บทที่ 138 ทุ่มทะลุประตู

จุดประสงค์ของการไปเยือนบริษัทซานมูของอวี้ฮ่าวหรานนั้นง่ายมาก!

เขาจะบุกเข้าไปเอาข้อมูลบริษัทของเขาคืนมาโดยใช้กำลังโดยตรง แล้วจากนั้นเขาจะแสดงหลักฐานให้ตำรวจจัดการในส่วนที่เหลือ!

โดยทั่วไปแล้ว นอกเหนือจากข้อมูลสำรองที่ถูกเก็บไว้ในเครื่องเซิร์ฟเวอร์เข้ารหัสนิรภัยแล้ว ข้อมูลอีกชุดหนึ่งจะเก็บเอาไว้ในฮาร์ดดิสก์พิเศษเพื่อเอาไว้ใช้งานประจำวัน ซึ่งฮาร์ดดิสก์นี้เป็นฮาร์ดดิสก์แบบพิเศษที่ถูกเข้ารหัสนิรภัยเอาไว้ดังนั้นมันจึงเป็นการยากที่จะคัดลอกข้อมูลออกไปอีกในช่วงเวลาสั้นๆ แบบนี้

ดังนั้นเมื่อเวลายังผ่านไปไม่กี่วัน อวี้ฮ่าวหรานจึงจำเป็นต้องไปเอาฮาร์ดดิสก์กลับมาให้เร็วที่สุดก่อนที่บริษัทซานมูจะปลดล็อครหัสได้แล้วคัดลอกข้อมูลด้านในออกไปเพิ่ม ซึ่งฮาร์ดดิสก์นี้คงเก็บเอาไว้ได้แค่ที่เดียวก็คือบริษัทซานมู!

…

อีกด้านหนึ่ง ชั้นบนสุดของอาคารสำนักงานบริษัทซานมู

“ฮ่าฮ่า ฉันไม่นึกเลยว่าพี่เจิ้งจะมีวางแผนได้แยบยลขนาดนี้! ฉันชื่นชมพี่จริงๆ!”

จางเซิน ประธานบริษัทซานมู หัวเราะอย่างเบิกบานในขณะที่เขาเอ่ยชมเจิ้งเหวยกัว

ในตอนแรกเขาไม่ได้สนใจเกี่ยวกับการเข้าร่วมของเจิ้งเหวยกัวมากนัก แต่โดยไม่คาดคิด อีกฝ่ายกลับเอาข้อมูลทางเทคนิคที่สำคัญของเครือฮ่าวหรานมาให้ด้วยซึ่งมันทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะตื่นเต้น

“แน่นอน ในเมื่อไอ้เด็กนั่นมันทำให้ผมไม่เหลือทางเลือกอื่นนอกจากต้องลาออก ฉะนั้นทำไมผมต้องออกมาตัวเปล่าด้วยล่ะจริงไหม?” เจิ้งเหวยกัวกำลังนั่งอยู่บนโซฟาในเวลานี้ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ “เด็กน้อยที่ขาดประสบการณ์อย่างมัน จะมาทันคนแก่อย่างฉันได้ยังไง?”

“ใช่ ไอ้เด็กนั่นมันโง่เง่าจริงๆ ตอนนี้เมื่อมีข้อมูลนี้อยู่ในมือของเราแล้ว บริษัทของมันก็เตรียมพินาศได้เลย อาศัยข้อมูลนี้ที่เราได้มา เราสามารถสร้างผลิตภัณฑ์แบบเดียวกันกับมัน แล้วจากนั้นพวกเราก็ตีตลาดมันโดยการกดราคาลงไปให้ต่ำอีกสักหน่อย แค่นี้ฐานลูกค้าของมันจะต้องลดลงเกินกว่าครึ่งแน่นอน ฮ่าฮ่าฮ่า! ฉันล่ะมีความสุขจริงๆ!”

จางเซินพูดไปหัวเราะไปด้วยความสะใจ

ก่อนหน้านี้การเติบโตของเครือฮ่าวหรานทำให้เขารู้สึกกดดันเป็นอย่างมาก เพราะต่อมาอีกฝ่ายก็แย่งลูกค้าของเขาไปหลายรายด้วยข้อได้เปรียบด้านผลิตภัณฑ์ซึ่งทำให้เขาโกรธมากขึ้นไปอีก

เมื่อเผชิญกับสถานการณ์แบบนี้เขาเองก็หมดหนทางไม่รู้จะแก้ไขยังไง

แต่แล้วจู่ๆ เจิ้งเหวยกัวกลับปรากฏตัวขึ้นมามอบข้อมูลทางเทคนิคแบบร่างผลิตภัณฑ์ของเครือฮ่าวหรานให้กับเขา ซึ่งมันไม่ต่างอะไรกับการที่จู่ๆ ก็มีคนมามอบฟืนให้เขาในค่ำคืนที่หนาวเหน็บ

“ใช่ เมื่อไหร่ที่เราตีตลาดด้วยผลิตภัณฑ์แบบเดียวกันแต่ราคาต่ำกว่า เมื่อนั้นรายได้ของเครือฮ่าวหรานจะลดลงเกินกว่าครึ่งแน่นอน และไอ้เด็กนั่นคงต้องรีบแจ้นมากรายเท้าเราให้เราเมตตามัน! ฮ่าฮ่าฮ่า!”

ในเวลาเดียวกันที่ทางเข้าอาคารสำนักงานของบริษัทซานมู

อวี้ฮ่าวหรานเงยหน้ามองขึ้นไปที่ชั้นบนสุดของอาคารสำนักงานที่หรูหราแห่งนี้ เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเดือดดาลเมื่อใช้เนตรเทวะมองดูและเห็นว่าเจิ้งเหวยกัวในตอนนี้ก็อยู่ข้างใน

วันนี้เขาจะทำให้อีกฝ่ายรู้ว่าความแข็งแกร่งที่แท้จริงคืออะไร!

“เดี๋ยวนะ คุณเป็นใคร มีบัตรผ่านเข้าอาคารรึเปล่า?”

ทันทีที่เดินไปถึงหน้าประตู เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยก็ขมวดคิ้วจ้องอวี้ฮ่าวหรานด้วยท่าทีตื่นตัว

โดยทั่วไป พนักงานของที่นี่จะต้องมีบัตรประจำตัวผ่านทางเข้าออก หรือถ้าหากเป็นลูกค้าก็จะต้องมีการนัดล่วงหน้าซึ่งเขาจะต้องได้รับการแจ้งล่วงหน้ามาจากเบื้องบนก่อนว่าจะมีลูกค้าเข้ามาวันนี้

แต่ชายหนุ่มคนนี้ไม่มีทั้งบัตรประจำตัวและเขาก็ไม่ได้รับแจ้งล่วงหน้าว่าจะมีลูกค้าเข้ามาวันนี้ ดังนั้นเขาจึงตื่นตัวเป็นพิเศษ

อวี้ฮ่าวหรานที่อารมณ์ไม่ดีอยู่แล้วเมื่อถูกถามแบบนี้เขาจึงพ่นลมหายใจด้วยความหงุดหงิดทันที

วันนี้เขาไม่ได้มาที่นี่เพื่อผูกมิตร!

“ฉันจะขึ้นไปหาประธานของแก ถ้าไม่อยากเจ็บตัวก็ถอยออกไป!”

เมื่อได้ยินคำพูดที่หยาบคายของอวี้ฮ่าวหราน เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยโมโหขึ้นมาในทันที

“แกเป็นบ้าอะไรของแกหะไอ้หนุ่ม? แกคิดว่าใครๆ ก็สามารถพบกับท่านประธานได้งั้นเหรอ? แกรีบไสหัวออกไปให้ไกลๆ เลยไม่งั้นวันนี้ฉันจะเอากระบองของฉันฟาดหน้าหล่อๆ ของแกแน่!”