บทที่ 101 เขามีลูกสาวแล้ว

เนลล์ไม่เคยคิดเลยว่าการรวมตัวกันของกิดเดียนจะอยู่กับเพื่อน ๆ ของเขา ดังนั้นเมื่อเธอก้าวเข้ามาในห้องและเห็นชายหนุ่มหลายคนนั่งอยู่ที่นั่นจิตใจของเธอก็ว่างเปล่าด้วยความสับสน

“พี่สะใภ้คุณมาแล้ว!” ไซมอนเป็นคนแรกที่ทักทายพวกเขา พวกเขาที่เหลือตกตะลึง ในตอนแรกที่พวกเขาเห็นเนลล์ แต่ก็มีปฏิกิริยาโต้ตอบ พวกเขารีบออกมาข้างหน้าเพื่อทักทายเธอ

“ผมได้ยินมาตลอดว่าพี่ชายคนที่สาม ซ่อนคนสวยอยู่ในจินเฉิงแต่ตอนนี้ผมก็ได้เห็นเธอในที่สุด”

“สวัสดีครับ พี่สะใภ้สาม ผมโจเอล ฟอสเตอร์”

“สวัสดีพี่สะใภ้สาม ผมเจฟฟรีย์ เกรแฮม”

“ ... ” เนลล์ยิ้มอย่างแข็ง ๆ เมื่อเผชิญกับความกระตือรือร้นของพวกเขา และพยักหน้าตอบสนองต่อพวกเขาแต่ละคน เธอแอบดึงเสื้อของกิดเดียนและกระซิบว่า

“กิดเดียนทำไมคุณไม่บอกฉันว่า เราจะมาพบกับพวกเขา” เธอไม่เคยได้ยินเรื่องสุภาพบุรุษเหล่านี้มาก่อน

ในฐานะลูกหลานของสี่ตระกูลใหญ่ของเมืองหลวง พวกเขาเติบโตมาพร้อมกับกิดเดียนดังนั้นพวกเขาจึงสนิทกัน ที่สำคัญกว่านั้นคือคนที่สามารถทำให้ผู้หญิงนับไม่ถ้วนกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง เป็นเรื่องยากที่จะเห็นพวกเขามารวมตัวกันที่นี่เหมือนในปัจจุบัน กิดเดียนยิ้มจาง ๆ แล้วจับมือเธอ

“คุณเป็นคนเดียวที่ไม่ยอมกลับเมืองหลวงในช่วงปีใหม่ดังนั้นผมจึงต้องขอให้พวกเขามาที่จินเฉิงแทน”

เนลล์ “ ... ”

ปีใหม่ก็ผ่านมาครึ่งเดือนแล้ว กิดเดียนเคยถามเธอมาแล้วครั้งหนึ่งว่าเธออยากไปเมืองหลวงไหม เธอปฏิเสธในเวลานั้น แม้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาจะพัฒนาขึ้นทุกวัน แต่ก็ยังไม่ถึงเวลา

อย่างไรก็ตามการได้ยินเขาพูดแบบนี้ทำให้เธอรู้สึกเหมือนเป็นเด็กรู้สึกถึงความหวานแต่ทำให้เธออิ่มเอมใจเห็นได้ชัดว่าคนเหล่านี้เป็นคนสำคัญในใจกิดเดียน

ความสำคัญของการจัดเตรียมโอกาสให้เธอได้พบกับพวกเขาเป็นพิเศษนั้นชัดเจนในตัวเอง มุมปากของเนลล์ยกขึ้น เธอมองไปที่เขาและเอื้อมมือไปหยิกเอวของเขาอย่างเงียบ ๆ

ชายคนนั้นซ่อนความเจ็บปวดที่เขารู้สึกและรอยยิ้มบนใบหน้าของเขาก็ลึกขึ้นเรื่อย ๆ พวกเขานั่งลงอีกครั้ง กิดเดียนแนะนำเนลล์อย่างเอาใยใส่ก่อนที่จะสั่งอาหารมาเสิร์ฟ

ในตอนแรกเนลล์ค่อนข้างเกรงใจกับเพื่อน ๆ ของเขา โชคดีที่คนกลุ่มนี้มีอายุใกล้เคียงกัน และ

โจเอล ฟอสเตอร์ ก็เก่งในการทำให้บรรยากาศมีชีวิตชีวาขึ้นดังนั้นจึงใช้เวลาไม่นานในการทำความคุ้นเคยกับพวกเขา คนหนุ่มกลุ่มนี้เป็นที่รู้กันดีว่าอยู่ยากในโลกภายนอก แต่พวกเขาก็พูดกับพวกเขาเองได้อย่างง่ายดาย

ในฐานะลูกชายคนที่สองของตระกูลฟอสเตอร์ โจเอลได้ค้นคว้าเทคโนโลยี เอไอใหม่และมอบสุนัขของเล่น เอไอตัวน้อยน่ารักให้กับเนลล์เป็นของขวัญในการพบกัน

เจฟฟรีย์ เกรแฮม ไม่ได้เดินตามรอยเท้าของคนรุ่นก่อนและเลือกที่จะเรียนแพทย์แทน และเป็นศัลยแพทย์ที่มีชื่อเสียงมากแม้ว่าเขาจะอายุน้อยก็ตาม เขาเป็นคนใจเย็นไม่พูดมาก แต่มักจะยิ้มอย่างนุ่มนวลให้ความรู้สึกอ่อนโยนคล้ายกับสายลมในฤดูใบไม้ผลิ

มื้อเย็นเป็นมื้อที่น่าพอใจ ระหว่างทางเนลล์ขอตัวไปที่ห้องน้ำและพบกับ เบลน โจนส์

ในฐานะบุคคลที่โดดเด่นที่สุดในตระกูลโจนส์รุ่นปัจจุบันเบลนได้รับความนิยมอย่างสูงจากนายท่านผู้หญิง ตอนเด็กเขามีความสัมพันธ์ที่ดีกับเนลล์

อย่างไรก็ตามเมื่อโตขึ้นเบลนไปต่างประเทศเพื่อศึกษาต่อเป็นเวลาหลายปีและพวกเขาก็เหินห่างกัน เบลนค่อนข้างแปลกใจที่เห็นเธอ

“เนลล์ เจนนิ่งส์ คุณมาทำอะไรที่นี่?” เนลล์ไม่ได้เขม่นเขาและยิ้ม