บทที่ 187

ราวกับกระแสอุ่นไหลเข้าสู่ก้นบึ้งหัวใจ อารมณ์หงุดหงิดและกระวนกระวายใจก็สงบลง

ท่ามกลางแสงนั้น นางมองเห็นโรงพยาบาลอีกครั้ง

ทว่ามันกลับไม่เป็นเช่นเดิม คราวนี้ประตูห้องจ่ายยาเปิดออก

ฉินเหยี่ยนเย่ว์เดินเข้าใกล้ประตูบานนั้นอย่างระมัดระวัง และยื่นมือออกไปหยั่งเชิง

มันสามารถยื่นมือเข้าไปได้ พอเข้าใกล้ก็ไม่ถูกทำให้เด้งกลับอย่างรุนแรงเหมือนครั้งก่อน

นางพยายามเดินเข้าไปข้างใน มองดูเฟอร์นิเจอร์คุ้นตา เฉกเช่นได้ย้อนกลับไปยังวันที่ได้ทำงานในโรงพยาบาลอีกครั้ง

นางพบใบตรวจหากรุ๊ปเลือด ถุงถ่ายเลือด และสิ่งของจำเป็นอื่น ๆ ได้อย่างง่ายดาย

หันกลับไปเห็นยาแก้อักเสบที่ใช้กันทั่วไปจึงพยายามคว้ามา

แหวนมิได้ขัดขวางต่อต้าน ดูเหมือนจะให้นางเลือกได้เอง

“ขอบคุณ เจ้างี่เง่าที่ชอบรังแกคนอ่อนแอกว่า แต่กลัวคนแข็งแกร่งกว่า” ฉินเหยี่ยนเย่ว์พบสำลีชุบแอลกอฮอล์ น้ำยาฆ่าเชื้อ และข้าวของอื่น ๆ

หลังจากแสงนั้นจางลงจนหายวับไป

สติของนางก็กลับคืนมา

ข้าวของเหล่านั้นที่นางเลือกปรากฏอยู่บนเตียง

การที่ตนเลือกเองกับแหวนช่วยเลือกนั้นแตกต่างกัน นางเลือกสรรได้มากขึ้น สิ่งที่ได้มาในครั้งนี้จึงนับว่าล้นเหลือ

ด้วยสิ่งเหล่านี้นางจึงมีความมั่นใจแล้ว

ยามนี้ ลู่ซิวได้พาชายร่างบึกสองสามคนเข้ามาด้วย

ฉินเหยี่ยนเย่ว์ตรวจหากรุ๊ปเลือดของไป๋โค้วก่อน ซึ่งเป็นเลือดกรุ๊ป O ที่ค่อนข้างจะยุ่งยาก

เลือดกรุ๊ป O สามารถเปลี่ยนถ่ายไปยังกรุ๊ปเลือดใดใน ABO ก็ได้ แต่หากต้องการเปลี่ยนถ่ายให้กับคนที่มีเลือดกรุ๊ป O ก็ต้องใช้เลือดกรุ๊ป O เท่านั้น

ฉินเหยี่ยนเย่ว์จิ้มเข็มลงบนนิ้วของพวกเขา หลังจากเทียบทีละคนแล้ว จึงเลือกคนสองคนจากพวกเขาออกมา