บทที่ 101

หยางเอ้อหลางเหมือนหายใจแรงขึ้นเขามองใบหน้าของภรรยาที่แดงก่ำแต่ก็หาได้ขัดขืนอย่างพึงใจ นางกำลังยอมรับเขาแล้วใช่หรือไม่

"ข้าอาบน้ำให้ท่าน"

หยางเอ้อหลางเอ่ย พลางใช้สบู่มันแพะกลิ่นบุปผาที่วางอยู่ด้านข้างถูกายให้นางราบเรียบวักน้ำอุ่นลงบนผิวกายเนียนนุ่มก่อนจะค่อยๆ ถูคราบเลือดที่ยังติดที่แขนให้เบาๆ เขาอาบน้ำให้นางจวบจนทั่วร่างในส่วนที่ควรสงวนไว้ไม่ควรมีผู้ใดเห็นบัดนี้องค์หญิงสิบสามได้เปิดเปลือยต่อหน้าเขาไปหมดแล้ว

นิ้วของเขาลูบแขนของนางไปจวบจนถึงนิ้วเรียวก่อนที่จะประสานมือของตนเองเข้ากับนิ้วของนาง องค์หญิงสิบสามแหงนเงยมองหน้าเขา ในดวงตาคมนางสามารถมองเห็นเงาของตนเองระริกไหวอยู่ในนั้น

"ท่านแม่ทัพ"

นางขยับริมฝีปากเบาๆ พาให้หัวใจของหยางเอ้อหลางสั่นสะท้าน เขาไม่ต้องการฟังสิ่งใดแล้ว ชายหนุ่มเลื่อนนิ้วเรียวยาวขึ้นมาคลึงริมฝีปากอิ่ม ร่างนุ่มนิ่มในอ้อมกอดกำลังล่อลวงเขา กลีบปากของนางขยับแผ่วเบาคล้ายจะเอ่ยคำใดออกมา

"หมินเออร์ข้ารักท่าน"

เขาเอ่ยคำฝากรักแผ่วเบาทุ้มที่ทำให้คนอ่อนระทวยก่อนที่จะค่อยๆ ประทับจุมพิตลงมา องค์หญิงสิบสามรู้สึกถึงความหวานล้ำในสัมผัสนี้

นางเผยอริมฝีปากรับเขาที่กำลังดูดเม้มเบาๆ คล้ายจะหยั่งเชิงผู้เป็นภรรยา

ครั้นเห็นอาการยินยอมโดยไม่ขัดขืนหยางเอ้อหลางจึงค่อยๆบดริมฝีปากลงช้าๆ แทรกปลายลิ้นเข้าไปในโพรงปากหวานฉ่ำพร้อมกับเกี่ยวกระหวัดปลายลิ้นสร้างสัมผัสแปลกใหม่วาบหวิวให้กับองค์หญิงสิบสาม

โพรงปากหอมกรุ่นของนางมีกลิ่นสุราจางๆ เป็นสุราที่นางแย่งเขาดื่มไปหลายจอกในงานเลี้ยงเมื่อได้ชิมจากปากของนางหยางเอ้อหลางรู้สึกว่ารสชาติของสุรานี้ช่างหวานล้ำ

จุมพิตอ่อนหวานของเขาเริ่มเร่าร้อนเขากวาดปลายลิ้นจนทั่วปากของนางอย่างหิวกระหาย ดูดดื่มลิ้มลองราวกับจะดูดกลืนวิญญาณของนาง

สองมือของเขาดึงร่างของนางให้แนบชิดพร้อมกับลูบไล้สัมผัสจวบจนพบพุ่มทรวงอกนุ่มยุ่น

กระแสแห่งความวาบหวามแล่นจากหัวใจจวบจนผ่านไปสู่ท้องน้อย องค์หญิงสิบสามร่างกายไหวสะท้านสัมผัสงดงามที่นางไม่เคยพานพบทำให้นางลืมสิ้นทุกสิ่ง

นับจากนี้ไปสิ่งอื่นใดล้วนไม่สำคัญต่อนางแล้วขอเพียงมีคนผู้นี้อยู่เคียงข้าง

หยางเอ้อหลางถอนริมฝีปากออกหอบหายใจแรงยิ่งก่อนจะเลื่อนใบหน้าลงมาซุกไซร้ซอกคอระหง ก่อนจะลากปลายลิ้นชิมรสหอมหวานจากกายนาง

เขากดจุมพิตร้อนๆ ลงมาตามลำคอที่แหงนเงยในขณะที่มือหนาลูบไล้ไปทั่วเต้าทรวง เขาฟอนเฟ้นอย่างเร่าร้อน

องค์หญิงสิบสามยกมือโอบกอดลำคอของผู้เป็นสามี เปลือกตาของนางหนักอึ้งร่างกายขานรับการลูบโลมจากมือและปากของเขา

"อื้อ หยางเอ้อหลาง"

องค์หญิงสิบสามครางออกมาแผ่วเบาเมื่อมือของเขาเริ่มไม่หยุดอยู่ที่ปทุมถันคู่อวบของตนแล้ว เมื่อเขาลูบต่ำลงไปเรื่อย ๆ