บทที่ 16

จนถึงในวันนี้ฮูหยินผู้เฒ่าปรีดานัก การทำบุญของสกุลหยางครั้งใหญ่กินเวลาเจ็ดวันเจ็ดคืนจัดขึ้นเป็นประจำทุกปีในวันเกิดของฮูหยินผู้เฒ่า

ทั้งนี้เพื่อเป็นการทำบุญให้แก่วิญญาณของสกุลหยางที่ล่วงลับยังถือโอกาสทำบุญทำทานแก่ผู้เร่ร่อนไปในตัว ฝ่าบาททรงสนับสนุนเต็มที่

ขอเพียงชดเชยให้สกุลหยางได้บ้างหากพวกเขาจะจัดงานเอิกเริกยิ่งกว่างานในวังจะเป็นไร

การทำบุญครั้งใหญ่ในวันเกิดฮูหยินชราเพื่อคนสกุลหยางที่ตายในสนามรบทั้งหมดเท่านี้จึงนับว่าน้อยเกินไป พระองค์จึงพระราชทานเงินเพื่อร่วมทำบุญในทุกปีอีกด้วย

เรื่องนี้จึงช่วยสร้างชื่อเสียงแห่งความเมตตาของฮ่องเต้ที่ไม่ทอดทิ้งสกุล หยางจนเป็นที่เลื่องลือไปทั่วราษฎรแซ่ซ้องสรรเสริญยิ่ง

เมื่อมีผู้หนุนหลังที่ยิ่งใหญ่เหล่าขุนนางสกุลใหญ่ที่รู้ตำแหน่งของสกุลหยางในพระทัยฝ่าบาทว่าสำคัญเพียงใดจึงยิ่งต้องการเกี่ยวดองกับพวกเขาเพื่อสร้างฐานอำนาจให้ได้

หยางเอ้อหลางร่วมกับบิดามารดาและขุนพลสกุลหยางจากบ้านไปทำสงครามตั้งแต่อายุสิบเจ็ดปีในครานั้นเขายังเป็นเพียงหนุ่มน้อยวัยเยาว์อ่อนด้อยประสบการณ์

แปดปีต่อมาเขากลับมาด้วยภาพของท่านแม่ทัพหนุ่มผู้กุมอำนาจเหนือกองทัพนับห้าแสนนาย พร้อมชัยชนะอันยิ่งใหญ่ชัยชนะครั้งนี้ทำให้ชื่อเสียงของเขาระบือไกลไปทุกทิศ ไม่มีผู้ใดกล้าต่อกรเพียงได้ยืนชื่อว่าเป็นหยางเอ้อหลางที่นำทัพต่างก็หวาดกลัวยอมสวามิภักดิ์แต่โดยดี

อำนาจและตำแหน่งอันยิ่งใหญ่ที่เขาได้รับมาแน่นอนย่อมแลกด้วยชีวิตของท่านพ่อท่านแม่และญาติพี่น้องที่ร่วมต่อสู้และตายในสนามรบ การตายของบิดามารดานั้นผู้คนเล่าลือกันว่า ไร้ความเสียใจหรือหยดน้ำตาแม้แต่หยดเดียวของแม่ทัพหนุ่มผู้นี้

เขากลายเป็นผู้คุมกองกำลังเพียงข้ามคืน จิตใจของเขาดั่งภูผาแม้บิดามารดาจะตายไปต่อหน้าต่อตา หยางเอ้อหลางยังสามารถคุมกำลังต่อสู้กับศัตรู จนได้ชัยชนะกลับมา เขาจึงกลายเป็นยมทูตแห่งความตายอย่างแท้จริง

วันนี้การทำบุญใหญ่ของสกุลหยางครึกครื้นยิ่ง ด้วยนอกจากจะมีผู้ที่มีรับบริจาคเป็นจำนวนมากแล้วยังมีบรรดาคุณหนูจากสกุลต่างๆ มาร่วมตั้งโต๊ะบริจาคทุกคนล้วนแต่งกายงดงาม ด้วยชื่อเสียงและความองอาจผ่าเผยของท่านแม่ทัพนั้นมีมาเนิ่นนาน

บรรดาช่างวาดรูปต่างจับจองที่ของตนเองเพื่อวาดภาพเหมือนของท่านแม่ทัพหวังทำเงินมหาศาล เนื่องจากท่านแม่ทัพมักเก็บตัวในจวน หรือไม่ก็อยู่แต่ภายในค่ายทหารไปเร็วมาเร็วดุจลมพัด จึงยากที่ผู้คนจะพบหน้า

ครานี้จึงเป็นโอกาสยังดีที่จะได้วาดภาพกอบโกย เงินทอง หน้าจวนท่านแม่ทัพจึงคับคั่งไปด้วยจิตรกรจากทั่วสารทิศ

เพียงแม่ทัพหนุ่มปรากฏกาย