บทที่ 223 คลุมถุงชน

อวี้ฮ่าวหรานรู้สึกสงสัยปนเยาะเย้ยในใจ

มนุษย์พวกนี้วางแผนเพื่อต้องการทดสอบเขางั้นเหรอ? ได้! งั้นข้าจะเล่นกับพวกเจ้าด้วย!

“ในเมื่อผมตรวจวัตถุโบราณให้คุณครบหมดแล้ว งั้นผมขอตัวกลับก่อนก็แล้วกัน!”

อวี้ฮ่าวหรานเอ่ยขึ้นกับซูหว่านเอ๋อร์เพื่อดูปฏิกิริยาของอีกฝ่ายว่าจะมาไม้ไหน

“ด…เดี๋ยวก่อน อวี้ฮ่าวหราน! คุณอย่าพึ่งไปได้ไหม?”

เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายจะจากไป ซูหว่านเอ๋อร์รีบเดินมาขวางด้วยสีหน้าอ้อนวอนทันที

อวี้ฮ่าวหรานขมวดคิ้วเมื่อเห็นเช่นนี้ สรุปแล้วอีกฝ่ายต้องการอะไรกันแน่ทำไมไม่พูดออกมาสักที?

“งั้นผมถามตรง ๆ เลยจะดีกว่า คุณให้ผมมาที่นี่มีจุดประสงค์อะไรกันแน่?”

“คือฉัน…”

เมื่อเห็นสีหน้าจริงจังของอีกฝ่าย ซูหว่านเอ๋อร์ก็รู้สึกพูดไม่ออก

อย่างไรก็ตาม จู่ ๆ ซูกว่างไห่ก็หัวเราะเสียงดังก่อนที่จะเอ่ยว่า

“ฮ่า ๆ หว่านเอ๋อร์ แฟนของลูกนี่ไม่เลวทีเดียว ไม่ใช่แค่ดูวัตถุโบราณเก่งแต่เรื่องการควบคุมอารมณ์ยังนับว่าใช้ได้อีกด้วย!”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ซูหว่านเอ๋อร์ก็หน้าแดงและรีบก้มหน้าลงด้วยความเขินอาย

อย่างไรก็ตาม คำพูดนี้ทำให้อวี้ฮ่าวหรานถึงกับงงงวย

“แฟน?”

นี่มันเกิดบ้าอะไรกันขึ้น?

ทำไมจู่ ๆ พ่อของอีกฝ่ายถึงเหมาว่าเขาเป็นแฟนของลูกสาวตัวเองแบบนี้?

“ค…คือว่า”

ซูหว่านเอ๋อร์เม้มปากแน่นก่อนที่จะเดินเข้าไปดึงตัวอวี้ฮ่าวหรานให้เดินออกห่างจากพ่อและพี่ชายของเธอจากนั้นเธอเขย่งขากระซิบที่ข้างหูของเขา

“ฉันขอโทษ แต่ว่าเมื่อเร็ว ๆ นี้พ่อของฉันพยายามจะบังคับให้ฉันแต่งงานกับคน ๆ หนึ่งซึ่งฉันไม่อยากจะแต่งงานด้วย…พ…เพราะ..ว่าฉัน…ฉันมีคนที่ชอบอยู่แล้ว…หากฉันจะแต่งงานกับใครสักคน คน ๆ นั้นจะต้องเป็น…”

เมื่อพูดถึงจุดนี้ ซูหว่านเอ๋อร์ก็พูดต่อไม่ไหวเพราะความเขินอาย หน้าของเธอร้อนผ่าวจนแทบจะทอดไข่ได้ หญิงสาวต้องใช้เวลาอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะปรับอารมณ์ให้พอจะกระซิบต่อได้

“ย…อย่างน้อย ๆ คุณช่วยฉันหน่อย การที่ฉันพาคุณมาที่นี่ในวันนี้เป็นเพราะฉันอยากให้คุณทำให้พ่อของฉันเปลี่ยนใจ…”

ในตอนนี้ ถึงแม้ว่าหญิงสาวจะรู้สึกอับอายเป็นอย่างมากจากสิ่งที่เธอกระทำลงไป แต่เธอก็จำเป็นต้องเล่าเรื่องให้อวี้ฮ่าวหรานฟังทุกอย่างและหวังว่าเขาจะยอมร่วมมือด้วย

“เป็นแบบนี้นี่เอง…”

อวี้ฮ่าวหรานพึมพำเสียงเบา เขารู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างมากที่เรื่องราวมันกลับกลายเป็นแบบนี้ ที่แท้อีกฝ่ายอยากให้เขามาแสดงละครตบตาเท่านั้นเอง

“สรุปแล้วคุณอยากให้ผมช่วยโน้มน้าวพ่อของคุณให้ล้มเลิกการจับคู่ให้คุณใช่ไหม?”

เขากระซิบถามกลับ

“ช..ใช่…ประมาณนั้น”

“ถ้างั้นก็ไม่มีปัญหา”

อวี้ฮ่าวหรานตอบตกลงอย่างรวดเร็ว เขาไม่มีปัญหากับการช่วยเหลือผู้หญิงคนนี้ที่สุภาพกับเขาเสมอมา และยิ่งไปกว่านั้นชายหนุ่มยังมีเหตุผลแฝงที่สำคัญกว่า