บทที่ 60 ทำลายแผนการตระกูลอู๋อีกรอบ

บทที่ 60 ทำลายแผนการตระกูลอู๋อีกรอบ

“โอ้ แกโทรศัพท์อีกแล้วงั้นเหรอ?”

เมื่ออู๋เส้าฮัวเห็นว่าอวี้ฮ่าวหรานโทรศัพท์อีกแล้ว เขาก็เริ่มหวั่นใจ แต่เขาก็ปกปิดมันด้วยสีหน้าเยาะเย้ย

“ตอนนี้บริษัทชงซานถูกฉันซื้อเอาไว้แล้ว มันไม่มีทางที่แกจะแก้ไขอะไรได้อีกต่อไป แกเลิกฝันไปได้เลยว่าใครจะช่วยแกได้!”

เมื่ออวี้ฮ่าวหรานได้รับการยืนยันจากเฉิงกัวอันแล้วว่าปัญหานี้จะแก้ไขได้แน่นอน ดังนั้นเขาจึงมองไปที่อู๋เส้าฮัวด้วยสายตาราวกับดูตัวตลก

“แกคงมั่นใจมากเลยสินะ? ไม่เป็นไรพวกเรามาดูกันต่อไป สักครึ่งวันว่ามันจะเกิดอะไรขึ้น!”

“ฮ่าฮ่าฮ่า ให้รออีกแล้ว?”

อู๋เส้าฮัวพยายามหัวเราะกลบเกลื่อน แต่ในใจของตอนนี้ เริ่มไม่แน่ใจมากกว่าเดิมเพราะรอบที่แล้วมันก็แบบนี้

หรือว่ารอบนี้ประวัติศาสตร์มันจะซ้ำรอยเหมือนเดิมอีก? ว่าแต่ด้วยวิธีแบบไหนกัน? ไม่มีทางเป็นไปได้แน่นอน! ตอนนี้เขาซื้อบริษัทชงซานมาแล้วนะโว้ย!

“หึ! ฉันรู้ว่าแกไม่มีทางทำอะไรได้หรอก แกแค่แสร้งทำล่ะสิท่า? อย่างที่ฉันบอกตอนนี้บริษัทชงซานถูกขายให้ฉันเรียบร้อยแล้ว ฉันมีลายเซ็นของหลี่จิงเทียนยืนยัน ดังนั้นไม่ว่าใครก็ช่วยแกไม่ได้แล้วตอนนี้”

อวี้ฮ่าวหรานไม่สนใจคำพูดของฝั่งตรงข้าม เขาเดินไปหาเก้าอี้ เพื่อนั่งรออย่างสงบ ถึงแม้ว่าเขาจะไม่แน่ใจว่าเฉิงกัวอัน จะใช้วิธีไหน ในการแก้ปัญหา แต่ในเมื่อเฉิงกัวอันบอกว่าแก้ได้ เขาก็จะเชื่ออย่างนั้น

แต่แล้วเมื่อเวลาครึ่งวันผ่านไป มันก็ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้น…

ในเวลาเดียวกัน หลี่ชงซานที่ได้สติแล้วก็ถูกหามลงมาจาก ห้องพร้อมกับหมอที่เดินตามลงมาด้วยเป็นพรวน เมื่อเขาลงมาเขาก็ยังเห็นว่าตอนนี้สมาชิกคนอื่น ๆ ของตระกูลยังคงไม่ไปไหน ยังรอกันอยู่ที่ห้องโถงเหมือนเดิม

“ฉันไม่คาดหวังเท่าไหร่ว่ารอบนี้ฮ่าวหรานจะช่วยบริษัทชงซานได้… รอบนี้มันหนักหนาเกินไปจริง ๆ ”

“อืม ฉันเห็นด้วย การที่ไอ้โง่หลี่จิงเทียนดันไปเซ็นสัญญาขาย แบบนั้น มันยากจริง ๆ ที่จะกู้บริษัทชงซานกลับมาได้”

“เฮ้อ ดูเหมือนว่านับจากนี้ตระกูลหลี่ของเราคงได้เปลี่ยนผู้นำตระกูลแน่ ๆ เลย”

บรรดาสมาชิกตระกูลต่างซุบซิบกัน ไม่มีใครเลยที่คาดหวังว่า อวี้ฮ่าวหรานจะแก้ปัญหานี้ได้

อย่างไรก็ตามครั้งนี้พวกเขาไม่ได้โทษที่อวี้ฮ่าวหรานไร้ความสามารถ แต่พวกเขาโทษหลี่จิงเทียนที่ทรยศพวกเขาได้เจ็บแสบจริงๆ ทางด้านของหลี่หรง เมื่อได้ยินเช่นนี้ สีหน้าของเธอเปลี่ยนเป็น น่าเกลียดทันที โดยเฉพาะคำพูดที่เกี่ยวกับการเปลี่ยนผู้นำตระกูล

เธอรู้ได้ทันทีว่าหลังจากเรื่องนี้ หลี่อิงไห่จะต้องกระโดดออกมาโจมตีพ่อของเธออย่างแน่นอนในประเด็นที่ไร้ความสามารถไม่สามารถควบคุมลูกชายของตัวเองได้ จนทำให้ตระกูลเดือดร้อนและอ้างสิทธิ์ ขอขึ้นเป็นผู้นำตระกูลแทนพ่อของเธอในท้ายที่สุด

ในทางกลับกัน อวี้ฮ่าวหรานยังคงสงบนิ่งรอดูสถานการณ์ต่อไป ราวกับไม่ทุกข์ร้อนอะไร

จากนั้นไม่นาน โทรศัพท์ของอู๋เส้าฮัวก็ดังขึ้น

อู๋เส้าฮัวสีหน้าเปลี่ยนทันทีเมื่อได้ยินโทรศัพท์ของตัวเองดังขึ้น ในช่วงเวลานี้

นี่มันจะเหมือนกับรอบที่แล้วมากเกินไปแล้ว! มันไม่จริงใช่ไหม!?

เขากลั้นใจบอกให้บอดี้การ์ดของเขารับสายโทรศัพท์ให้ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ภาวนาให้มันไม่เป็นแบบที่เขาคิด จากนั้นเขาสั่งบอดี้การ์ด ถือโทรศัพท์เอาไว้ให้เขาคุยเพราะเขาถือไม่ได้เนื่องจากมือหัก!

“นายน้อยแย่แล้ว!”

ในทันทีที่อู๋เส้าฮัวได้ยินแบบนี้ เขาแทบจะหลั่งน้ำตา เวรเอ๊ย เอาแล้วไง!

“มีอะไร! ทำไมแกถึงไม่พูดมาทีเดียววะไอ้เวร แกจะชะงักกลางคันแบบนี้ทำบ้าอะไร!”

ด้วยความหงุดหงิดอยู่แล้ว อู๋เส้าฮัวจึงตวาดด่าคนของเขาไป อย่างรุนแรง พร้อมกับเหลือบมองไปที่อวี้ฮ่าวหรานตลอดเวลา

“ข…ขอโทษด้วยครับนายน้อย…เอ่อ…คือตอนนี้บริษัทชิวเฮิง กำลังโจมตีบริษัทในเครือของเราอย่างหนัก บ่ายที่ผ่านมาพวกเรา เสียบริษัทลูกของเราไป 3 บริษัทให้กับบริษัทชิวเฮิงแล้วครับนายน้อย!”

“3 บริษัทไหน?”

“เอ่อ…มี…บริษัทชิงกังและ…”

“ระยำเอ๊ย!”

ในทันทีที่อู๋เส้าฮัวได้ยินชื่อบริษัทชิงกัง เขาสบถออกมาทันที เพราะบริษัทนี้คือบริษัทที่เขาใช้ถือทรัพย์สินของบริษัทชงซานทั้งหมด!

อู๋เส้าฮัวหันไปจ้องเขม็งที่อวี้ฮ่าวหรานด้วยสายตาเคียดแค้น