ตอนที่ 173
บทที่ 173
October 21, 2026
“พระชายา…”
สีหน้าของหานเฟิงแทบจะร้องไห้ออกมาอยู่แล้ว
เขาไม่สามารถทรยศนายท่าน และไม่สามารถล่วงเกินพระชายา ติดอยู่ตรงกลาง กลืนไม่เข้าคายไม่ออก ร้อนรนจนน้ำตาแทบไหล
ฉู่เชียนหลีลูบศีรษะของเขา “เป็นเด็กดี พูดเร็ว”
สายตาหานเฟิงจ้องมองไปทางห้องหนังสือแวบหนึ่ง
นายท่าน ขอโทษขอรับ ความลับที่ท่านยังฉี่รดที่นอนตอนอายุหกขวบ เกรงว่าจะเก็บไม่อยู่แล้ว!
หานเฟิงสูดลมเข้าลึกๆ หนึ่งที ในเมื่อถูกพระชายาจับจุดอ่อน เขาก็ไม่ดิ้นรนแล้ว
“พระชายา ข้าบอกท่านแล้ว ท่านห้ามบอกนายท่านว่าข้าเป็นคนพูดเด็ดขาด”
“เจ้าวางใจได้ ข้าจะเก็บเป็นความลับแน่นอน”
ประกายแห่งความสนใจฉายในแววตาฉู่เชียนหลี รีบเงี่ยหูขยับเข้าไปใกล้ ค้อมเอวต่ำ ท่าทางลับๆ ล่อๆ เป็นท่าแอบฟังที่ได้มาตรฐาน
หานเฟิงขยับไปข้างหูนาง พูดเสียงเบาได้ยินกันแค่สองคน
“ที่จริงนายท่านเขา…”
ไม่ได้!
หากพูดความลับที่ฉี่รดที่นอนออกไป รับรองว่าเขาตายเร็วขึ้นแน่
คำพูดมาถึงปลายลิ้น รีบเปลี่ยนเรื่อง
“ที่จริงนายท่านเขาไม่ได้ชอบพระชายารองเซียว! ท่านเป็นผู้หญิงคนแรกของเขา”
ฉู่เชียนหลีตะลึงงันโดยตรง
อะไรคือนางเป็นผู้หญิงคนแรกของเฟิงเย่เสวียน?
“พระชายาไม่รู้หรอก นายท่านแต่งงานกับพระชายารองเซียว ดูแลนาง ดีกับนาง ทั้งหมดเพียงเพราะนางแซ่เซียว นายท่านให้ทุกอย่างแก่นาง แต่ไม่เคยรักนาง”
“หลายปีมานี้ นายท่านไม่เคยแตะแม้แต่ปลายผมของพระชายารองเซียว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงนอนร่วมเตียง”
สมองของฉู่เชียนหลีดัง ‘ผึง’ ราวกับมีกระแสไฟฟ้าไหลผ่านร่างกาย รู้สึกชาจนแทบยืนไม่ไหว
ท่านเป็นผู้หญิงคนแรกของเขา…
ผู้หญิงคนแรก…
คนแรก…
นางคิดมาโดยตลอดว่าเฟิงเย่เสวียนรักเซียวจือฮว่ามาก เพราะนางใช้อุบายกับเขา แยกพวกเขาออกจากกัน แย่งตำแหน่งพระชายาของเซียวจือฮว่า เฟิงเย่เสวียนจึงรังเกียจนางมากเช่นนี้
แต่ตอนนี้กลับบอกนางว่า…
เฟิงเย่เสวียนกับเซียวจือฮว่าไม่ได้รักกัน
เฟิงเย่เสวียนรักนวลสงวนตัว มีเพียงนางคนเดียว เขาไม่มีทางรับอนุภรรยา
เขามีเพียงนาง…
มีภาพบางอย่างปรากฏขึ้นในศีรษะอย่างไม่สามารถควบคุม