ตอนที่ 474
บทที่ 474 โดนต้อนเข้าโกดังร้าง
October 22, 2026
บทที่ 474 โดนต้อนเข้าโกดังร้าง
บทที่ 474 โดนต้อนเข้าโกดังร้าง
เวลาเที่ยงคืน อวี้ฮ่าวหรานกลับมาที่ห้องนอนแล้วเข้าสู่การฝึกตน หลังจากฝึกตนไปได้สักพักหนึ่ง เสียงโทรศัพท์มือถือของชายหนุ่มก็ดังขึ้น
“หวังเหยียน?”
เขามองรายชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอ อวี้ฮ่าวหรานขมวดคิ้วเล็กน้อย
“ลูกพี่อวี้! ช่วยด้วย! พวกเราถูกฝูงค้างคาวโจมตี! ตอนนี้เรากำลังจะไปหาลูกพี่ที่บ้าน!”
“ค้างคาว?”
“ครับ! ผมกับหลิวว่านฉิงกำลังวิ่งหนีพวกมันอยู่!”
“โอเค ฉันจะขับรถไปหาพวกนายเดี๋ยวนี้แหละ”
หลังจากรู้เรื่องราวที่เกิดขึ้น อวี้ฮ่าวหรานก็กดวางสายแล้ววิ่งลงไปชั้นล่างอย่างรวดเร็ว
โชคดีที่หลี่หรงกลับเข้าห้องนอนและหลับไปแล้ว ดังนั้นตัวชายหนุ่มเองจึงไม่จำเป็นต้องอธิบายเรื่องที่เกิดขึ้นให้เธอฟัง
หลังจากลงมาถึงชั้นล่างและขึ้นรถแล้ว หว่างคิ้วของเขาก็ปรากฏร่องรอยความกังวล
นี่เป็นครั้งที่สองที่ชายหนุ่มได้ยินข่าวค้างคาวปีศาจ
ดูเหมือนว่าหลูชิงหยวนหัวหน้าองค์กรอสรพิษจะถูกค้างคาวกัดกินจนเหลือแต่กระดูก
วินาทีถัดมา แสงไฟหน้ารถสปอร์ตสีเหลือสดใสสว่างขึ้นพร้อมส่งเสียงคำราม ก่อนเคลื่อนตัวออกไปอย่างรวดเร็ว
…
“พวกมัน…พวกมันกำลังไล่ตามพวกเราอยู่”
หลิวว่านชิงมองออกไปข้างนอกหน้าต่างด้วยสายตาตื่นกลัว หลังจากขับรถออกจากตัวเมือง สองข้างทางก็กลายเป็นป่ารกร้าง
ฝูงค้างคาวที่ซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางท้องฟ้ามืดมิดยังคงตามไล่ล่าทั้งสองอย่างไม่ลดละ!
“ไม่เป็นไร ผมโทรขอความช่วยเหลือจากลูกพี่อวี้แล้ว เขากำลังมาช่วยเรา”
หวังเหยียนปลอบโยนอีกฝ่าย
แต่จู่ ๆ ก็มีของแข็งกระแทกกระจกรถจนเกิดเสียงดังลั่น!
“ตึง!”
เสียงสิ่งของบางอย่างชนกระจกดังซ้ำแล้วซ้ำเล่า และฉากต่อไปก็ทำให้หัวใจของหวังเหยียนหล่นไปที่ตาตุ่มทันที
ค้างคาวตัวแรกบินชนกระจก ตามด้วยตัวที่สองและตัวที่สาม…ไม่นานค้างคาวที่เหลือก็บินชนกระจกรถเขาเช่นกัน!
ไม่นานกระจกหน้ารถก็เกิดรอยร้าวขนาดใหญ่!
“แย่แล้ว! ผมมองไม่เห็นทางเลย!”
หวังเหยียนตื่นตระหนกอย่างมาก เขาไม่คิดว่าฝูงค้างคาวจะบินเร็วถึงขนาดแซงหน้ารถยนต์ได้
“ผมจะขับรถไปอีกสักระยะ แล้วหลังจากเราต้องวิ่งหนีสุดแรงเกิด!”
สถานการณ์กลับกลายเป็นวิกฤตอีกครั้ง!
ฝูงค้างคาวยังคงบินชนกระจกอย่างต่อเนื่อง ทำให้กระจกหน้ารถยนต์เกิดรอยร้าวมากขึ้นกว่าเดิม!
เลือดค้างคาวค่อย ๆ ซึมเข้ามาส่งกลิ่นเหม็นคละคลุ้งน่าสะอิดสะเอียน!
ฝูงค้างคาวมีมากเกินไปจนมองไม่เห็นข้างนอก ขณะที่กระจกบานอื่น ๆ สามารถแตกออกได้ทุกเมื่อ
“ไป! ออกไป!”
หลังจากหยุดรถ หวังเหยียนก็ยกเท้าขึ้นถีบประตูให้เปิดออก!
ใบหน้าหลิวว่านฉิงซีดขาว เธอเพิ่งได้รับการผ่าตัดมาไม่นาน ร่างกายจึงอ่อนแอและไม่สามารถเคลื่อนไหวได้เลย
“ไม่ต้องห่วงฉัน หนีไปเถอะ”
เธอรู้ว่าตอนนี้ตัวเองเป็นตัวถ่วง ภายใต้สถานการณ์อย่างนี้ ถ้าเขาเอาแต่ห่วงหน้าพะวงหลัง หลิวว่านฉิงกลัวว่าจะไม่มีใครหนีรอดน่ะสิ!
“หยุดพูดเรื่องไร้สาระได้แล้ว! ผมมีหน้าที่ปกป้องคุณ!”
หวังเหยียนถอนหายใจเบา ๆ ก่อนปล่อยกระแสพลังวิญญาณไปทางฝูงค้างคาว ทำให้ค้างคาวสองสามตัวที่พุ่งเข้าหาพวกเขากระเด็นออกไปไกล
“มา! ไปกันเถอะ!”
พูดจบ เขาก็อุ้มหลิวว่านฉิงหนีออกจากรถ
ตอนนั้นเองค้างคาวกลุ่มใหญ่ได้พุ่งลงมาจากท้องฟ้ายามค่ำคืนด้วยความเร็วสูง!
สถานการณ์เลวร้ายเกินไปแล้ว!
โชคดีก่อนที่ค้างคาวเหล่านั้นจะเข้าใกล้รถ หวังเหยียนก็ยกเท้าขึ้นถีบประตูรถอย่างเต็มแรงจนกระเด็นแล้ววิ่งหนีเอาตัวรอด!
วินาทีถัดมา กระจกหน้ารถแตกออกเป็นเสี่ยง ๆ ทันที!
ฝูงค้างคาวบินรุมล้อมพวกเขาเอาไว้ ไม่ช้าคนทั้งสองก็เจอทางหนี
เมื่อเห็นอย่างนั้นหวังเหยียนก็ระเบิดพลังภายในทันควัน ก่อนวิ่งเข้าป่ารกข้างทางโดยไม่ลังเล
สองข้างทางเป็นพื้นที่รกร้าง วัชพืชหลายชนิดมีความสูงเท่ากับเอวทำให้วิ่งได้ช้าลง
อย่างไรก็ตามพวกเขาไม่สามารถวิ่งไปตามถนนสายหลักได้ เพราะค้างคาวเหล่านั้นกระจายตัวไปรอบ ๆ แล้ว