บทที่ 370

ฉินเหยี่ยนเย่ว์คลี่กระดาษสีน้ำตาลในที่อยู่กล่องออก ด้านบนถูกวาดรูปทรงแปลก ๆ เอาไว้

นางมองกลับไปกลับมาอยู่หลายรอบ คิ้วของนางเริ่มขมวดแน่นขึ้นเรื่อย ๆ

“เจ้าเข้าใจไหม?” ตงฟางหลีเองก็เห็นภาพนั้นเช่นกัน ตอนนั้นเขายังคัดลอกมันเป็นพิเศษหนึ่งฉบับ และศึกษามันอยู่หลายวันแล้ว แต่น่าเสียดายที่ไม่เข้าใจเลย

“มองก็มองเข้าใจได้อยู่ แต่หม่อมฉันไม่รู้เลยว่าเทพลวงโลกวาดภาพนี้ทำไม?” ฉินเหยี่ยนเย่ว์จนคำพูด “หม่อมฉันยังคิดว่าเบื้องหลังภาพที่ทิ้งไว้ด้วยความพยายาม แน่นอนว่าจะต้องมีความหมายลึกซึ้งเป็นแน่”

ทว่านางมองซ้ายมองขวา สิ่งที่วาดไว้บนภาพนั้นชัดเจนว่าเป็นโครงสร้างเกลียวคู่ที่มีสีทางชีวภาพสมัยใหม่

แม้แต่ในยุคที่นางอยู่ โครงสร้างหน่วยทางชีววิทยาประเภทนี้ก็เป็นเพียงเรื่องของนักเทคนิคการแพทย์ เป็นสิ่งที่นักชีววิทยาเท่านั้นที่สนใจ

อย่าว่าแต่คนที่นี่จะไม่เข้าใจเลย เพราะแม้จะเข้าใจไปก็ไม่มีประโยชน์

เทพลวงโลกคนนั้นต้องมีบางอย่างผิดปกติกับสมองแน่นอน

“เจ้าเข้าใจหรือ?” ดวงตาของตงฟางหลีฉายแววด้วยความประหลาดใจ “ภาพนี้มันแสดงถึงอะไร?”

“มันแสดงถึง... นักพรตเต๋าเทียนหลิงเทพลวงโลกนั่น เขาก็แค่โกหกพวกท่าน” ฉินเหยี่ยนเย่ว์พูดอย่างผิดหวัง

เดิมทีคิดว่าจะสามารถหาเบาะแสที่เป็นประโยชน์ได้บ้าง แต่สิ่งที่พบคือของเล่นนี้ ล้วนเป็นของที่เทพลวงโลกเล่นสนุก

“เป็นไปไม่ได้กระมัง” ปรมาจารย์ลัทธิเต๋าอวิ๋นเฮ่อขมวดคิ้ว “ก่อนนักพรตเต๋าเทียนหลิงจะจากไป ได้ย้ำพวกเราซ้ำ ๆ ว่าให้เก็บไว้เป็นอย่างดี คนที่มีลักษณะนิสัยเช่นเขาคงจะไม่ล้อเล่นอย่างนี้หรอก”

“พระชายา ในเมื่อท่านเข้าใจภาพนี้แล้ว บอกข้าได้หรือไม่ว่าควรจะถอดรหัสอย่างไร?”

“ไม่จำเป็นต้องถอดรหัส นี่เป็นเพียงภาพหนึ่งเท่านั้น” ฉินเหยี่ยนเย่ว์ชี้ไปยังโครงสร้างบนกระดาษ “นักพรตเต๋าเทียนหลิงก็แค่รังแกพวกท่านที่ไม่ได้เรียนชีววิทยาเท่านั้น”

ปรมาจารย์ลัทธิเต๋าอวิ๋นเฮ่อสับสน

ฉินเหยี่ยนเย่ว์โบกมือ “ภาพนี้ก็คือโครงสร้างชนิดหนึ่ง มันค่อนข้างอธิบายยาก ข้าสามารถพูดได้อย่างมั่นใจว่า ของเล่นชิ้นนี้ไม่มีรหัส แล้วก็ไม่จำเป็นต้องถอดรหัสมัน”

วงจรสมองของเทพลวงโลกก็น่าทึ่งเช่นกัน