บทที่ 193

หลังจากนั่งไปได้สักครู่หนึ่งถึงพบว่าประตูและหน้าต่างเปิดอยู่ ในห้องหนาวจัด

นางรีบคลุมร่างด้วยผ้าห่มทั้งยังสับสนมึนงง

ตงฟางหลีหมายความว่าอย่างไรกันแน่?

ปกติจะทะเลาะกับนางใหญ่โต ลิ้นพิษล้ำเลิศกว่านางมาก

วันนี้ปล่อยให้นางด่ากราดอยู่นาน แม้แต่คำเดียวก็ไม่ตอบกลับ

หลังจากที่นางพูดเรื่องหย่าขาด เขาก็เปิดประตูออกไปเลย?

ดูท่าทางนั้นเหมือนเขาจะโกรธมาก

เรื่องการหย่าร้างนี้มิใช่สิ่งที่เขาต้องการมาตลอดหรอกหรือ?

ตราบใดที่หย่ากับเขา เขาก็สามารถแต่งงานกับรักแรกยากลืมเลือนของเขาได้ สามารถจบวันเวลาแห่งการทรมานทรกรรมกันและกัน

นี่น่าจะเป็นผลดีต่อทั้งสองฝ่ายมิใช่หรือ?

แต่ปฏิกิริยาของเขาในตอนนี้เกิดอะไรขึ้น?

ในห้องเละเทะ และอารมณ์ของฉินเหยี่ยนเย่ว์ก็วุ่นวายเช่นกัน

หัวใจรู้สึกอึดอัด ราวกับว่ามีบางอย่างติดอยู่ข้างใน หนักมากจนแทบจะหายใจไม่ออก

เดิมทีอารมณ์ไม่ใคร่ดีนัก กลับยิ่งแย่ลงไปอีก

“พระนาง ท่านกำลังเป็นหวัด ต้องลมหนาวเช่นนี้จะแย่เอาได้นะ” ลู่ซิวเดินถือกล่องยาเข้ามา พลางมองดูห้องที่เละเทะจนดวงตาเป็นประกายวาว

เขาปิดประตูหน้าต่าง

หลังจากประตูถูกพังก็ไม่สามารถปิดสนิทได้ ครั้นลมพัดผ่านช่องเล็ก ๆ จึงทำให้เกิดเสียงหวีดแหลมรุนแรง

“ประตูนี้จะต้องให้คนมาซ่อมแซม” ลู่ซิวจัดระเบียบห้องที่เละเทะอย่างง่าย ๆ ก่อนจะย้ายเก้าอี้มานั่งข้างฉินเหยี่ยนเย่ว์ “พระนาง ท่านยังมีไข้อยู่หรือเปล่า?”

ฉินเหยี่ยนเย่ว์เผลอยกมือแตะหน้าผาก ถึงได้ตระหนักว่าหน้าผากของนางร้อนมาก

ไม่เพียงแต่หน้าผากร้อน ร่างกายก็ร้อนผ่าวเช่นกัน

ไม่แปลกใจเลยที่เมื่อครู่สัมผัสมือของตงฟางหลีถึงได้รู้สึกเย็นมาก