บทที่ 147 ช่วยเขาสอบถาม

”มันเป็นแบบนี้ คำแนะนำของคุณเกี่ยวกับลูซี่และเจเน็ต นั้นยอดเยี่ยมมาก มันยากที่จะหานักแสดงอายุน้อยและมากความสามารถที่เต็มใจร่วมงาน โดยเฉพาะเจเน็ตมีการแสดงที่คุณไม่เคยเห็นในนักแสดงรุ่นใหม่”

ปราศจากการพูดขัดจังหวะ เนลล์เงียบฟังและรอสิ่งที่เขาจะพูดถัดไปแม้ว่าเธอจะเดาได้อยู่แล้วว่าเขาพยายามจะพูดอะไร

ตามที่เธอคาดเอาไว้ กาเร็ธกล่าวว่า “มีเวลาอีกสองเดือนก่อนการถ่ายทำ ‘แม่น้ำที่ซ่อนอยู่: แอชลีย์’ จะเสร็จสิ้น ฉันมีเพื่อนสองคนที่เพิ่งจะสร้างภาพยนตร์เรื่องใหม่ เขาเป็นผู้กำกับอายุน้อยที่ยังไม่ได้มีชื่อเสียงมากนัก การผลิตอาจจะยังไม่ใช่รายใหญ่ แต่เขาสนใจเจเน็ต เขาต้องการให้เจเน็ตรับบทนำ ฉันสงสัยว่าคุณจะสามารถพูดกับเธอสักสองสามคำได้ไหม เนื่องจากพวกคุณมีความสัมพันธ์อันดีต่อกันและกัน”

เนลล์ยิ้ม

“ผู้กำกับลีย์ นี่เป็นสิ่งที่ยอดเยี่ยมมาก ทำไมคุณไม่คุยกับเจเน็ตเป็นการส่วนตัว? พวกคุณอยู่ด้วยกันที่กองถ่ายตลอดเวลาไม่ใช่เหรอ? คุณมีโอกาสที่สุดในโลกแล้ว!”

กาเร็ธทำท่าราวกับว่าเขากำลังอยู่ในสถานการณ์ที่อึดอัด

“นี่... ฉันพูดอย่างซื่อสัตย์ ฉันถามเธอแล้วแต่เธอปฏิเสธ”

เนลล์ผงะเมื่อมันมาอย่างทันทีทันใด

เธอรู้จักเจเน็ตทั้งด้านในและด้านนอก แม้ว่าเธอจะเป็นคนดังระดับแถวหน้าในวงการบันเทิง แต่เธอไม่เคยเป็นคนประเภทที่ปฏิบัติต่อผู้คนในทางที่ดี หรือว่าเธอจะหัวสูงดูถูกผู้กำกับใหม่

ด้วยแฮนค็อกเอ็นเตอร์ไพรส์ที่อยู่เบื้องหลังของเธอ เจเน็ตไม่ได้ขาดแคลนทรัพยากร ทีมงานของเธอก็รับสคริปต์ไปด้วยเช่นกัน ขึ้นอยู่กับว่าเจเน็ตจะหยิบส่วนที่ชอบขึ้นมาโดยไม่คำนึงว่าจะเป็นรายใหญ่หรือรายย่อย

สำหรับกาเร็ธที่แนะนำเธอในส่วนนี้ มันอาจจะหมายความได้ว่าบทนั้นค่อนข้างดี

มันค่อนข้างแปลกที่เจเน็ตจะปฏิเสธ

เนลล์พยักหน้า “ถ้าเป็นเช่นนั้น เธอต้องมีเหตุผลของเธอในการทำแบบนั้น! ฉันเป็นเพื่อนของเธอเท่านั้น ฉันตัดสินใจแทนเธอไม่ได้ ฉันกลัวว่าฉันไม่สามารถช่วยคุณในเรื่องนี้ได้”

กาเร็ธตอบ “ฉันรู้ ฉันไม่ได้เรียกร้องให้คุณได้คำตอบตกลงจากเธอ ฉันแค่อยากจะให้ลองอีกครั้งขณะที่ยังมีโอกาส”

ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก เขาถูแขนของเขา “พูดตามตรงนะ เพื่อนของฉันจินตนาการถึงเธอสำหรับบทบาทนักแสดงนำหญิง ฉันไมได้หวังให้คุณเกลี้ยกล่อมเธอ แต่ถ้าคุณสามารถช่วยฉันถามเกี่ยวกับเหตุผลที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังการปฏิเสธของเธอ พวกเราจะได้หาวิธีทีที่เหมาะสมแทนได้!”

เนลล์คิดและตอบตกลงในที่สุด โดยเห็นว่าการกระทำนั้นปราศจากอคติ และกาเร็ธก็แสดงความจริงใจด้วยตัวเอง

อย่างไรก็ตาม เธอเตือน “ขอฉันพูดให้ชัดเจนนะ ฉันเพียงแค่สอบถามเกี่ยวกับเหตุผลและจะไม่ช่วยคุณชักชวนเธอ ห้ามมาโทษฉันถ้าสุดท้ายแล้วมันไม่ได้ผล”

กาเร็ธให้สัญญา หลังจากที่ทั้งคู่ตกลงกันได้ เขาจากไปด้วยความรู้สึกขอบคุณ

ก่อนที่เขาจะไปกาเร็ธวางของขวัญไว้บนโต๊ะ

เมื่อทำอะไรไม่ถูก เนลล์โทรหากิดเดียนเพื่อบอกเขาเกี่ยวกับเรื่องนี้

ไม่เคยเกิดขึ้นกับเธอเลยที่กิดเดียนจะยิ้มแล้วตอบกลับ “ผมบอกให้เขานำของขวัญมาให้ คุณควรจะเก็บเอาไว้”

เนลล์พูดอะไรไม่ออก

อย่างไรก็ตาม มันเป็นเรื่องดีถ้าเธอจะทิ้งมันไปตั้งแต่เขาพูดไปแล้ว

หลังจากวางสายเธอก็โทรหาเจเน็ต ชวนเธอไปช้อปปิ้งและทานอาหารเย็นด้วยกัน

เจเน็ตตกลง

เป็นเวลาหกโมงเย็นเมื่อเนลล์ออกจากออฟฟิศ เธอขับรถตรงไปยังห้างสรรพสินค้าที่เจเน็ตตอบตกลงนัดพบ

เนื่องจากมีส่วนร่วมในการถ่ายทำภาพยนตร์ เจเน็ตจึงอยู่ร่วมกับทีมงานกองถ่ายแทบจะไม่มีโอกาสได้ออกมา วันนี้คือวันที่เธอสามารถปล่อยวางได้

ในขณะที่พวกเขาพบกัน เนลล์รีบเข้ามาดูเจเน็ตที่ใบหน้าแทบจะไม่มีสี เธอซีดและดูเหมือนเธอจะค่อนข้างเพลีย

เธอถามด้วยความเป็น “ทุกอย่างโอเคกับคุณไหม? การถ่ายทำมันยากสำหรับคุณหรือคุณรู้สึกแปลก ๆ หรือเปล่า?”

เนลล์เอื้อมมือไปคลำที่หน้าผากของเธอ

ด้วยความประหลาดใจ เจเน็ตเอนหลังเพื่อหลบ หลีกเลี่ยงการจ้องมองของเธอด้วยความรู้สึกผิด เธอส่ายศีรษะของเธอ “ไม่มีอะไร ฉันรู้สึกป่วยเล็กน้อยภายใต้สภาพอากาศ มันน่าจะมาจากการถ่ายทำตอนกลางคืนเมื่อเร็ว ๆ นี้

โดยไม่ต้องคิดมาก เนลล์พยักหน้าด้วยความเข้าใจ