บทที่ 107 ความฝันที่แปลกประหลาด

"แม่?"

“เอ่อ...”

"จริงเหรอ? พ่อพบแม่แล้ว?” รอยยิ้มหลุดออกบนใบหน้าของกิดเดียน

“ลูกอยากเจอเธอไหม?”

“ใช่แน่นอน หนูอยากเจอเธอ”

“เอาล่ะ พ่อจะวางสายโทรศัพท์และส่งรูปถ่ายให้หนู หนูจะต้องเข้านอนหลังจากดูเรียบร้อย ตกลงไหม?"

"ตกลงค่ะ"

ในที่สุดกิดเดียนก็วางสาย ในโทรศัพท์ของเขา เขาพบรูปถ่ายของเนลล์ที่เขาใช้โดยบังเอิญและส่งมันไป

ในอีกด้านหนึ่งเด็กรู้สึกตื่นเต้นอย่างมากเมื่อได้รับรูปถ่าย นี่คือแม่ของเธอหรือเปล่า?

แม่สวย! ผิวสวยตาสวยจมูกโด่งปากกำลังดี! แม่เหมือนลิซซี่เป๊ะ !!!

'อ่า ... นานะนี่แม่ของฉัน! ลิซซี่เป็นลูกของเธอ! ลิซซี่เป็นผู้หญิงที่โชคดี!’

เด็กคนนั้นจับมือเล็ก ๆ ของเธอรอบโทรศัพท์มือถือและรีบไปที่ห้องนั่งเล่นเพื่อมองหาท่านผู้หญิง

โดยไม่คาดคิดว่าสาวใช้ที่ได้รับมอบหมายให้ดูแลเธอจับหญิงสาวได้เพียงไม่กี่วินาทีหลังจากที่เธอวิ่งออกไปจากห้อง

“คุณหนูตอนนี้ 22:00 น. แล้ว คุณได้สัญญาว่าจะไปนอน? ทำไมคุณถึงยังไม่นอน?” ลิซซี่กะพริบตากลับอย่างว่างเปล่า

เมื่อริมฝีปากสีชมพูเล็ก ๆ ของเธอเม้มแน่นรูม่านตาสีดำที่สวยงามราวกับไข่มุกของเธอก็พุ่งไปรอบ ๆ ห้อง ภายในไม่กี่วินาทีเธอก็หันศีรษะไปรอบ ๆ และรีบกลับเข้าไปในห้องนอน

ไม่มีทาง แม่สวยเกินไป! คนอื่นไม่ควรเรียนรู้เรื่องนี้! หรือพวกเขาจะพยายามขโมยแม่ของเธอไป!

แม่เป็นของเธอคนเดียว ไม่ควรมีใครขโมยแม่ไป!

ฮึ่ม!

สาวใช้ไม่ได้แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติมเกี่ยวกับสถานการณ์เพราะเธอคิดว่าเด็กนั้นต้องรีบกลับเข้าไปในห้องนอนด้วยความรู้สึกผิด

เธอเดินตามหลังเด็กเข้าไปในห้องนอนเพียงก้าวไปข้างหน้าเพื่อจับหญิงสาวเข้ามาหลังจากนั้นก็รีบเข้าไปบนเตียง

“คุณหนูนอนเถอะค่ะ! ฉันจะไปหลังจากที่คุณหลับเท่านั้น” เธอเล้าโลมเบา ๆ ลิซซี่ฟังแล้วหลับตาอย่างเชื่อฟัง เด็กหลับไปในเวลาไม่กี่นาที

สาวใช้สังเกตเห็นว่าเด็กกำลังถือโทรศัพท์มือถือของเธอ ไม่กล้าพยายามที่จะดึงมันออกมาเพราะกลัวว่าหญิงสาวอาจแสดงอารมณ์ฉุนเฉียว เธอรอจนกระทั่งเด็กสาวหลับไปอย่างรวดเร็วก่อนที่จะคืบคลานไปข้างหน้าเพื่อเอาโทรศัพท์ของเด็กออก

“แม่…” เด็กคนนั้นพึมพำเบา ๆ ในความมืดสลัว เรื่องนี้ทำให้สาวใช้ประหลาดใจ ในที่สุดเธอก็ได้ยินชัดเจนหลังจากโน้มตัวเข้าใกล้ปากของเด็ก

สาวใช้รู้สึกตกใจกับ คำพูดคำเดียวที่โพล่งออกมาจากปากของเด็กนั่นทำให้หัวใจของเธอเต้นระรัว เด็กคนนี้จะถือว่าโชคดีหรือไม่? หรือน่าสงสาร?

เป็นความโชคดีอย่างแน่นอนที่เธอเกิดมาในตระกูลลีย์ที่มีอิทธิพลและร่ำรวย เธอจะได้รับการรับรองว่าจะมีชีวิตที่สนุกสนานโดยมีความมั่งคั่งและเกียรติยศไม่สิ้นสุด

ในทางกลับกันเธอเป็นเด็กที่ไม่มีแม่ ใครก็ตามที่ทำงานกับครอบครัวลีย์ มานานกว่าห้าปีจะรู้ว่านายน้อยพาเด็กกลับบ้านจากต่างประเทศโดยไม่มีผู้หญิงคนอื่นมาด้วย

เธอเคยเห็นเด็กแรกเกิดในตอนนั้น บางทีการอยู่ห่างจากแม่ตั้งแต่ยังเล็กอาจทำให้ร่างกายอ่อนแอ

มีเหตุการณ์เกิดขึ้นหลายครั้งที่เธอล้มป่วยอย่างหนักจนลีย์ พาหมอหลายคนไปเป็นแขกค้างคืนเพื่อดูแลอาการของเธอรวมถึงหมอ ฌอน มิลเลอร์ ที่เป็นอัจฉริยะหลังจากนั้นอาการของคุณหนูตัวน้อยก็ทรงตัวดีขึ้น

ด้วยเหตุนี้ทุกคนจึงปฏิบัติต่อเธอเหมือนไข่ในหินเพราะกลัวว่าเธอจะได้รับอันตรายแม้จะเล็กน้อยที่สุด สุขภาพของเธอดีขึ้นในที่สุดในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา เมื่อนึกถึงเรื่องนี้สาวใช้ก็จ้องมองไปที่เด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ที่นอนอยู่ใต้ผ้าห่ม

เฮ้อ ใครคือผู้หญิงใจร้ายที่สามารถทิ้งเด็กที่น่ารักเช่นนี้ได้?

เมื่อถึงตอนนั้นเธอก็ก้าวเท้าออกจากห้อง ในอีกด้านหนึ่งเนลล์มีความฝันในคืนนั้น