บทที่ 395 ตระกูลลึกลับ

ลำโพงของโทรศัพท์ยังคงเปิดอยู่ เนลล์จึงได้ยินคำพูดของโจเอล

อันที่จริงเธอหลงใหลในสมาคมโบฮิเนียมาโดยตลอด แต่เธอไม่มีโอกาสได้พบกับพวกเขาเลย ตอนนี้หลังจากที่ได้ฟังแล้ว เธอต้องการเข้าร่วมการประมูลของพวกเขา

ที่สำคัญที่สุดคือ เธอรู้ว่าตราสัญลักษณ์ของสมาคมโบฮิเนีย เป็นของโบฮิเนียจริง ๆ และเธอสงสัยว่าพวกเขาเกี่ยวข้องกับการตายของอาวุโสเคหรือไม่

เธอมองไปที่กิดเดียนอย่างอ้อนวอน ซึ่งเขาตกลงที่จะพาเธอไปด้วย

ในคืนต่อมาการประมูลจัดขึ้นที่หอประชุมนานาชาติ

เนื่องจากเป็นงานที่เป็นทางการ เนลล์จึงสวมชุดราตรีสีเข้มและจัดทรงทรงผมของเธอ เธอดู

บอบบางราวกับเทพธิดา

ในทางกลับกันกิดเดียนสวมทักซิโด้สีขาว ทรงผมของเขาดูเรียบร้อยและเฉียบคม ซึ่งเข้ากับชุดที่รีดจนเรียบอย่างไร้ที่ติของเขา ตรงกันข้ามกับรูปลักษณ์ที่ดูสดชื่นของโจเอล กิดเดียนได้รับความรู้สึกเย็นชาและไม่มีที่ติทำให้รู้สึกว่าเขาต้องได้รับเกียรติและไม่ควรทำให้โกรธเคือง

เนลล์จับแขนของเขาและพวกเขาก็มาถึงหอประชุมนานาชาติตรงเวลา

การรักษาความปลอดภัยที่สถานที่จัดงานนั้นแน่นหนาและอนุญาตให้เข้าได้เฉพาะผู้ที่มีบัตรเชิญเท่านั้น

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าสมาชิกของสี่ตระกูลใหญ่ต่างก็มีสิทธิพิเศษเช่นนี้และกิดเดียนก็ไม่มีข้อยกเว้น

หลังจากผ่านการรักษาความปลอดภัยห้องจัดแสดงที่กว้างขวางก็เข้ามา มีผู้คนจำนวนมากมารวมตัวกันอยู่ข้างใน ชนชั้นสูงจากจีนและทั่วโลกเข้าร่วมงานอันทรงเกียรตินี้

เนลล์รู้สึกหวาดกลัวเมื่อเธอสังเกตใบหน้าที่เธอเห็นได้ตามในข่าวต่างประเทศ

เธอรู้สึกทึ่งกับตระกูลโบฮิเนียมากยิ่งขึ้น

มันยังเร็วไปและการประมูลยังไม่เริ่มขึ้น

ดังนั้นทั้งสามคนจึงหาจุดที่จะปักหลักกัน

ในที่สุดเนลล์ก็ไม่สามารถระงับความอยากรู้ของเธอได้อีกต่อไปและถามว่า “ใครคือกลุ่มโบฮิเนีย? พวกเขาจัดการเชิญงานใหญ่มากมายจากทั่วทุกมุมโลกได้อย่างไรกัน?”

โจเอลหัวเราะคิกคัก “ฮ่า พี่ไม่มีทางรู้ได้เลย? พี่เคยได้ยินเกี่ยวกับตระกูลเชลบี้ไหม?”

เนลล์รู้สึกประหลาดใจ “นั่นไม่ใช่นามสกุลของราชวงศ์ก่อนหน้านี้หรือ?”

"ใช่แล้ว"

เนลล์นั่งนิ่งด้วยความตกใจ

กิดเดียนลูบผมของเธอและอธิบายว่า “กลุ่มโบฮิเนียเป็นผู้สืบสกุลของตระกูลเชลบี หลังจากการล่มสลายของราชวงศ์ก่อนหน้านี้ สมาชิกของกลุ่มเชลบี้ก็กระจัดกระจายไปทั่วโลก ต่อมาพวกเขาก็ได้ก่อตั้งกลุ่มสมาคมโบฮิเนีย ซึ่งเป็นกลุ่มโบฮิเนียสมัยใหม่ด้วย”

เนลล์มีท่าทีสงสัย “แต่หนังสือไม่ได้บอกว่าสมาชิกทุกคนของตระกูลเชลบีเสียชีวิตในจักรวรรดิ เมื่อราชวงศ์ล่มสลาย?”

ประวัติศาสตร์สมัยใหม่ของจีนประกอบด้วยการนองเลือดจาการต่อสู้ ในราชวงศ์ก่อนหน้านี้ ชาตินั้นอ่อนแอมากและปล่อยให้ผู้รุกรานจากต่างชาติเข้ามาโจมตีประเทศ ซึ่งนำไปสู่ความล่มสลายของราชวงศ์ ตามหนังสือประวัติศาสตร์สมาชิกของราชวงศ์ทั้งหมดเสียชีวิต

หลังจากนั้นสงครามได้กวาดล้างชาติเป็นเวลาครึ่งศตวรรษ มีการก่อตั้งกลุ่มและดินแดนแตกแยกกัน ส่งผลให้จีนแตกแยก

จนกระทั่งวันหนึ่งฮีโร่คนหนึ่งถือกำเนิดขึ้นร่วมกับสหายของเขา เขายุติสงครามและสร้างประเทศที่เจริญรุ่งเรืองและสงบสุขแห่งนี้

ลองคิดดูแม้ว่าจะเพิ่งก่อตั้งประเทศได้ไม่กี่สิบปี แต่สงครามได้นำความวุ่นวายมาสู่ประเทศเป็นเวลาครึ่งศตวรรษ ดังนั้นกว่าหนึ่งร้อยปีผ่านไปตั้งแต่รัชสมัยของราชวงศ์สุดท้าย

กิดเดียนกล่าวเสริมว่า “หนังสือประวัติศาสตร์ไม่ได้ถูกต้องเสมอไป ในความเป็นจริงในตอนท้ายของราชวงศ์ก่อนผู้ปกครองในเวลานั้นได้สัมผัสได้ถึงอันตรายที่กำลังจะเกิดขึ้นซึ่งจะโจมตีชาติ

“พวกเขาคิดหาวิธีที่จะปฏิวัติประเทศ แต่ความหายนะของพวกเขาใกล้เข้ามาแล้วและพวกเขามีกันน้อย พวกเขาสามารถทำได้เพื่อกอบกู้สถานการณ์ ดังนั้นพวกเขาจึงส่งทีมไปรับจักรพรรดิหนุ่มและโบราณวัตถุจำนวนมากออกไป

“ทีมถูกจัดตั้งขึ้นเป็นความลับแทบไม่มีใครรู้เรื่องนี้เลย ไม่นานหลังจากนั้นผู้ปกครองในตอนนั้นก็ประกาศการสิ้นพระชนม์อย่างกะทันหันของจักรพรรดิหนุ่ม