ตอนที่ 14
บทที่ 14 เธอลาออก
October 22, 2026
ท้ายที่สุด เซลีนเป็นคนดังในวงการที่มีสายสัมพันธ์ของเธอเองและความสามารถทางธุรกิจของเธอก็ค่อนข้างดีเช่นกัน เธออาจกล่าวได้ว่าเป็นตู้เงินสดที่เดินได้
ศิลปินหญิงเช่นเธอเต็มใจที่จะเซ็นสัญญากับเฟิงฮัว ทุกคนมีความสุขมาก
เจสันพอใจกับปฏิกิริยาของพวกเขาอย่างชัดเจนและยกมือขึ้นเพื่อขัดจังหวะเสียงตื่นเต้นของพวกเขาหลังจากนั้นสักครู่
“มีอีกอย่างหนึ่ง ผู้หญิงคนนี้ข้างฉันชื่อ สกายลาร์ เทอร์เรล พวกคุณส่วนใหญ่อาจไม่เคยพบเธอมาก่อน แต่เธออยู่ในวงการนี้มากว่าสิบปีดังนั้นฉันเชื่อว่าอย่างน้อยคุณก็เคยได้ยินชื่อของเธอ
“เหตุผลที่ฉันพาเธอมาที่นี่คือการประกาศว่าตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปเธอจะกลายเป็นผู้จัดการฝ่ายประชาสัมพันธ์คนใหม่ของเราและนำการประชาสัมพันธ์ของเราไปสู่ระดับใหม่! เราจะพัฒนาบริษัทและทำให้ดีขึ้นและแข็งแกร่งขึ้น!”
เมื่อพูดจบทั้งห้องก็ตกอยู่ในความเงียบ
ดูเหมือนไม่มีใครตอบสนอง แต่หลังจากนั้นไม่กี่วินาทีเสียงปรบมือดังขึ้นหลายครั้ง
จากนั้นสายตาของพวกเขาก็หันไปที่เนลล์
การจ้องมองของพวกเขาเต็มไปด้วยความเห็นอกเห็นใจหรือเสียใจราวกับว่าในที่สุดพวกเขาก็ยืนยันข่าวลือจากเมื่อเช้านี้
บางคนที่ไม่ทราบประวัติของสกายลาร์ ถามเพื่อนร่วมงานและสายตาของพวกเขาที่มีต่อเนลล์ ก็ค่อนข้างซับซ้อน
ท้ายที่สุดความสามารถของเนลล์ก็เป็นที่ประจักษ์แก่พวกเขา อย่างไรก็ตามด้วยคุณสมบัติของ สกายลาร์ โดยธรรมชาติแล้วความสามารถของเธอก็ไม่เลวเช่นกัน เนื่องจากประธานมอร์ตันพาเธอมาที่นี่แล้วพวกเขาก็ไม่มีอะไรจะพูดอีกแล้ว
ท้ายที่สุดยังมีอีกหนึ่งหรือสองคนที่เห็นด้วยกับเนลล์ที่ยืนหยัดอย่างไม่พอใจและคัดค้านข่าวดังกล่าว “ฉันคัดค้าน!”
“ฉันก็คัดค้านเหมือนกัน! อย่างที่ทราบกันดีว่าผู้จัดการฝ่ายประชาสัมพันธ์คนปัจจุบันคือ เนลล์ เจนนิ่งส์ เธอทำงานดีมาโดยตลอดและให้ความช่วยเหลือในช่วงเวลาที่เลวร้ายที่สุดของบริษัท เธอเป็นคนหนึ่งที่พาแผนกประชาสัมพันธ์ไปยังที่ที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน ทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณเธอ ประธานมอร์ตัน ไม่ตลกไปหน่อยเหรอ ที่หาคนมาแทนที่เธอ?!”
"ถูกตัอง! คุณเจนนิงส์ไม่ได้ทำผิดอะไร แม้ว่าประธานมอร์ตัน อยากจะหาคนมาแทนที่เธอก็ควรมีเหตุผลใช่ไหม? แม้ว่าคุณเทอร์เรลจะเป็นผู้เชี่ยวชาญและเคยเป็นนักประชาสัมพันธ์ที่มีชื่อเสียงมาก แต่ฉันได้ยินมาว่าเธอไม่ได้ทำงานหลายกรณีในช่วงสิบปีที่ผ่านมาเราจึงไม่รู้ถึงความสามารถในปัจจุบันของเธอด้วยซ้ำ ถ้าเธอล้มเหลวนี่จะไม่ใช่ความผิดพลาดหรือ?”
คำถามเป็นเหมือนหินที่กระตุ้นคลื่นนับพันทำให้คนอื่น ๆ ตอบสนองเช่นกัน
อันที่จริงแม้ว่าสกายลาร์จะมีชื่อเสียงในตอนนั้น แต่ก็เมื่อสิบปีก่อน
ศิลปินยอดนิยมในวงการบันเทิงมีการเปลี่ยนแปลงหลายครั้งแล้วสกายลาร์จะทำได้ดีไหม ถ้าเธอมาตอนนี้เพื่อทำการประชาสัมพันธ์ต่อไป
เจสันขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อจ้องถาม
ในขณะที่เขากำลังจะพูดแขนเสื้อของเขาก็ถูกดึงเบา ๆ
เซลีนมองเขาแล้วเจสันก็เม้มริมฝีปากของเขา จากนั้นเขาก็เห็นสกายลาร์ยิ้มและก้าวไปข้างหน้าเพื่อพูดว่า “ทุกคน พวกคุณเข้าใจผิด!”
ดวงตาของเธอกวาดไปทั่วฝูงชนก่อนที่จะลงจอดบนเนลล์ที่ไม่แยแสในที่สุด
“ประธานมอร์ตัน ไม่ได้จ้างฉันมาแทนที่คุณ เนลล์ เจนนิงส์ คุณเจนนิงส์ ทำงานหนักและสร้างความมั่นคงให้กับเฟิ่งฮัว ประธานมอร์ตัน จะตัดสินใจอย่างเยือกเย็นเช่นนี้ได้อย่างไร”
ฝูงชนสับสนกับคำพูดของเธอ
“แล้วประธานมอร์ตันหมายความว่าอย่างไร”
สกายลาร์ยิ้มและพูดอย่างใจเย็น “อย่างที่เราทุกคนทราบกันดีว่า เฟิงฮัว ไม่ใช่ บริษัท เล็ก ๆ ที่ต่ำต้อยอีกต่อไปจากเมื่อสองปีก่อน ตอนนี้ผู้เดียวที่สามารถแข่งขันกับเราได้คือ อันนิง อินเตอร์เนชั่นแนล
“กล่าวอีกนัยหนึ่งศัตรูเพียงคนเดียวของเราไม่ใช่ใครอื่นนอกจาก อันนิง อินเตอร์เนชั่นแนล ฉันเชื่อว่าฉันไม่ต้องอธิบายว่า อันนิง ทรงพลังแค่ไหน ทุกคนต้องรู้อยู่แล้ว”
“ในการต่อสู้กับ บริษัท ดังกล่าวเราไม่เพียงต้องการความสามารถทางธุรกิจที่แข็งแกร่งและความเร็วในการตอบสนองที่รวดเร็วเท่านั้น แต่ยังต้องมีความเข้าใจอย่างลึกซึ้งเกี่ยวกับอุตสาหกรรมพร้อมกับเครือข่ายที่กว้างขวาง”
“อย่างไรก็ตามสองประเด็นนี้เป็นสิ่งที่คุณเจนนิงส์ ขาดมากที่สุด ท้ายที่สุดเธอมีประสบการณ์เพียงสองปี นี่คือเหตุผลที่ประธานมอร์ตันเชิญฉัน เขาแค่ต้องการให้ฉันช่วยเธอจัดการแผนกประชาสัมพันธ์ด้วยกันและช่วยเหลือเธอเกี่ยวกับข้อมูลและการติดต่อในอุตสาหกรรม นั่นคือทั้งหมด”
ตอนนั้นเองที่มันเริ่มมีฝูงชนฮือฮา
เป็นอย่างนั้นเอง
พวกเขาต้องยอมรับว่า สกายลาร์พูดถูก
เมื่อพัฒนามาถึงจุดนี้แล้วความสามารถทางธุรกิจของแต่ละคนก็ไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว เมื่อเทียบกับความแข็งแกร่งทางการเงินการเชื่อมต่อที่แข็งแกร่งและความเข้าใจอย่างลึกซึ้งเกี่ยวกับอุตสาหกรรมนั้นมีความสำคัญมากกว่า