บทที่ 15

เหตุการณ์ก่อนวันงานวันเกิดฮูหยินชรา

สตรีสูงศักดิ์แทบทั้งเมืองหลวงที่ยังไม่ออกเรือนหลายคนได้มีโอกาสติดตามบิดามารดามาร่วมอวยพรยินดีในวันเกิดแก่ฮูหยินชรา

นับเป็นวันสำคัญสตรีน้อยใหญ่จึงแข่งกันแต่งกายกันอย่างงดงาม ช่างแต่งหน้ามือดีล้วนถูกจองตัวทำให้ค่าตัวของพวกนางพุ่งพรวดเป็นประวัติการณ์

การเข้ามาในจวนสกุลหยางทำให้พวกนางตื่นเต้นยิ่ง

ครั้นถึงเวลาที่ตนและครอบครัวได้เข้าไปร่วมอวยพรฮูหยินชราอีกทั้งได้รับการแนะนำตัวให้แก่แม่ทัพหยาง หลายคนเมื่อเห็นตัวจริงของท่านแม่ทัพที่เลื่องลือถึงกับมีอาการตกตะลึงคนผู้นี้เพิ่งกลับจากสนามรบเหตุใดเขาจึงได้มีรัศมีแห่งเทพเซียนอยู่รอบกาย

ใบหน้างดงามหล่อเหลายิ่งกว่าคำล่ำลือ

ผิวพรรณแม้จะคล้ำไปบ้างเนื่องจากตรากตรำอยู่ในสนามรบหลายปีกลับไม่อาจปิดบังความงดงามที่แท้จริงภายในได้ อีกทั้งท่วงท่าสูงส่งสง่างามนั้นเล่าทำให้พวกนางเคลิบเคลิ้มจนถึงขนาดเก็บไปฝันถึง

เหล่าขุนนางสกุลใหญ่หลายคนนั้นด้วยเรื่องต้องการหยางเอ้อหลางเป็นบุตรเขยถึงกับเขม่นกันอยู่ในที

แต่สิ่งที่ทำให้พวกเขาต้องกังวลกว่าสิ่งใดนั่นคือการปรากฎกายเข้ามาร่วมอวยพรของคนในวัง องค์หญิงใหญ่หลินฉีผู้ดำรงตำแหน่งกู้หลุนก่งจูอันเป็นที่รักยิ่งของฝ่าบาทได้เสด็จมาถึงโดยนำสานส์อวยพรของไทเฮามาร่วมอวยพรด้วยตนเอง

การเสด็จขององค์หญิงใหญ่หลินฉีสร้างความตะลึงให้บรรดาคุณชายที่เข้าร่วมงานกันไม่น้อย

นางงดงามอ่อนหวาน ท่วงท่าที่ได้รับการอบรมมาอย่างดีจึงสูงส่งทุกย่างก้าว

นางสวมเสื้อคลุมสีม่วงอมชมพูขับเรือนร่างให้งดงามผิวพรรณประดุจหยกขาวเนื้อดีไร้ตำหนิ อีกทั้งร่างกายนั้นยังมีกลิ่นหอมยั่วยวนอ่อนๆ ลอยตามร่างอรชร

ใบหน้าคมปนหวานดวงตาดำขลับกลมโต ริมฝีปากยามแย้มยิ้มชวนให้หัวใจสั่นไหว นับเป็นหญิงงามอันดับหนึ่งแห่งแคว้นต้าชิงสมคำร่ำลือ

การมาถึงขององค์หญิงผู้สูงส่งทำให้ฮูหยินชราถึงกับลุกจากเก้าอี้เพื่อต้อนรับนาง

องค์หญิงผู้นี้มาในนามตัวแทนของไทเฮาจะทำให้นางไม่พอใจไม่ได้เป็นอันขาด การกล่าวต้อนรับนางจึงเป็นทางการและเกรงใจยิ่ง