บทที่ 13 การลงนามกับเฟิงฮัว

วันรุ่งขึ้นเนลล์มาถึงบริษัทแต่เช้า

ทันทีที่เธอเข้าไปในห้องทำงานเธอรู้สึกว่าบรรยากาศในวันนี้ค่อนข้างแตกต่าง

ทุกคนกระซิบกันด้วยเสียงต่ำ เมื่อพวกเขาเห็นเธอเข้ามาการแสดงออกของพวกเขาก็เปลี่ยนไปพวกเขาทุกคนต่างก็ปิดปากมองเธอด้วยสายตาแปลก ๆ

ดวงตาของเนลล์หรี่ลงและเธอเข้าไปในห้องทำงานของเธอโดยไม่เหลือบมองพวกเขา

ทันทีที่เธอนั่งลงเธอก็กดสายโทรศัพท์ภายในเพื่อให้ฮันนาห์เข้ามา

ฮันนาห์เดินเข้ามาอย่างแข็งกร้าวและมองไปที่เนลล์ด้วยความเห็นใจ

เนลล์เอนหลังพิงเก้าอี้อย่างสนุกสนานและมองไปที่เธอ “เกิดอะไรขึ้น? แค่เวลาเพียงสองวัน ทำไมคุณถึงมองฉันแบบนั้น?”

ฮันนาห์ยิ้มอย่างใจเย็นและกล่าวว่า“ คุณ เจนนิงส์คุณไม่…ได้รับข่าวสารล่วงหน้าเกี่ยวกับวันนี้หรือไม่?”

เนลล์เลิกคิ้วแล้วหยิบแก้วบนโต๊ะมารินน้ำให้ตัวเอง เธอตอบอย่างสบาย ๆ ขณะที่เธอดื่มน้ำ “ฉันไม่ได้น่ะสิ! เกิดอะไรขึ้น?”

“เอ่อ…มันไม่มีอะไรค่ะ ฉันเพิ่งได้ยินว่าวันนี้จะมีพนักงานใหม่ที่บริษัท ดูเหมือนว่าเธอจะเข้าร่วมแผนกประชาสัมพันธ์ของเรา”

“อย่างนั้นเหรอ? ทุกคนได้ข่าวแล้วหรือยัง?”

“ฉันได้ยินคนในแผนกทรัพยากรบุคคลคุยกันเรื่องนี้ พวกเขากล่าวว่าบุคคลที่เข้าร่วมเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการประชาสัมพันธ์ ดูเหมือนว่าเธอจะมีคุณสมบัติพอสมควรและได้จัดการเคสสำหรับคนดังในรายการหลายคน"

เธอหยุดและมองไปที่เนลล์อย่างลังเลด้วยความลำบากใจ

“คุณเจนนิงส์คะ คุณคิดว่าประธานมอร์ตันมีเจตนาอย่างไร ... ถึงจ้างคนนั้นมา?”

ทุกคนในบริษัท รู้ว่าแผนกประชาสัมพันธ์ของเฟิงฮัว มีเนลล์เป็นหัวหน้า แต่พวกเขาไม่รู้เกี่ยวกับภูมิหลังของเนลล์เพราะเธอมีประวัติที่น้อยมาก เธอไม่เคยคุยเรื่องอื่นเลยนอกจากงานในออฟฟิศ

อย่างไรก็ตามไม่ว่าเธอจะมีภูมิหลังอย่างไรเธอก็ยังเด็กมาก เด็กผู้หญิงในวัยยี่สิบของเธอจะมีประสบการณ์ได้มากแค่ไหน?

ในอุตสาหกรรมนี้ที่ความอาวุโสและประสบการณ์เป็นสิ่งสำคัญใครจะเชื่อว่า เจสัน มอร์ตัน จ้างผู้เชี่ยวชาญคนนี้มาทำงานที่ต่ำกว่าเนลล์?

ถ้าเธอไม่ได้มาที่นี่เพื่อทำงานที่ตำแหน่งต่ำกว่าเธอนั่นอาจหมายถึง …

ในที่สุดเนลก็เข้าใจว่าทำไมทุกคนถึงมองเธอแปลก ๆ ในวันนี้

เธอหรี่ตาและซ่อนอารมณ์ไว้ข้างใต้ก่อนจะยิ้มจาง ๆ “เอาล่ะออกไปได้แล้ว!”

ฮันนาห์รู้สึกกังวลเล็กน้อยกับท่าทางที่สงบของเนลล์ แต่รู้ดีว่าไม่ใช่สถานที่ที่เธอจะพูดอะไรเธอจึงออกไปด้วยสีหน้ากังวล

หลังจากฮันนาห์จากไปเนลล์ครุ่นคิดสักครู่ก่อนจะหัวเราะ

เธอเก็บข้าวของในเวลาสั้น ๆ และหยิบซองจดหมายที่เตรียมมาจากกระเป๋าและมุ่งหน้าไปที่ห้องประชุม

เป็นเวลาเก้าโมงเช้า

ห้องประชุมเต็มไปด้วยผู้บริหารระดับสูงจากเฟิงฮัว

เมื่อเห็นเนลล์เข้ามาทุกคนก็ทักทายเธอบางคนด้วยความจริงใจและบางคนเสแสร้ง

ท้ายที่สุดแม้ว่าทักษะและความกล้าหาญที่เธอแสดงออกมาในช่วงสองปีที่ผ่านมาทำให้คนส่วนใหญ่เชื่อมั่น แต่ก็ยังมีคนกลุ่มเล็ก ๆ ที่รู้สึกว่าเธอซึ่งเป็นเด็กสาวไม่มีคุณสมบัติที่จะนั่งในตำแหน่งสำคัญเช่นนี้

เนลล์ไม่สามารถใส่ใจในความคิดของพวกเขาและเดินไปที่นั่งของเธอเอง

ในขณะนั้นเองประตูห้องประชุมก็ถูกผลักเปิดออกอีกครั้ง เมื่อเธอมองขึ้นไปก็เห็น เจสัน มอร์ตัน เดินเข้ามาพร้อมคนกลุ่มหนึ่ง

รูม่านตาของเนลล์หดลงขณะที่การแสดงออกของเธอเย็นลงทันที

นอกจากเลขานุการสองคนที่ตามหลังเจสัน แล้วยังมี เซลีน เจนนิ่งส์ และตัวแทนของเธอ สกายลาร์ เทอร์เรล

ทุกคนในแวดวงรู้ว่า สกายลาร์ เทอร์เรล คือใคร นอกจากนี้เธอยังเคยทำงานด้านการประชาสัมพันธ์และมากกว่าครึ่งหนึ่งของงานใหญ่ชุดสุดท้ายของแนวหน้าที่ ได้รับการเลี้ยงดูจากเธอ ถือได้ว่าเป็นความสำเร็จที่น่าทึ่ง