บทที่ 304 โชคดีที่ยังมีเขา

“เอ่อ?”

เมื่อคาเรนได้ยินเช่นนั้นสีหน้าของเธอก็เปลี่ยนไปด้วยความตกใจ

ทั้งสองรีบเช็คอุณหภูมิของเด็ก มันคือ 38.5 องศา

จู่ ๆ เจเน็ตก็รู้สึกไม่ดี โชคดีที่คาเรนมีประสบการณ์ จึงทำให้เธอสงบลง "อย่าตกใจนะ ไข้ของเด็กอยู่ที่ 38.5 องศายังไม่ร้ายแรงเกินไป ต้องไปโรงพยาบาลเดี๋ยวนี้”

เจเน็ตพยักหน้าอย่างเชื่อฟัง

เนื่องจากคืนนี้เธอดื่มสุรา เธอจึงไม่สามารถขับรถได้

ส่วนที่แย่ที่สุดคือ คาเรนก็ขับรถไม่เป็นเหมือนกัน

วิลล่าที่พวกเขาอาศัยอยู่ถือได้ว่าตั้งอยู่ในย่านที่ร่ำรวย มีแท็กซี่ขับผ่านไปมา แต่อย่างน้อยก็ต้องเดินไปที่ถนนข้างนอกอย่างน้อย 10 นาทีเพื่อเรียกแท็กซี่

มันอยู่ใกล้กับ เฟิงเฉียว วิลล่า จากที่นี่ซึ่งใช้เวลาประมาณ 5-6 นาที แต่เนื่องจากมันดึกเกินไป จึงไม่อยากรบกวนคนอื่น อย่างที่สองเธอไม่รู้ว่าเนลล์และคนอื่น ๆ กลับมากันแล้วหรือยัง

เจเน็ตอุ้มลูกของเธออย่างกระวนกระวายขณะที่คาเรนปลอบเธอ ขณะพยายามใช้โทรศัพท์มือถือเพื่อเรียกแท็กซี่

อย่างไรก็ตามแม้ว่าจะมีรถแท็กซี่ในตอนกลางดึก แต่ก็ต้องใช้เวลามากกว่าสิบนาที

ในขณะนั้นจู่ ๆ เจเน็ตก็เห็นรถแลนด์โรเวอร์สีดำจอดอยู่ไม่ไกล

รถคันนั้นดูคุ้นเคยและมีแสงเรือง ๆ เล็กน้อยที่เบาะรถคนขับเหมือนมีคนสูบบุหรี่

การแสดงออกของเธอเปลี่ยนไปทันที เมื่อเธอกัดฟันและวิ่งไปที่รถโดยมีเด็กอยู่ในอ้อมแขนของเธอ

“คุณแฮนค็อก คุณจะไปไหน?”

คาเรนรีบวิ่งตามหลังมา

เธอวิ่งไปที่ แลนด์โรเวอร์และเคาะประตูแรง ๆ สองสามครั้ง

ประตูรถเปิดออกเผยให้เห็นใบหน้าที่เย็นชาและดุร้ายของชายคนนั้น

มันคือ เลียม แจ็คแมน!

เธอควรจะโกรธเมื่อเห็นใบหน้านี้ แต่ในเวลานี้เธอเห็นเขาเป็นผู้ช่วยชีวิตที่ตกลงมาจากฟ้าและฉีกยิ้ม

“เลียมรีบพาฉันไปโรงพยาบาลเร็ว ฉันขอร้อง!”

เลียมขมวดคิ้ว

เขาเหลือบมองเด็กในอ้อมแขนของเธอ เท่านั้นเองการแสดงออกของเขาก็เปลี่ยนไป จากนั้นเขาก็โยนก้นบุหรี่ออกไปนอกหน้าต่าง

เขาไม่ได้พูดอะไร หรือถามอะไรเลยและพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มว่า "ขึ้นรถเร็ว!"

ขณะที่เด็กอยู่ในอ้อมแขนของเธอ เจเน็ตก็รีบเข้าไปในที่นั่งผู้โดยสาร

คาเรนเดินตามคำเรียกร้อง และรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยที่เห็นเธอเข้าไป ในรถของคนแปลกหน้า

เจเน็ตไม่มีเวลาอธิบายให้เธอฟัง ในขณะนั้นมีเพียงส่งสัญญาณให้เธอเข้าไปในรถโดยเร็ว แล้วพวกเขาก็รีบไปโรงพยาบาล

นอกจากนั้นภูมิหลังของเลียมคือ นักขับรถแข่ง ดังนั้นการแข่งรถก็เป็นจุดแข็งของเขา

ในเวลานี้เขาไม่ได้สนใจไฟแดง เขาเร่งความเร็วไปตลอดทางซึ่งทำให้การขับรถครึ่งชั่วโมงนั้นสั้นลงเหลือเพียงสิบนาที

ไม่นานพวกเขาก็มาถึงโรงพยาบาล

เจเน็ตส่งเด็กให้หมอ ผลการตรวจออกมาอย่างรวดเร็ว

เด็กเป็นหวัดและไม่สบายนิดหน่อย นอกจากนั้นผิวหนังและม่านตาของเขายังเป็นสีเหลืองซึ่งคาดว่าน่าจะเป็นโรคดีซ่าน อย่างไรก็ตามจะสามารถยืนยันได้หลังจากการตรวจเพิ่มเท่านั้น

ใบหน้าของเจเน็ตซีดลงเมื่อเธอได้ยินว่าเป็นโรคดีซ่าน เธอก็ทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้

หมอปลอบใจเธอ "ไม่ใช่เรื่องแปลกที่ทารกแรกเกิดจะมีอาการตัวเหลือง แม้ว่าเด็กคนนี้จะมีอาการดีซ่านในตอนหลัง แต่ก็อาจไม่ใช่เรื่องเลวร้าย ตรวจเจอเร็วเป็นสิ่งที่ดี โดยทั่วไปมันไม่เป็นอันตราย"

แค่นั้นเจเน็ตก็รู้สึกโล่งใจเล็กน้อย

เจ้าตัวเล็กถูกหมอพาไปตรวจสุขภาพอีกรอบ และได้รับยาลดไข้

เจเน็ตตามพวกเขาอย่างใกล้ชิด เพราะกลัวว่าจะมีบางอย่างเกิดขึ้นกับเด็ก

ยิ่งไปกว่านั้น เด็กเป็นหวัดที่บ้านและมีไข้ คาเรนรู้สึกผิดและโทษตัวเอง เพราะเธอดูแลไม่ดี เธอไม่กล้าแม้แต่จะมองไปที่เจเน็ต

เลียมเข้าใจเรื่องราวทั้งหมดอย่างคร่าว ๆ แต่เมื่อเทียบกับอารมณ์ที่หดหู่ของเจเน็ต และคาเรนดูเหมือนว่าเขาจะสงบลงมาก

เนื่องจากมีการตรวจสุขภาพหลายครั้ง และบางรายการก็สำคัญมาก จึงต้องมีลายเซ็นจากสมาชิกในครอบครัว