บทที่ 359 ไม่สามารถยอมรับได้

เซลีนตัวแข็งทื่อขณะที่เธอหันกลับมา

สเตฟานี่หัวเราะอย่างรวดเร็ว เพื่อซ่อนเจตนาของเธอ

เซลีนเลิกคิ้วขึ้น ขณะที่มีร่องรอยของการนึกคิดฉายอยู่ในดวงตาของเธอ ก่อนที่เธอจะอธิบายว่า “คุณกำลังพูดถึงปานผีเสื้อที่หลังของฉันหรือเปล่า? ฉันมีมันเมื่อตอนฉันยังเป็นเด็ก แต่มันก็ค่อย ๆ หายไปเมื่อฉันโตขึ้น”

เธอตอบอย่างสบาย ๆ โดยไม่มีร่องรอยของความกังวลใจ หรือรู้สึกผิดราวกับว่าเธอกำลังพูดถึงสิ่งที่ปกติโดยสิ้นเชิง

สเตฟานี่เม้มริมฝีปากของเธอ

“อย่างนั้นเหรอ? ฉันไม่ยักรู้ว่าปานอาจหายไปเองได้”

เซลีนยิ้ม “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่เรื่องแบบนี้ก็ไม่เคยได้ยินมาก่อน ท้ายที่สุดมันเป็นเพียงเม็ดสีบนร่างกาย เป็นเรื่องปกติทางการแพทย์ด้วย”

สเตฟานีพยักหน้ารับสิ่งนี้

"ฉันเห็นด้วย"

ทั้งสองหยุดคุยกัน หลังจากทานอาหารเสร็จก็ไม่ได้กลับไปที่สระว่ายน้ำ แต่พวกเขานั่งเฉย ๆ สักพักก่อนกลับบ้าน

เมื่อนายท่านการ์เร็ตต์ได้ยินว่าพวกเขาออกไปด้วยกันในช่วงบ่าย เขาก็ขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัวและรู้สึกไม่ดีกับเรื่องนี้

แม้ว่าเขาจะเป็นผู้ชาย แต่เขาก็รู้ความรู้สึกระหว่างเด็กผู้หญิงเหล่านั้น

สเตฟานีเย็นชากับเซลีนมากนับตั้งแต่เธอกลับมา

หลังจากเหตุการณ์อื้อฉาวเมื่อคืนที่ผ่านมา มีเหตุผลมากพอสมควรที่สเตฟานีจะเพิกเฉยต่อเซลีนมากขึ้นในวันนี้ หรืออาจเยาะเย้ยเธอด้วยซ้ำ

เธอไม่เพียงไม่ทำอย่างนั้น แต่เธอยังถามถึงเซลีนหลังมื้ออาหารกลางวันด้วย?

นายท่านการ์เร็ตต์อาจรู้สึกถึงบางอย่างผิดปกติ ดังนั้นทันทีที่เซลีนและสเตฟานี่กลับบ้าน เขาก็แอบเรียกคนหลังด้านหลังทันที

“คุณปู่ เรียกหาหนูเหรอคะ?”

สเตฟานี่เดินเข้าไปในห้องและถามด้วยความเคารพ

ในเวลานี้ นายท่านการ์เร็ตต์ นั่งอยู่บนเก้าอี้โยกแล้วหลับตา

เมื่อได้ยินเสียงของเธอ เขาก็ลืมตาและบอกให้เธอปิดประตู

สเตฟานี่จึงหันไปและปิดประตูก่อนจะเดินไปหาเขา

“คุณปู่มีอะไรหรือป่าวคะ?”

นายท่านการ์เร็ตต์เฝ้าดูเธอและถามด้วยเสียงต่ำ “ก่อนหน้านี้หนูพาเซลีนไปที่ไหน?”

สเตฟานี่เม้มริมฝีปากของเธอด้วยความตกใจ

เธอก้มศีรษะลงและพูดเบา ๆ ว่า “เราก็ไม่ได้ไปไหน เราเพิ่งไปฮอตสปริงวิลล่า เพื่อแช่น้ำพุร้อน”

นายท่านใหญ่ การ์เร็ตต์ จ้องมองเธออย่างสงสัย "จริงๆเหรอ?"

ในทางกลับกันสเตฟานี่ยิ้มเย้ยหยัน

“ถ้าคุณปู่ไม่เชื่อหนู คุณปู่สามารถถามเซลีนแทนได้ หรือคุณปู่ยังกังวลว่าหนูจะกลั่นแกล้งเธอ?”

นายท่านการ์เร็ตต์เลิกคิ้ว

หลังจากนั้นครู่หนึ่งเขาก็พูดว่า “ไม่ต้องมายั่วโมโหฉันด้วยคำพูดแบบนี้ แม้ว่าตอนนี้เธอจะกลับมาแล้ว แต่เธอสองคนก็มีค่าเท่า ๆ กันในใจของปู่ ปู่เลี้ยงดูหนูมาตั้งแต่หนูยังเด็กและไม่เคยปฏิบัติต่อหนูในฐานะหลานสาวบุญธรรม”

สเตฟานี่ยืนอยู่ที่นั่นด้วยความเงียบ

นายท่านการ์เร็ตต์หยุดชั่วครู่ไปสักประมาณสองสามวินาทีก่อนที่เขาจะถามอย่างกะทันหัน “หนูรู้ไหมว่า เกรแฮมปฏิเสธการแต่งงานกับเซลีนเพื่อตระกูลของพวกเขาเมื่อคืนนี้?”

สเตฟานี่พยักหน้า "หนูรู้ค่ะ”

“หนูคิดอย่างไรเกี่ยวกับเรื่องนี้?”