บทที่ 108

“ทางฝ่าบาทต้องขอคำอธิบายกับเจ้าแน่ ไม่เช่นนั้นยากจะผ่านด่านไทเฮา”

จั่วเยี่ยนเข้าใจทันทีว่าเซียวจิ่งอี้กำลังชี้แนะเขา

เกิดเรื่องใหญ่เช่นนี้ อย่างไรก็ต้องมีคำอธิบาย

อีกทั้งการตายของเจียงโจวอ๋อง ต้องทำให้ไทเฮาไม่พอใจฝ่าบาทแน่นอน ความผิดนี้จะไปตกที่ฝ่าบาทไม่ได้เด็ดขาด

จั่วเยี่ยนนึกถึงสิ่งที่สืบพบในช่วงนี้ ในใจมีแผนรับมือแล้ว

“ท่านอ๋อง เมื่อช่วงที่ผ่านมา ผู้น้อยได้ตรวจนับพยานบุคคลและพยานหลักฐานเกี่ยวกับการก่อกบฏของเจียงโจวอ๋อง พบว่ากุนซือข้างกายคนหนึ่งของเจียงโจวอ๋องหายไปขอรับ”

“คนผู้นี้แซ่เหวิน ไม่ทราบชื่อที่แน่ชัด ทุกคนเรียกเขาว่าท่านจอมปราชญ์เหวิน”

“เขาเป็นกุนซือข้างกายเจียงโจวอ๋องที่ได้รับความสำคัญและไว้วางใจที่สุด เจียงโจวอ๋องลักลอบขุดเหมืองเหล็ก สร้างอาวุธ ฝึกทหารโดยพลการ ล้วนเป็นฝีมือของเขา”

“แต่หลังจากเกิดเรื่อง คนคนนี้กลับหายไปราวกับระเหยไปจากโลกนี้แล้ว”

เซียวจิ่งอี้ขมวดคิ้ว “กุนซือคนหนึ่ง สามารถหนีรอดจากการไล่ล่าของหน่วยกระบี่เงา?”

แรกเริ่มจั่วเยี่ยนก็ไม่ได้คิดอะไรมากนัก เพิ่งจะรู้สึกถึงความผิดปกติเมื่อไม่นานมานี้เอง

“ท่านอ๋อง เกรงว่าคนผู้นี้ไม่ธรรมดาขอรับ!”

เซียวจิ่งอี้พยักหน้า เขาก็รู้สึกว่ากุนซือคนนี้ไม่ธรรมดาเช่นกัน

อีกทั้งเขายังมีลางสังหรณ์ที่คลุมเครืออย่างหนึ่ง เริ่มตั้งแต่เขาถูกดักฆ่า ไปจนถึงเจียงโจวอ๋องก่อกบฏ เบื้องหลังนี้เหมือนมีเชือกเส้นหนึ่งคอยชักใยทุกอย่าง

“เจ้านำเรื่องเหล่านี้ไปรายงานฝ่าบาทตามความจริง”

“ท่านจอมปราชญ์เหวินผู้นี้ ในเมื่อเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดของเจียงโจวอ๋อง ย่อมต้องประกาศจับอย่างเต็มกำลัง!”

จั่วเยี่ยนพยักหน้ารับ

“ท่านอ๋อง เรื่องที่ท่านถูกดักฆ่าระหว่างทาง ผู้ที่ลงมือเก็บกวาดได้สะอาดมาก ข้าตรวจสอบมาหลายวัน พบเพียงร่องรอยที่ขาดๆ หายๆ เล็กน้อย”

“องค์ชายใหญ่เคยส่งคนมาเจียงโจว คนขององค์ชายรองเคยซื้อดาบวงพระจันทร์ของชาวหมานในตลาดมืด ไม่กี่วันก่อนองค์ชายสามได้รับนางระบำคนหนึ่งของเผ่าหมาน”

“แต่บอกว่าสิ่งเหล่านี้เป็นหลักฐาน ก็ไม่นับว่าเป็นหลักฐานที่แน่ชัด!”