บทที่ 405 ไร้มนุษยธรรม

หุ้นส่วนนี้อาจเป็นผู้สืบสายเลือดของเจ้าหน้าที่ของประเทศใดประเทศหนึ่ง หรือญาติของกลุ่มบริษัทระดับโลก

ในระยะสั้นพวกเขาทั้งหมดเป็นคนร่ำรวยและน่านับถือ

เพื่อให้แน่ใจว่าจะไม่มีการเกิดอุบัติเหตุกับทั้งสองคนในการแต่งงาน จะมีการฝังพิษปีศาจชนิดหนึ่งในร่างกายของพวกเขา หลังจากที่พวกเขาเกิดมาและเมื่อคู่ของพวกเขาได้รับการคัดเลือก

พิษนี้ได้รับการถ่ายทอดในตระกูลเชลบีมาตั้งแต่ยุคจักรวรรดิ

พิษปีศาจนี้ถูกแยกออกเป็นแม่และเด็ก เพื่อที่พวกเขาจะได้แบ่งปันชีวิตกับความตาย แต่อย่างหนึ่งจะปลูกไว้ในร่างของผู้หญิงและอีกคนหนึ่งจะปลูกในผู้ชาย

เมื่อพวกเขาแต่งงานกันจนสำเร็จ พิษจะทำลายกันเองในร่างกายของพวกเขา

ในทางกลับกัน ถ้าคนสองคนไม่ได้อยู่ด้วยกัน พิษก็จะลามเข้าสู่ร่างกายจนในที่สุด พวกเขาก็จะตายอย่างเจ็บปวด

ครอบครัวเชลบีเป็นลูกหลานของราชวงศ์ บางทีเพื่อประกันความเจริญรุ่งเรืองของครอบครัวตลอดไป หรือบางทีอาจเป็นเพราะเหตุผลอื่น พวกเขาจึงกำหนดกฎและแผนที่ไร้มนุษยธรรมดังกล่าว โดยเปลี่ยนลูก ๆ ทุกคนในครอบครัวจากรุ่นสู่รุ่น เป็นเบี้ยที่ใช้สำหรับการแต่งงาน

หลังจากได้ยินสิ่งนี้เนลล์ก็รู้สึกหนาวสั่นลงกระดูกสันหลัง

เลือดของเธอไหลเย็น

ถ้าเธอไม่ได้ยินมันด้วยหูของเธอเอง เธอคงไม่เชื่อว่าในโลกนี้จะมีเรื่องน่าขันแบบนี้!

คน ๆ หนึ่งต้องป่วยแค่ไหนถึงได้มีความคิดที่ไร้มนุษยธรรมเช่นนี้?

โจเซฟยิ้มอย่างอ่อนโยน “เมื่อปู่ของเธอได้ยินดังนั้น เขาจึงห้ามไม่ให้แม่ของเธออยู่กับเขา น่าเสียดายที่ความรู้สึกของทั้งสองยังคงอยู่และพวกเขาไม่ได้สนใจเลย หลังจากที่แม่ของเธอรู้ว่าเขาไม่ได้ตั้งใจที่จะหลอกลวงเธอ เธอก็ไม่ได้ทิ้งเขาไปและเธอก็วางแผนที่จะหนีไปกับเขาแทน

“คุณปู่ของเธอพบและพาหล่อนกลับมา แต่น่าเสียดายที่เธอรู้สึกหดหู่ใจตั้งแต่นั้นมา สองคนนั้นเหมือนคนบ้า ตัดสินใจเลือกทางที่อันตรายถึงตาย แม้ว่าจะมีทางออกที่ง่าย ไม่มีใครสามารถทำอะไรกับพวกเขาได้”

ใจของเนลล์สั่นสะท้าน

เธอไม่เคยคาดหวังว่าความจริงของเรื่องนี้จะเป็นเช่นนี้

เธอถามเบา ๆ ว่า “เกิดอะไรขึ้นหลังจากนั้น?”

“หลังจากนั้น?” โจเซฟขมวดคิ้วและพูดว่า “หลังจากนั้นก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น พวกเขาไม่เคยเห็นหน้ากันอีกเลย ในหนึ่งเดือนต่อมาคนที่เราส่งไปบอกว่า แจสเปอร์ เชลบี ตายแล้วเพราะเขาอาสาสมัครเข้าร่วมสงครามในแอฟริกาใต้

“เนื่องจากเขาไม่สามารถอยู่กับแม่ของเธอ และไม่ต้องการยอมรับการจัดเตรียมของครอบครัวที่จะแต่งงานกับผู้หญิงคนนั้นเขาจึงเลือกที่จะตาย วิ่งออกไปที่สนามรบเพียงลำพัง ไม่นานนักที่ข่าวว่าเขาเสียชีวิตที่นั่นก็มาถึงเรา

“เมื่อแม่ของเธอทราบข่าว เธอก็ล้มป่วยทันที ลุงเคยพบยานอนหลับในห้องของเธอและรู้ว่าเธอต้องการฆ่าตัวตาย แต่ต่อมาหมอได้ตรวจและพบว่าเธอตั้งครรภ์ เธอจึงแข็งแรงพอที่จะมีชีวิตอยู่เพื่อลูกได้”

เมื่อถึงจุดนี้ เขามองเนลล์ด้วยอารมณ์และกระซิบว่า “เนลลี่ ความเสียใจที่แม่เธอเสียใจที่สุดในชีวิตคือการสูญเสียเธอ น่าเสียดายที่หล่อนไม่สามารถพาเธอกลับมาได้ในช่วงชีวิตของหล่อน แต่ตอนนี้เมื่อเธอรู้แล้วว่าเธอเป็นใคร ถ้าทำได้ ไปที่หลุมศพของแม่ เมื่อเธอมีเวลาและจุดธูปสักสองสามดอกให้แม่ของเธอ ฉันเชื่อว่าวิญญาณของหล่อนที่อยู่บนสวรรค์จะรู้สึกสบายใจ”

เนลล์กำหมัดแน่น แต่เธอก็ยิ้มออกมาได้

“ก็ได้ ฉันจะทำ”

จากนี้ไปก็ไม่มีอะไรจะพูดต่อไป

จากนั้นเนลล์ก็ลุกขึ้น โจเซฟพาเธอออกไปและก็ส่งเธอออกจากร้านกาแฟก่อนจะแยกย้ายกันไป

แนนซี่เป็นคนที่ขับรถพาเธอมาที่นี่ในวันนี้ และรถก็จอดอยู่ในที่จอดรถซึ่งอยู่ไม่ไกล

เนลล์นึกถึงเหตุการณ์ในวันนี้ ขณะที่เธอเดินไปที่ลานจอดรถ

ครึ่งทางไปนั้น เธอก็ได้ยินเสียงที่คุ้นเคย

เธอชะงักมองขึ้นไปเห็นชายคนหนึ่งสวมหมวกบักเก็ตดึงร่างที่คุ้นเคยซึ่งอยู่ไม่ไกล

แนนซี่พึมพำ “คุณแคทซ์เหรอ?”

เสียงของเธอนุ่มนวลมาก ดังนั้นผู้คนที่นั่นจึงไม่ได้ยินเธอ เมื่อเห็น ลูซี่ แคทซ์ กำลังจะขึ้นรถเพื่อออกไป

เนลล์ก็เปิดปากพูดและพยายามเรียกเธอ