บทที่ 172

ฉู่เชียนหลีกลับพยักหน้าอย่างอารมณ์ดี “ด้วยสถานะของท่าน สมควรแต่งเยอะเช่นนี้จริงๆ”

เฟิงเย่เสวียน “?”

ก่อนหน้านี้เยว่เอ๋อร์เคยบอกนาง สถานะของอ๋องเฉินสามารถแต่งชายาเอกหนึ่งคน ชายารองสองคน อนุภรรยาสี่คน อี๋เหนียงแปดคน สาวใช้ห้องข้างสิบหกคน…

และนางในฐานะชายาเอก เรือนส่วนหลังอยู่ภายใต้การดูแลของนาง นางจำเป็นต้องแบกรับหน้าที่ส่วนนี้

ฉู่เชียนหลีเดินออกมาข้างหน้าสองก้าว ถามอย่างใส่ใจ

“ท่านอ๋อง ท่านตั้งใจจะรับอนุภรรยาเมื่อไร? สนใจแม่นางตระกูลใด? ข้าจะได้ให้คนส่งสินสอดไปให้”

“?”

เขาจะรับอนุภรรยา นางกลับไม่สนใจ?!

เฟิงเย่เสวียนรู้สึกว่าเหมือนโดนมีดปักกลางหัวใจทันที เขาไม่พอใจแล้ว

สีหน้ามืดมน คำพูดอันเย็นชาไม่กี่คำเล็ดลอดออกมาจากไรฟัน

“พระชายาช่างใส่ใจยิ่งนัก”

ฉู่เชียนหลีรู้สถานะของตนเองมาก “ในฐานะที่เป็นพระชายาอ๋องเฉิน นายหญิงของครอบครัว รับอนุภรรยาให้สามี เป็นเรื่องที่ข้าสมควรทำ”

สีหน้าของเฟิงเย่เสวียนยิ่งมืดแล้ว “เจ้าบอกว่าจะชีวิตนี้ ชาตินี้ เคียงคู่กันไม่ใช่หรือ?”

“ท่านบอกว่าทั่วหล้าไม่มีผู้ชายที่ดีไม่ใช่หรือ? รวมถึงตัวท่านด้วย”

“...แต่ข้าจะรับอนุภรรยา เจ้ากลับยินยอม?”

“ถูกต้อง ท่านบอกว่าท่านต้องการไม่ใช่หรือ?”

“เจ้า!”

เขาตบโต๊ะลุกขึ้นทันที ความโกรธพุ่งขึ้นมาถึงลำคอ เมื่อกำลังจะระเบิดออกไป มองเห็นดวงตากลมโตที่สุกใสแวววาวคู่นั้นของฉู่เชียนหลี กลับอดกลั้นไว้ทั้งเช่นนี้

“เจ้า…”

ฉู่เชียนหลีมองเขาอย่างไร้เดียงสา

“ท่านอ๋อง นี่ท่านเป็นคนพูดเองนะ หากท่านตัดสินใจไม่ได้ ข้าจะรับผู้หญิงสองสามคนเข้าจวนก็แล้วกัน”

“เจ้า!”

“ข้าจะไปเดี๋ยวนี้ละ” หมุนกายเดินออกไปข้างนอก

“หยุดอยู่ตรงนั้น!”

ฉู่เชียนหลีไม่หยุด นางเดินออกไปอย่างรวดเร็วราวกับทาน้ำมันไว้ที่เท้า

“ฉู่เชียนหลี!”