บทที่ 383 นายน้อยคนรองของฟอสเตอร์

กลุ่มบอดี้การ์ดเริ่มสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น เมื่อจู่ ๆ พวกเขาก็หยุดชะงักกลางคัน ด้านหลังของประธานลอว์สันที่ตามเธอมาเช่นกัน

"ฮะ? ทำไมพวกแกถึงหยุดอยู่ตรงนั่น? เธออยู่ที่ไหน?"

ในขณะที่บอดี้การ์ดมองไปด้านหน้าและมองไปที่หญิงสาวในอ้อมแขนของโจเอลอย่างเชื่อฟัง ประธานลอว์สันก็มองตามพวกเขาจ้องมองด้วยความประหลาดใจ

ผู้ชายคนนี้เป็นใคร? ทำไมเขาดูคุ้น ๆ ล่ะ?

แม้ว่าโจเอลจะรักษาชื่อเสียงมาโดยตลอด แต่ก็ไม่ค่อยมีใครติดต่อเขามาก่อน แต่ทุกคนรู้จักเขาจากการซุบซิบในแท็บลอยด์

นอกจากนี้ยังเป็นเวลากลางคืนและแสงไฟหลากสีที่ส่องผ่านทางเดินของโรงแรมค่อนข้างสลัว

ยิ่งไปกว่านั้นเนื่องจากประธานลอว์สันดื่มเหล้ามากเกินไปและถูกลูซี่เตะ แอลกอฮอล์และความโกรธในระบบของเขาทำให้การมองของเขาขุ่นมัว

สิ่งที่เขาเห็นคือ ชายหนุ่มหน้าตาดูคุ้นเคยกอดลูซี่ไว้ในอ้อมกอดของเขา สมมติว่าโจเอลเป็นลูกของเศรษฐีที่เขาเคยเห็นที่ไหนมาก่อนเขาก็หัวเราะอย่างน่ากลัว “โอ้นี่ฉันกำลังคิดอยู่ว่าคุณไปไหน ฉันเดาว่าคุณคงคิดว่าตัวเองเป็นผู้สนับสนุน”

เขาปล่อยรอยยิ้มที่น่ากลัวออกมา “น้องชาย ฉันเป็นประธาน ยานนี ลอว์สัน แห่งเย่เฉิง ผู้หญิงคนนี้เอาเงินของฉันไปและพยายามวิ่งหนี เธอยังเตะฉันด้วยซ้ำ!

“ผมบอกได้เลยว่าคุณเป็นคนมีฐานะ ทางที่ดีที่สุดคือปล่อยให้หมามันได้นอนหลับเถอะ วันนี้เราสามารถเป็นเพื่อนกันได้ และผมจะแนะนำสาวที่สวยกว่านี้ให้คุณในครั้งหน้า”

จากนั้นเขาก็เข้าหาพร้อมกับที่จะดึงลูซี่ไป

เขาก้าวออกไปได้สองก้าว เมื่อมีลูอิสเข้ามาขวาง

ยานนีขมวดคิ้วมองลูอิส

"คุณคือใคร? ทำไมคุณถึงมาขวางทางผม”

ลูอิสก็จ้องมองเขาอย่างเย็นชา

ยานนีไม่ได้จริงจังกับเขา แต่เขาไม่สามารถข้ามไปอีกฝั่งโดยมีคนขวางทางได้ดังนั้นคน ๆ นี้จึงต้องเป็นบอดี้การ์ดของชายหนุ่ม

ฮา! การปรากฏตัวของผู้คุ้มกันคนเดียวเป็นการบ่งบอกถึงสถานะปานกลางของชายหนุ่ม ยานนีมักจะพาบอดี้การ์ดไปด้วยสามถึงสี่คนเมื่อเขาออกไปข้างนอก

เนื่องจากชายคนนี้ไม่ได้มีสถานะสูง จึงไม่จำเป็นต้องสุภาพมากเกินไป

ด้วยความคิดนี้ ยานนีจึงวิ่งเข้ามาหาบอดี้การ์ดโดยใช้ข้อศอกดันพวกเขา “พวกแกยังยืนอยู่ที่นั่นเพื่ออะไร? ส่งผู้หญิงคนนั้นมาให้ฉัน!”

บางคนเต็มไปด้วยความกังวลที่จะต่อต้านเขา บอดี้การ์ดก็ปฏิบัติตามและพร้อมที่จะเดินไป

ในที่สุดโจเอลก็พูดขึ้น

“คุณบอกว่าคุณเป็นประธานของเย่เฉิง?”

เมื่อสบตากัน ยานนีพยักหน้าอย่างหยิ่งผยอง "ใช่! มีอะไร?"

เขารู้สึกว่าชายหนุ่มรู้สึกหวาดกลัว เมื่อเอ่ยชื่อของเขาและต้องการที่จะยอมแพ้

ท้ายที่สุดเย่เฉิง อาจไม่ได้เป็นองค์กรระหว่างประเทศอันดับหนึ่ง แต่บริษัทยังคงมีอิทธิพลอยู่ในเงินทุน

ที่สำคัญที่สุดคือ เย่เฉิงมีบริษัทลีย์คอยหนุนหลัง ซึ่งเทียบเท่ากับผู้สนับสนุนเกราะชั้นดี

แม้ว่าชายหนุ่มจะสร้างความรบกวน แต่เขาก็ไม่มีความกล้าที่จะเหยียบนิ้วเท้าของลีย์!

ด้วยความประหลาดใจ ชายหนุ่มที่อยู่ตรงข้ามเขาไม่แสดงอาการหวาดกลัว ในทางตรงกันข้ามเขายิ้มอย่างเย็นชา

โดยไม่ต้องมีคำถามเพิ่มเติม เขาก็ชักโทรศัพท์ออกและโทรออก

“ผมให้เวลาคุณสามวันในการกวาดล้างเย่เฉิงออกจากเมืองหลวง!”

อะไร?

กวาดล้างเย่เฉิงออกจากเมืองหลวง?

หูของเขากำลังโดนหลอกหรือเปล่า?

ราวกับว่าเขาได้ยินเรื่องตลกที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของเขา ยานนีก็หัวเราะออกมาดัง ๆ

"หนุ่มน้อย! เธอคิดว่าเธอเป็นใคร? กวาดล้างเย่เฉิงออกจากเมืองหลวง? เธอรู้ไหมว่าเย่เฉิงกำลังทำงานอยู่ในระดับไหน? เธอรู้หรือไม่ว่าใครเป็นผู้หนุนหลังเย่เฉิง? สำหรับเธอที่กล้าประกาศสิ่งนี้อย่างกล้าหาญ เธอคงมั่นใจว่าเป็นเรื่องที่น่าหัวเราะ”

ยานนีไม่มีเงื่อนงำที่เขาต้องเผชิญในวันนี้และเขาต้องเผชิญกับปัญหามากแค่ไหน

อย่างไรก็ตามเขาอาจอยู่ในความมืด แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าผู้บังคับบัญชารอบตัวโจเอลไม่รู้ตัว

ใบหน้าของพวกเขาเปลี่ยนไปทันทีที่โจเอลโทรออก

ทุกคนรู้ดีว่านายน้อยคนรองของตระกูลฟอสเตอร์ อาจเป็นคนสำส่อนและค่อนข้างไร้ประโยชน์ แต่เขามักจะยืนหยัดตามคำพูดของเขาและเอากระสุนยิ่งใส่เพื่อเพื่อนและครอบครัวของเขา

พวกเขาทั้งหมดสามารถบอกได้ว่า เขาและหญิงสาวรู้จักกันจากบทสนทนาสั้น ๆ ระหว่างการเผชิญหน้า