บทที่ 384 ความยินยอมทั้งสองฝ่าย

แม้ว่าเธอจะกึ่งรู้สึกตัวและมองไม่ค่อยชัดเจนระหว่างเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ในโรงแรม แต่เธอก็รู้ว่าโจเอลช่วยเธอไว้

หลังจากที่พวกเขาอยู่ในรถ เธอก็พิงเข้ากับหน้าอกของเขาและในที่สุดก็มีแรงที่จะพูดออกมา “ขอบคุณ”

โจเอลจ้องมองเธอด้วยสายตาที่หดหู่

วันนี้เขาออกมาเพื่อทำธุรกิจ เนื่องจากช่วงนี้เขาอารมณ์ไม่ค่อยดี เขาจึงไม่ได้พาผู้หญิงคนไหนมาด้วย แต่ก็ไม่คิดเลยว่าเขาจะมาเจอกับเธอที่นี่

ในความยุ่งเหยิงแบบนี้

เธอไม่ได้อยู่ในการถ่ายทำ? ทำไมเธอถึงอยู่กับพวกเศษสวะพวกนั้น?

แน่นอนว่าเขาตระหนักถึงกฎเกณฑ์ที่เปิดกว้างในวงการบันเทิง และรู้จักคนแค่ไม่กี่คนที่ชอบเล่นกับดาราหญิงเพื่อการมีชีวิตอยู่

ในกรณีเหล่านั้น การมีเพศสัมพันธ์เพื่อแลกกับความช่วยเหลือ ถ้าหากยินยอมกันทั้งสองฝ่าย เขาไม่เคยสนใจเรื่องนั้นมันเป็นการส่วนตัว

สิ่งนี้ก็เคยเกิดขึ้นในอันนิง อินเตอร์เนชั่นเนล ตราบใดที่ทั้งสองฝ่ายเต็มใจทุกคนก็มักจะเมินและไม่ได้ให้ความสนใจ

ท้ายที่สุด ทุกคนไม่สามารถคาดหวังได้ว่าจะยังคงมีชื่อเสียงที่สะอาดสะอ้านและเป็นนักบุญในอุตสาหกรรมที่เสียหายนี้

อย่างไรก็ตามเขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าวันนี้จะเกิดขึ้นกับเธอ

เขากำหมัดแน่น เขาจ้องมองไปที่ผู้หญิงคนนี้ด้วยแก้มที่แดงระเรื่อกำลังจะหมดสติ เขาไม่พอใจที่ก่อนหน้านี้เขาลงมือเบา ๆ ไป เขาต้องการทำให้นายลอว์สันพิการในตอนนั้น!

แม้ว่าเขาอาจจะสูญเสียโอกาสที่จะทำให้เขาพิการในตอนนั้น แต่เขาก็ยังสามารถทำได้ในภายหลัง!

ไม่ต้องรีบร้อนหรอก เขาสามารถทำสิ่งต่าง ๆ ให้ช้าลงได้

จัดลำดับความสำคัญคือ ต้นเหตุของเรื่องนี้

ด้วยเหตุนี้เขาจึงตีหน้าเธอ

“เฮ้ แคทซ์ อย่ามาแกล้งตายกับผม บอกผมว่ามันเกิดอะไรขึ้น"

อย่างไรก็ตามลูซี่ยังคงหลับตาและไม่แสดงปฏิกิริยาใด ๆ

โจเอลขมวดคิ้วด้วยความไม่พอใจ

เขาปฏิเสธที่จะเชื่อว่าลูซี่จะละทิ้งศักดิ์ศรีและชื่อเสียงของเธอ แม้กระทั่งการขายเสน่ห์และร่างกายของเธอไปดื่มกับชายชราที่สกปรกเพื่อเห็นแก่เงิน

จากรูปลักษณ์ของสถานะที่เธออยู่เขาอาจจะไม่ได้รับคำตอบจากเธอ

ดังนั้นโจเอลจึงขับรถไปโรงพยาบาลโดยไม่มีคำถามเพิ่มเติม

ลูซี่ไม่ได้สนใจสิ่งรอบข้างสักพักนึง

ประมาณสองชั่วโมงต่อมาเธอตื่นขึ้นมา

ลูซี่ลืมตาขึ้นมองเห็นเพดานสีขาว ใช้เวลาหลายวินาทีก่อนที่เธอจะรู้ว่าเธออยู่ที่ไหน

ตามที่คาดไว้เธอหันศีรษะและเห็นชายคนนั้นเข้ามาทางประตู

"ตื่นแล้วเหรอ?"

โจเอลถามด้วยน้ำเสียงที่ไม่พอใจ

ลูซี่กะพริบตาของเธอ

“ฉันมาอยู่โรงพยาบาลได้อย่างไร? คุณพาฉันมาที่นี่เหรอ?”

โจเอลเม้มริมฝีปากอย่างเย้ยหยัน “ผมควรจะทำยังไงดี ให้ผมจัดการคุณ และทำหน้าที่เป็นยาแก้พิษแทนการส่งคุณมาโรงพยาบาลหรือไง?”

ตะลึงจนพูดไม่ออก ลูซี่มองเขาด้วยความตกใจ

“ฉันเสร็จคุณแล้วเหรอ?”

"คุณคิดว่าไงล่ะ ?"

"ฮะ..."

พูดตามตรงความทรงจำของเธออาจเลือนลางเพราะเธอถูกวางยาและเมา แต่เธอไม่พบอาการหน้ามืดเนื่องจากฤทธิ์ยาจาง ๆ

สิ่งที่เธอจำได้ก็คือเธอได้รับการช่วยเหลือจากโจเอลและการเข้าไปในรถ พื้นที่ในความทรงจำของเธอไม่มีว่าเธอได้กระทำอนาจารต่อเขา

ลูซี่ค่อนข้างมั่นใจในการควบคุมตนเอง

ยิ่งไปกว่านั้น ...

เธอมองไปที่ใบหน้าที่ดูกระปรี้กระเปร่าและงดงามมากเกินไปของโจเอล

เธอไม่ได้เป็นแฟนของเด็กผู้ชาย

ขณะที่ลูซี่จ้องมองโจเอลอย่างตั้งใจในภายหลัง ก็คิดว่าเธอรู้สึกผิดชอบชั่วดี เพราะเธอรู้สึกผิดกับทุกสิ่งที่เธอทำกับเขาหลังจากที่เขาช่วยเธอเมื่อคืนที่ผ่านมา