บทที่ 149 การนำทางของคนไร้ค่า

”ไม่เหมือน ‘แม่น้ำที่ซ่อนอยู่’ มันเป็นเพียงการผลิตขนาดเล็กเท่านั้น นักแสดงหญิงทุกวันนี้ พวกเขาจะไม่เซ็นสัญญา ถ้าพวกเขามีชื่อเสียงและเต็มใจแต่ขาดทักษะการแสดง หาคนอย่างเจเน็ตได้ยากที่จะไม่กังวลว่าเป็นการผลิตขนาดใหญ่หรือการผลิตขนาดเล็กและตัดสินใจจากการอ่านบท”

กาเร็ธถอนหายใจจากนั้น เนลล์ไม่มีคำพูดใดตอบโต้กับเขาเลยจริง ๆ

หลังจากนั้นไม่นาน กาเร็ธพูดขึ้น “เซลีนติดต่อกับฉันโดยตรงบอกว่าเธอต้องการมีส่วนร่วมในการถ่ายทำและสนใจในบทบาทนักแสดงนำหญิง ฉันไม่กล้าตัดสินใจด้วยตัวเองด้วยเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อไม่นานมานี้ของเธอ”

“แม้ว่าลักษณะของเธอควรจะเห็นเธอผ่านตู้เสื้อผ้าและการแต่งหน้ามากกว่าคนอื่น ๆ ฉันยังคงค่อนข้างกังวล จะเกิดอะไรขึ้นถ้าการถ่ายทำดำเนินไปครึ่งทาง แล้วเรื่องอื้อฉาวอื่น ๆ เกิดขึ้น มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยในตอนนั้น”

เนลล์รู้สึกแปลกใจ

เธอถามขณะที่กะพริบตา “เซลีนต้องการบทนี้เหรอ?”

กาเร็ธตอบ “ใช่ พูดตามตรงนะ เพื่อนของฉันอาจจะใหม่ในการกำกับ แต่เขามีทักษะ ฉันจะไม่ช่วยเขาเลยถ้าเขาไม่เป็นแบบนั้น มีหลายอย่างที่ต้องการในการถ่ายทำภาพยนตร์ แต่มันเพียงพวกเราไม่สามารถหาคนที่ใช่ได้”

“ฉันเดาว่าถ้าเป็นแบบนั้น เซลีนก็ยังคงเป็นตัวเลือกที่ดี แม้ว่าภาพลักษณ์ของเธอจะดูไม่ดีกับเรื่องอื้อฉาวล่าสุด เธอยังคงสนับสนุน ถ้าเธอทำการถ่ายทำได้ดีก็ควรได้รับการตอบรับที่ดี”

“มันเป็นการผลิตขนาดเล็กหลังจากทั้งหมด การผลิตภาพยนตร์ขนาดเล็กไม่น่าดึงดูดใจในความคิดของนักแสดงที่มีคุณภาพของเธอ”

กับสายตาที่หม่นลงเนลล์ตกอยู่ในห้วงของความคิด ทันใดนั้นเธอคลี่ริมฝีปากออกยิ้ม

“เอาล่ะ ฉันเข้าใจแล้ว ถ้ามันเข้าได้ดีกับคุณ ช่วยส่งสำเนาสคริปต์ให้ฉันได้ไหม? ฉันจะตอบกลับคุณในวันพรุ่งนี้”

กาเร็ธผงะในตอนนั้น ไม่สามารถแยกแยะความหมายที่อยู่เบื้องหลังคำพูดของเธอ

อย่างไรก็ตาม เขาก็ไม่ได้คาดคั้นคำตอบและตอบตกลงก่อนจะวางสาย

เนลล์ขับรถกลับบ้าน เธอเพิ่งก้าวเข้ามาในบ้านเมื่อโทรศัพท์ของเธอส่งสัญญาณเตือนว่ามีจดหมายเข้ามาในกล่องจดหมายของเธอ

ขณะที่ถอดรองเท้าของเธอออก เธอกดเพื่อเปิดอีเมล มันเป็นสคริปต์อีเล็กทรอนิกส์เวอร์ชั่น ที่กาเร็ธส่งมา

กิดเดียนกลับบ้านแล้ว เขารู้ว่าเธอไปช้อปปิ้งและทานอาหารกับน้องสาวของเธอในวันนี้ เขาจึงปล่อยเธอไว้เพียงลำพังในตอนเย็น

ในช่วงเวลานี้ ชายหนุ่มทานอาหารเย็นของเขาเรียบร้อยแล้วและไปที่ห้องสมุด

เนลล์ขึ้นไปข้างบนหลังจากที่เปลี่ยนรองเท้าของเธอแล้ว แทนที่จะมองหากิดเดียนเธอตรงไปที่ห้องนอน

เมื่อเปิดคอมพิวเตอร์เนลล์อ่านสคริปต์ที่กาเร็ธส่งมา

ตัวสคริปต์ไม่ยาวเป็นเพียงเว็บซีรี่ส์สิบแปดตอนเท่านั้น อย่างไรก็ตามก็ต้องใช้เวลาพอสมควรขณะที่เธออ่านมันคำต่อคำ

กิดเดียนออกมาจากห้องสมุดและเห็นเธอนั่งอยู่ด้านหลังคอมพิวเตอร์กำลังจดจ่ออยู่กับบางสิ่งบางอย่าง ดังนั้นเขาจึงไม่รบกวนเธอ

เขาอดแปลกใจไม่ได้ที่เธอยังคงอยู่ตรงนั้นด้วยความสนใจของเธอที่ติดอยู่กับหน้าจอหลังจากที่เขาอาบน้ำเสร็จแล้วและสิ่งนั้น

กิดเดียนชำเลืองมองในเวลานั้น กับนาฬิกาที่ชี้บอกเวลาว่าเที่ยงคืน เขาขมวดคิ้ว

“คุณกำลังดูอะไรอยู่?”

ในขณะที่เธอจดจ่ออยู่ที่หน้าจอและแหบห้าวดังขึ้นจากที่ด้านหลังทำให้เธอสะดุ้ง

เธอหันกลับมาและเข้าใจว่ามันคือกิดเดียนก่อนจะถอนหายใจ

“โอ้ ไม่มีอะไรค่ะ มันก็แค่สคริปต์”

“สคริปต์อะไรมันสำคัญมากขนาดที่คุณต้องอ่านตอนนี้เลยเหรอครับ?”

ชายหนุ่มก้มลงแขนของเขาอ้อมผ่านเธอและคลิกที่เคอร์เซอร์ ชื่อของสคริปต์ปรากฏขึ้นต่อสายตาเขาทันที

‘การนำทางของคนไร้ค่า’

ชายหนุ่มเลิกคิ้วขณะที่มีเลือดฝาดระบายที่แก้มของเนลล์ เธอพูดตะกุกตะกักในการอธิบาย “มันเป็นแค่ชื่อชั่วคราวค่ะ มันควรจะเปลี่ยนแปลงในภายหลัง เอ่อ... นั่นสิ... มันคือบทละครของเว็บซีรี่ส์ ไม่ใช่การผลิตหลัก ฉันแค่ดู”

กิดเดียนยิ้มอย่างเยือกเย็น “สคริปต์มีค่ากับคุณจนเวลาดึกขนาดนี้เลยเหรอ?”

เขาชี้ไปที่นาฬิกาข้อมือของเขา

เมื่อรู้ตัวว่าสายไปแล้ว เนลล์แสดงท่าทางว่าเห็นด้วยอย่างฉลาด

ในอีกด้านหนึ่ง