บทที่ 111 คาเลนตายแล้ว

อีธานซึ่งมีใบหน้ามืดครึ้มวางมือลงบนโต๊ะ

“ไร้สาระ! แกจะแต่งงานกับใครไม่ได้ถ้าไม่ใช่คุณโจนส์? แจ็คแมนอันธพาลคนนั้นเหรอ?” เจเน็ตขมวดคิ้ว

เธอแยกริมฝีปากออกเพื่อตอบโต้ แต่คิดอย่างอื่นเมื่อความเจ็บปวดเล็กน้อยดึงเข้าที่หัวใจของเธอ เสียงต่ำทำลายความเงียบที่ยาวนานในที่สุด

“ไม่ต้องกังวลหนูก็จะไม่แต่งงานกับเขาเช่นกัน” ความเป็นไปได้นี้ไม่อยู่ในคำถาม ผู้ชายคนนั้นเกลียดชังเธอจนถึงขีดสุดจนถึงจุดที่เขารังเกียจที่จะแตะต้องเธอด้วยซ้ำ ทำไมเขาถึงอยากแต่งงานกับเธอ? เจเน็ตพยายามอย่างเต็มที่ที่จะกลั้นน้ำตาเหล่านั้นไว้ก่อนจะพูดต่อ

“ตอนนี้หนูอยากมุ่งมั่นกับอาชีพของหนูเพียงอย่างเดียว นอกจากนี้หนูยังเด็กอยู่เราสามารถพูดคุยเรื่องการแต่งงานของหนูได้อีกครั้งในไม่กี่ปีข้างหน้า!” ด้วยเหตุนี้เธอจึงหันหลังกลับและมุ่งหน้าไปที่บันได อีธานโกรธกับคำตอบของเธอ เขาร้องเสียงหลงที่ชั้นสอง

“ฉันจะทำลายแก ถ้าฉันรู้ว่าแกได้ไปพบกับเด็กชายแจ็ค

แมนคนนั้นอีกครั้ง! ลองฉันถ้าแกคิดว่าฉันแค่ล้อเล่น!”

…

ทั้งกิดเดียนและเนลล์ได้หยุดพักจากงานเนื่องจากเป็นช่วงวันหยุดเทศกาล ทั้งคู่เริ่มเบื่อในจินเฉิงทำให้พวกเขาตัดสินใจที่จะพักร้อนทางตอนใต้ของประเทศ

อย่างไรก็ตามโดยไม่คาดคิดว่ามีโทรศัพท์มาจากเมืองหลวงเพียงหนึ่งชั่วโมงก่อนที่พวกเขาจะออกเดินทาง คุณปู่ลีย์ล้มป่วยอย่างอันตราย เขาอยู่ในห้องฉุกเฉินตั้งแต่เช้าและไม่มีใครรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

อารมณ์ของ กิดเดียน ลีย์ เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว พวกเขาไม่เหลือทางเลือกอื่นนอกจากการยกเลิกการพักร้อน สิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้คือให้เขารีบกลับไปเยี่ยมคุณปู่ในเมืองหลวง เนลล์ไม่ได้กังวลเกี่ยวกับการเปลี่ยนแผนเนื่องจากเธอไม่กระตือรือร้นที่จะเดินทางอยู่แล้ว

นอกจากนี้ชีวิตของปู่ของกิดเดียน กำลังตกอยู่ในความเสี่ยง สุขภาพของผู้อาวุโสเป็นสิ่งสำคัญที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย

เธอเบื่อที่บ้านมากหลังจากที่กิดเดียนออกไป ในที่สุดเธอก็เริ่มมีงานทำ ไม่มีอะไรสำคัญเกิดขึ้นทั้งใน อันนิง อินเตอร์เนชั่นแนล หรือในหมู่ศิลปินของซิงฮุยปรากฏว่าทุกคนมีมติเป็นเอกฉันท์ว่าจะเก็บตัวในช่วงเทศกาลนี้เนลล์ดีใจกับการอยู่เฉย ๆ เธอฆ่าเวลาด้วยการวิเคราะห์กรณีเก่า ๆ เธอกำลังอ่านข้อมูลบนโซฟาในตอนบ่ายวันนี้ เมื่อฮันนาโทรมา

วันนี้เป็นเพียงวันที่สามของวันตรุษจีน พวกเขาควรจะกลับมาทำงานต่อในอีกสองวัน เธอสงสัยถึงสาเหตุของการโทรศัพท์ของฮันนาในช่วงเวลาที่ไม่คาดคิดนี้ เสียงตื่นเต้นของฮันนาดังทะลุลำโพงทันทีที่เนลล์รับสาย

“พี่เนลล์ตอนนี้คุณว่างไหม? พี่ช่วยแวะที่สำนักงานได้ไหม?” เนลล์ตะลึง

"เกิดอะไรขึ้น?"

"ข่าวดี! ดาราที่มีชื่อเสียงได้สนใจบริษัทของเราและต้องการเซ็นสัญญากับเรา? " เนลล์ตกตะลึงกับข่าว เธอไม่ได้ขาดความมั่นใจในตัวเอง แต่ในความเป็นจริงซิงฮุยเพียงเพิ่งเริ่มต้น เหตุใดคนมีชื่อเสียงจึงต้องการเซ็นสัญญากับเธอ? อย่างไรก็ตามปฏิกิริยาทางร่างกายของเธอดังกว่าความคิดที่น่าสงสัยของเธอ เธอถามในขณะที่วิ่งขึ้นไปชั้นบนเพื่อเปลี่ยนชุด

"เขาเป็นใคร?"

“พี่จะรู้ เมื่อพี่มาถึง” ฮันนาวางสายลงอย่างกะทันหันโดยจงใจให้ผู้ฟังอยู่ในความตื่นเต้น เนลล์ขมวดคิ้วกับปฏิกิริยาแปลก ๆ แต่ก็ไม่คิดมากเกินไป เธอขับรถไปที่สำนักงานหลังจากได้รับข่าว โดยปกติสำนักงานจะว่างเปล่าในช่วงวันหยุด

ลิฟต์ขึ้นไปจนถึงชั้นที่สิบหกโดยไม่มีการหยุด เสียงกระตือรือร้นของฮันนาดังมาแต่ไกล เธออาจจะดูแลแขก เนลล์เดินไปยังความวุ่นวายด้วยความรวดเร็ว

"คุณลิม นี่คือวิดีโอบางส่วนของงานที่จัดโดยบริษัทของเรา แม้ว่าขนาดการดำเนินงานของเรายังค่อนข้างเล็กในขณะนี้ แต่เราได้รับการสนับสนุนจากพันธมิตรหลักของเรา อันนิงอินเตอร์เนชั่นแนล เราสัญญาว่าจะส่งมอบทรัพยากรที่ดีที่สุดหากคุณเซ็นสัญญากับเรา” เสียงอวดดีดังขึ้นในอากาศ

“เฮอะ! เราจะมาที่บริษัทของคุณทำไม ถ้าเราไม่ขาดทรัพยากร? เราเพิ่งไปที่ อันนิง อินเตอร์เนชั่นแนล ได้ไหม? คุณคิดว่าพวกเขาจะไม่รีบจัดหาทรัพยากรคุณภาพเยี่ยมให้พี่ดาเนียลเหรอ?” ฮันนาตัวแข็ง

บางครั้งความจริงที่ประดิษฐ์ขึ้นจะได้ผลดีกว่าเมื่อจัดการกับธุรกิจ เธอจะสนทนาต่อไปได้อย่างไรเมื่ออีกฝ่ายพูดเช่นนั้น? ในขณะที่เธอพยายามช่วยตัวเองให้พ้นจากสถานการณ์ที่น่าอึดอัดใจการคลิกรองเท้าส้นสูงบนพื้นก็สะท้อนออกมาจากผนัง