บทที่ 396 เขาเป็นคนที่รวยมาก

เนลล์เหลือบมองโจเอลและพึมพำ “ฉันสามารถซื้ออะไรก็ได้ที่ฉันชอบด้วยตัวเอง”

เธอไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไป ซิงฮุยและอาชีพการแสดงของเธอ เธอทำเงินให้ตัวเองได้มากทีเดียว

แม้ว่าสถานะทางการเงินของเธอจะเทียบไม่ได้กับเศรษฐียุคใหม่อย่างกิดเดียน แต่เธอก็ยังสามารถซื้อของที่เธอชอบได้

กิดเดียนเม้มริมฝีปากเล็กน้อย “อืม คุณซื้ออะไรก็ได้ที่คุณชอบ”

คำพูดของเขาทำให้เนลล์ประหลาดใจ เมื่อเธอหันไปมองเขาเธอสังเกตเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา จากนั้นเธอก็จำได้ว่าทั้งหมดของเขาทั้งโฉนดที่ดินและหุ้นทั้งหมดมันเป็นของเธอ

นี่หมายความว่าเธอครอบครองของทรัพย์สมบัติทั้งหมดของชายผู้นี้ ถ้าเขาต้องการซื้ออะไรให้เธอ เขาต้องขอเงินจากเธอ

แก้มของเธอเริ่มรู้สึกอบอุ่น หัวใจของเธอก็เริ่มเต้นอย่างเร็วด้วยความสุขและความตื่นเต้น

โจเอลไม่สนใจเรื่องส่วนตัวของพวกเขา ในขณะที่เขาจ้องมองพวกเขาด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง

“พี่รอง อย่าขี้งกสิ! พี่จะไม่ให้ของขวัญสำหรับพี่สะใภ้หรือไง?”

เขาจ้องมองและมองเนลล์ด้วยรอยยิ้ม “พี่สะใภ้ เป็นยังไงบ้าง? พี่แนะนำผมกับเพื่อนผู้หญิงแล้วผมจะซื้ออะไรก็ได้ที่พี่ชอบ”

เนลล์กลอกตาและเย้ยหยัน “ฉันไม่อยากผิดจรรยาบรรณขนาดนั้น ฉันจะไม่ทำร้ายผู้หญิงคนอื่นและส่งเธอไปที่หลุมเพลิง”

โจเอลโกรธจัด “ผมกลายเป็นหลุมเพลิงตั้งแต่เมื่อไหร่? พี่ไม่รู้เหรอว่ามีผู้หญิงมากมายในประเทศนี้อยากแต่งงานกับผม”

เนลล์หัวเราะเบา ๆ “บอกฉันอีกครั้งเมื่อนายสลัดตำแหน่งเสือผู้หญิงออกไปแล้ว ถ้าเป็นอย่างนั้นฉันก็จะประทับใจ"

โจเอลรู้สึกโกรธ

ในเวลาเดียวกัน รายการประมูลก็ได้รับความสนใจจากเธอ

มันเป็นกิ๊บหยกสีขาวที่ส่องประกายแวววาว ว่ากันว่ากิ๊บเป็นสินสอดที่เป็นของคุณนายพรอสเพอริต้าเมื่อพันปีก่อน มันเป็นสัญลักษณ์ของความโชคดีและความมั่งคั่ง

กิ๊บติดผมเป็นที่รู้จักกันในนามกิ๊บแห่งโชคและความเจริญรุ่งเรือง

เนลล์ไม่ได้สนใจเครื่องประดับแบบวินเทจเป็นพิเศษ แต่ด้วยเหตุผลบางอย่างปิ่นปักผมนั้นจึงดึงดูดสายตาเธอ

ราคาเริ่มต้นก็สามแสนแล้ว

มันเป็นเพียงอุปกรณ์เสริม นอกจากการออกแบบที่วิจิตรบรรจงแล้ว คุณนายพรอสเพอริต้าไม่ใช่บุคคลที่มีชื่อเสียง ดังนั้นราคาเริ่มต้นของไอเท็มจึงไม่สูง

กิดเดียนเฝ้าสังเกตสีหน้าของเนลล์อย่างใกล้ชิด เขาสังเกตเห็นว่าเธอกำลังจ้องมองที่กิ๊บอย่างตั้งใจ เขาถามว่า “คุณชอบไหม?”

เนลล์พยักหน้า

ชายคนนั้นเรียกการเสนอราคา

“ปิ่นปักผมแห่งโชคและความเจริญรุ่งเรือง หมายเลข 32 1 ล้าน!”

เนลล์รู้สึกประหลาดใจ ยังไม่มีใครประมูลกิ๊บราคาสามแสนได้ แต่เรียกเงินล้านไปแล้ว

เธอดึงแขนเสื้อของชายคนนั้นและพยายามส่งสัญญาณให้เขาเบา ๆ ลงหน่อย

กิดเดียนก้มหัวลงแล้วยิ้มให้เธอกระซิบ “คนอื่น ๆ กำลังจะไล่ตามมา”

มีใครบางคนในแถวแรกเรียกว่า “หมายเลข 16 1.1 ล้าน!”

“หมายเลข 32 2 ล้าน!”

“หมายเลข 16 2.1 ล้าน!”

“หมายเลข 32 3 ล้าน!”

“หมายเลข 16 3.1 ล้าน!”

“หมายเลข 32 4 ล้าน!”

“หมายเลข 16 4.1 ล้าน!”

“หมายเลข 32 5 ล้าน!”

“หมายเลข 16 5.1 ล้าน!”

เนลล์หยุดสามีของเธอ เมื่อเธอรู้ว่าเขากำลังจะเพิ่มราคาเสนอของเขา

เมื่อกี้เธอสังเกตว่าคนที่ประมูลของชิ้นเดียวกันก็เป็นผู้หญิงด้วย

คนอื่นอาจจะชอบก็ได้! ไม่จำเป็นต้องใช้เงิน 5 ล้านไปกับกิ๊บติดผมเลย เธอรู้ว่ากิดเดียนรวย แต่เขาไม่ควรใช้เงินแบบนี้

เธอกระซิบกับเขาว่า “ช่างมันไปเถอะ ปล่อยมันให้กับเธอไป!”

กิดเดียนมองมาที่เธอ “คุณไม่ชอบเหรอ? 5 ล้านไม่ได้มากอะไรสำหรับผม”