บทที่ 25 ให้เธอระบายมันออกมา

ครอบครัวเจนนิงส์รวมทั้ง ไอแซค คอลลินส์ ที่พยายามหลบหนีถูกควบคุมตัวในที่สุด

งานเลี้ยงแตกกระจัดกระจายกันไป และแขกต่างก็สับสนและตกตะลึงกับเรื่องตลกที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน อย่างไรก็ตามกับ กิดเดียน ลีย์ในปัจจุบันไม่มีใครกล้าถามอะไร พวกเขาเดาได้ แค่เฉพาะการคาดเดาแบบส่วนตัว

กิดเดียน ลีย์ คือใคร? เขาเป็นทายาทของเจ้าสัวตระกูล ลีย์ ชายผู้เป็นเส้นเลือดใหญ่ของชุมชนธุรกิจจีนทั้งหมด ไม่ใช่เรื่องเกินจริงที่จะบอกว่าผู้ชายอย่างเขาจะสามารถแต่งงานกับเจ้าหญิงได้ถ้าเขาต้องการ

นอกจากนี้ตระกูลลีย์ ตระกูลเกรแฮม ตระกูลการ์เร็ต และตระกูลฟอสเตอร์ ยังเป็นที่รู้จักในฐานะสี่ตระกูลใหญ่ พวกเขาถือได้ว่าเป็นบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งประเทศจีน และสมาชิกในครอบครัวเหล่านี้แทบไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจเรื่องการแต่งงานของตนเอง

ส่วนใหญ่จะเป็นการแต่งงานทางการเมืองตระกูลลีย์ ยอมให้ทายาทที่โดดเด่นที่สุดแต่งงานกับลูกสาวของคนธรรมดาได้อย่างไร? คนทั่วไปไม่สามารถหยุดพูดถึงเรื่องนี้ได้

กิดเดียนอยู่ในธุรกิจมานานแล้ว หลังจากที่พวกเขาผ่านพ้นความตกใจครั้งแรกแล้วพวกเขาก็ได้ข้อสรุปของตัวเอง

ทุกวันนี้ผู้ชายมักจะตะลุยผู้หญิงทุกประเภทอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ นั่นถือเป็นความจริงแม้ว่าจะเป็นคนที่มีสถานะเหมือน กิดเดียน ลีย์ ก็ตาม

กิดเดียนไม่เคยเกี่ยวข้องกับเรื่องอื้อฉาวมาก่อนซึ่งนำไปสู่ข่าวลือที่ว่าเขาไม่ชอบผู้หญิง

อย่างไรก็ตามความจริงก็คือเขาไม่ได้พบกับคนที่เขาชอบ

ในที่สุดเขาก็พบเขาคนนั้นแล้วเขาก็กลัวที่จะทำลายเธอในอ้อมแขนของเขาหรือทำให้เธอละลายในปาก เขาจึงตามใจเธอและปฏิบัติต่อเธออย่างซื่อสัตย์

อย่างไรก็ตามมันเป็นเรื่องดีสำหรับเธอ และอีกอย่างเธอแต่งงานและพาเธอกลับบ้าน ท้ายที่สุดไม่มีใครเคยได้ยินว่า กิดเดียน ลีย์ กำลังจะแต่งงานหรือว่าครอบครัวลีย์ มีผู้หญิงคนใหม่ของบ้าน

อย่างไรก็ตาม เนลล์ เจนนิ่งส์ ค่อนข้างโชคดี แม้ว่าจะไม่มีความเป็นไปได้ที่จะเข้าสู่ตระกูล ลีย์ แต่การได้อยู่กับ กิดเดียน ลีย์ ในช่วงเวลาสั้น ๆ ก็เป็นสิ่งที่คนอื่น ๆ อดอิจฉาไม่ได้ ทุกคนมีการคาดเดาของตัวเองในใจ แต่กิดเดียนไม่ได้ตั้งใจที่จะใส่ใจกับความคิดของพวกเขา

เนลล์ถูกวางยา เขาสังเกตเห็นมันทันทีที่เขาจับเธอ เป็นเพราะเหตุนี้เขาจึงไม่ได้สืบครอบครัวเจนนิงส์ทันทีเช่นเดียวกับ ไอแซค คอลลินส์ ในสิ่งที่พวกเขาทำ ท้ายที่สุดแล้วสิ่งสำคัญกว่าคือต้องช่วยเธอก่อน

ในห้องชุดประธานที่ตกแต่งอย่างหรูหรากิดเดียนวางเธอลงบนเตียงและหันไปเตรียมผ้าขนหนูให้เธอ ชายเสื้อของเขาถูกจับโดยมือขาวซีด

เนลล์มองเขาด้วยสีหน้าอ่อนแรง ใบหน้าที่บอบบางของเธอถูกคลุมด้วยริมฝีปากสีแดงบาง ๆ และก็แยกออกเล็กน้อย

"น้ำ…" เธอยังไม่สามารถส่งเสียงได้ แต่กิดเดียนเข้าใจรูปปากของเธอ

"รอสักครู่" เมื่อเขากลับมาเขามีผ้าอุ่นอยู่ในมือนอกเหนือจากน้ำอุ่นหนึ่งแก้ว

เขาไปที่เตียงและนั่งลงและป้อนน้ำให้เนลล์ครึ่งแก้วหลังจากช่วยเธอขึ้นมา

จากนั้นเขาก็เอาผ้าอุ่น ๆ มาเช็ดใบหน้าและมือของเธอ จากความร้อนบนผ้าขนหนูทำให้เธอรู้สึกระคายเคือง ราวกับว่ามีแมลงตัวน้อยนับล้านบินอยู่ในร่างกายของเธอทำให้เธอรู้สึกทนไม่ไหว

เธอพยายามดิ้นรนและกิดเดียนก็ถอยมือออกมา เขาเห็นคิ้วที่สวยงามของเธอขมวดมุ่นและดวงตาที่มีน้ำตาที่จับจ้องมาที่เขา

ดวงตาของเธอปิดลงทันทีราวกับว่าเธอกำลังดิ้นรนด้วยความเจ็บปวด เสื้อผ้าบนร่างกายของเธอถูกถอดเรียบร้อยแล้วและชุดเดรสสีดำท่อนบนก็คลายออกเล็กน้อยเผยให้เห็นผิวกาย ความรู้สึกพุ่งขึ้นมาที่คอของเธอจากหน้าอก ลามไปที่หูของเธอก่อนที่จะคลุมทั้งใบหน้าของเธอในที่สุดเพิ่มสีกลับกลายเป็นสิ่งที่เย้ายวน

ผมนุ่มของเธอชื้นไปด้วยเหงื่อเพราะความเจ็บปวด ติดอยู่ที่คอและหน้าผากของเธอ ทั้งของเธอแสดงออกถึงความงามที่เสื่อมโทรมอย่างสุดจะบรรยาย กิดเดียนหายใจหนักขึ้นเมื่อเขามองไปที่เธอ ดวงตาของเขามืดลงด้วย

เขาเอื้อมมือไปเช็ดเหงื่อที่หน้าผากของเธอเบา ๆ และพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มว่า

“เนลล์เราเป็นสามีภรรยากัน คุณมีสิทธิ์ที่จะร้องขอจากผม”