บทที่ 379 ล้มเหลวไปด้วยกัน

เขาจึงลุกขึ้นเพื่อจะเดินออกไป

ลูซี่รีบตะคอกกลับไปอย่างรวดเร็วด้วยความอารมณ์เสีย เธอหยุดเขาทันที "คุณพยายามที่จะทำอะไร?"

เซซิลสี่ยิ้มเยาะเธอ “ฉันบอกว่า ฉันจะไปหาลูกเขยของฉัน เพื่อขอของหมั้นเอาไว้ใช้จ่าย นี่ฉันก็ไม่ได้ขอมากเกินไปเลยนะ!”

ลูซี่รู้สึกได้ว่าหน้าอกของเธอพร้อมที่จะระเบิดไปด้วยความโกรธ

“คุณไม่มีความละอายใจเลยหรือไง? ฉันไม่ได้เป็นอะไรกับเขา! เราแค่ออกไปทานอาหารด้วยกันสองสามมื้อในฐานะนักลงทุนและนักแสดงหลัก ถึงแม้ว่าเขาจะชอบฉัน แต่เราก็ไม่ได้คบกัน อะไรทำให้คุณคิดว่ามีสิทธิ์ขอเงินจากเขา?”

เซซิลสี่หัวเราะเยาะ “ฉันไม่สนใจเรื่องนั้นหรอก นั่นเป็นปัญหาของแก”

"คุณ!"

หัวใจของลูซี่เต้นแรงไปด้วยความโกรธ เธอรู้ว่าพ่อบุญธรรมของเธอนั้นไร้ยางอาย แต่ไม่เคยคิดว่าเขาจะมาได้ไกลขนาดนี้

ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา เธออาจดูเหมือนเป็นอิสระและง่ายดาย แต่มีเพียงเธอเท่านั้นที่รู้ปัญหาที่เกิดขึ้นภายใน

นับตั้งแต่พ่อของเธอจากไปเมื่อสิบปีก่อน ชีวิตของเธอก็กลายเป็นนรกที่มีชีวิตและไม่ดีขึ้นนับตั้งแต่นั้นมา

หลังจากนั้นสักครู่เธอก็หายใจเข้าลึก ๆ ด้วยดวงตาที่แดงก่ำเธอกล่าวว่า “ตอนนี้ฉันไม่มีเงินจริง ๆ หากคุณมีความต้องการจริง ๆ คุณสามารถรอจนกว่าฉันจะถ่ายละครเรื่องนี้เสร็จ นี่เป็นวิธีเดียว ไม่งั้นเราลงนรกไปด้วยกัน คุณสามารถทำอะไรก็ได้ที่คุณต้องการ ไม่มีอะไรให้ฉันทำได้อีกแล้ว ... ”

แม้ว่าเขาจะไม่พอใจกับเรื่องนี้ แต่เขาก็รู้ว่าไม่มีทางเลือกที่ดีกว่า

ดังนั้นเขาจึงตอบอย่างไม่เต็มใจว่า “ก็ได้ ละครของแกจะจบเมื่อไหร่?”

“สิ้นเดือนนี้!”

“ดีเลย ฉันจะรอจนถึงสิ้นเดือน อย่ากลับคำพูดของแกไม่เช่นนั้น ... ฮึ่ม แกคงรู้ดี”

เหมือนมีก้อนอยู่ในลำคอของเธอ ลูซี่รู้สึกสูญเสียคำพูดไปชั่วขณะ

ด้วยความเหนื่อยใจ เธอจึงบอกอย่างปัด ๆ ไปว่า “ออกไปเดี๋ยวนี้ ฉันจะบอกให้คุณทราบเมื่อเงินเข้า”

ในที่สุดเซซิลสี่ ก็แสดงความพึงพอใจออกมา

...

หลังจากเซซิลสี่จากไปแล้ว ลูซี่ก็นั่งอยู่ในห้องและจมอยู่กับความเงียบอีกครั้ง

ประมาณสิบห้านาที่ต่อมา เธอก็ถอนหายใจและหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อกดหมายเลข

การโทรเชื่อมต่ออย่างรวดเร็วหลังจากดังขึ้นสองสามครั้ง

ลูซี่ถามอย่างระมัดระวัง “พี่ซูซานเกี่ยวกับเรื่องนั้น ... ฉันขอความช่วยเหลือจากพี่ได้ไหม?”

ในอีกด้านหนึ่งเสียงของซูซานก็ห่างเหินตามปกติ "อะไรเหรอ?"

“ฉัน ... ฉันต้องการเงินล่วงหน้ามันจะเป็นไปได้ไหม?”

ซูซานขมวดคิ้ว

เธอหยุดคิดชั่วคราวและตอบกลับว่า “พี่ไม่ได้อยากจะถามเกี่ยวกับเรื่องนี้ แต่มันมีความจำเป็นเร่งด่วนขนาดนั้นเลยเหรอ?”

ลูซี่กัดริมฝีปากของเธอด้วยความยอมรับ

“แล้วก็เรื่องนี้นะ? พี่จะช่วยถามให้ การจ่ายเงินจะได้รับหลังจากการถ่ายทำเสร็จสิ้นเท่านั้น หากสามารถจ่ายล่วงหน้าได้ พี่ก็จะให้พวกเขาวางเงินมัดจำล่วงหน้าก่อน"

ซูซานใช้น้ำเสียงประมาณว่า "ธุรกิจก็คือธุรกิจ" แต่ถึงอย่างนั้นลูซี่ก็รู้สึกขอบคุณอย่างมาก

เธอตอบทันทีว่า “โอเคค่ะ ขอบคุณค่ะพี่ซูซาน”

“จ้า”

หลังจากวางสายแล้ว ลูซี่ก็จับมือเธอเพื่อให้หัวใจเต้นแรงที่เต้นแรงในที่สุดก็รู้สึกโล่งใจสักที จากนั้นเธอก็มุ่งหน้าไปที่หอพักของเธอ

ในขณะเดียวกันในอีกด้านหนึ่ง

หลังจากโทรคุยกับลูซี่ ซูซานก็แจ้งเรื่องนี้ให้ฮันนาทราบ

ฮันนารู้สึกประหลาดใจกับข่าวนี้

อย่างไรก็ตามเธอไม่ได้คิดถึงรายละเอียดมากนัก เพราะบางทีลูซี่อาจมีความจำเป็นเร่งด่วน

อย่างไรก็ตามผู้สนับสนุนหลักของละครเรื่องนี้คือ อันนิง อินเตอร์เนชั่นแนล ซิงฮุยเป็นเพียงหน่วยงานย่อยดังนั้นจึงไม่อยู่ในหน้าที่ของเธอ

ในตอนนี้ เนลล์ไม่ได้บริหารงานที่อันนิง อินเตอร์เนชั่นแนล แล้ว และเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับธุรกิจฮันนาจึงไม่ส่งผ่านไปที่เนลล์และส่งคำร้องโดยตรงไปยังอันนิง

ผลการขอออกในวันถัดมา

คำตอบที่ได้รับจากพวกเขาคือมันไม่สามารถทำได้ บริษัทไม่เคยมีแบบอย่างนั้น ดังนั้นเธอจึงโชคไม่ดี

ลูซี่รู้สึกผิดหวัง

อย่างไรก็ตามเธอรู้ดีว่าซูซานได้รักษาความรู้สึกของเธอไว้ด้วยการช่วยเธอถามคนเดียว แม้ว่าลูซี่จะรู้สึกท้อแท้ แต่เธอก็ยังคงแสดงความขอบคุณ