้าข้อมือหน้าของเขาเอาไว้ กดลงไปที่จุดลมปราณ ออกแรงบิด

“อ๊า!”

เสียงร้องเจ็บปวดราวกับหมูถูกเชือด

“ลูกพี่!”

“แกนังแพศยา คิดไม่ถึงว่าจะกล้าไม่เคารพต่อลูกพี่ของพวกเรา อีกเดี๋ยวจะทำให้เจ้าต้องร้องไห้อ้อนวอน!”

ทั้งหกคนพุ่งตัวไปข้างหน้าพร้อมกัน มือสกปรกหลายสิบข้างจะจับฉู่เชียนหลี

ฉู่เชียนหลีหลบอย่างว่องไว ตอนที่กำลังจะตอบโต้ จู่ ๆ ก็รู้สึกถึงคลื่นความร้อนกลุ่มหนึ่ง ที่บริเวณท้องน้อย

“โอ๊ย!”

คลื่นความร้อนซัดเข้ามาอย่างรุนแรง พลุ่งพล่านขึ้นมาที่หัวสมองราวกับคลื่นทะเลรุนแรง ทำให้สมองของนางว่างเปล่าไปทันที ร่างกายเหมือนกับถูกสูบพลังทั้งหมดไป แทบจะยืนไม่มั่นคง

นางผลักผู้ชายทั้งหลายออกไปอย่างรวดเร็ว แล้วพิงที่กำแพงอย่างอ่อนแรง

ร้อน...

ร้อนมาก...

เป็นไปได้อย่างไร...

นางไม่ได้แตะต้องของพิเศษอะไร แล้วก็ไม่ได้กินมั่วซั่ว หากมาจากการกินดื่ม เมื่อครู่นี้ก็กินด้วยกันกับหลิงเชียนอี้พวกเขา

ไม่ทันได้คิดมาก ผู้ชายร่างกำยำหกเจ็ดคนก็กระโจนเข้ามาอีกครั้ง

ครั้งนี้ มือทั้งสองข้างของนางอ่อนแรง ขาทั้งสองข้างเลื่อนลอยราวกับเหยียบอยู่สายไหม พยายามเหวี่ยงแขน ก็โซซัดโซเซล้มคะมำลงบนพื้น

“โอ๊ย...”

คลื่นความร้อนซัดเข้ามาอย่างรุนแรง ราวกับโดนสัตว์ป่ากลืนกินนาง

“คนสวย ยอมแพ้เร็วขนาดนี้เลยเหรอ?” ชายหนุ่มร่างใหญ่หัวเราะอย่างลามก “ฮ่า ๆ ฮ่า ๆ ๆ อีกเดี๋ยวพวกพี่ทุกคนจะทำให้เจ้ามีความสุขสุด ๆ ไปเลย!”

พูดจบ ก็กรูกันเข้ามา

ทั้งจับแขน ทั้งจับขา ทั้งถอดเสื้อผ้า

“อย่าแตะต้องข้า...ไสหัวไป...” ฉู่เชียนหลีรู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งตัว เหมือนกับว่ากำลังจะละลาย ลูกกระเดือกมีควันพุ่ง

“กล้าแตะข้า...จะฆ่า...ฆ่าพวกเจ้า...”

ชายร่างใหญ่ที่หน้าตาดุร้ายจับเสื้อผ้าบริเวณหัวไหล่ของนาง แล้วฉีกออกอย่างรุนแรง

แควก!

“อ๊า!”

ทันใดนั้น เสียงกรีดร้องราวกับหมูถูกเชือดกับเสียงของหนักตกลงบนพื้นดังขึ้นพร้อมกัน