บทที่ 41 พบกับคนรู้จักเก่า

แมทธิวเปิดประตูให้เนลล์และถามด้วยความเคารพ

“ตอนนี้ เรากำลังจะไปไหนครับ?”

เนลล์เหลือบมองไปรอบ ๆ และมองไปที่ตู้เซฟที่เบาะหลัง ผ่านไปครู่หนึ่งก่อนที่เธอจะพูดว่า

“กลับบ้านกันก่อนเถอะ”

หลังจากกลับไปที่สวนลีย์ ป้าจอยซ์เห็นแมทธิวกลับมาพร้อมตู้เซฟขนาดใหญ่ และคิดว่าเนลล์ซื้อเครื่องประดับล้ำค่ามาให้ เธอรีบต้อนรับพวกเขากลับอย่างมีความสุข แต่ไม่คาดคิดว่าจะได้เห็นสร้อยคอธรรมดาเมื่อเธอขึ้นไปชั้นบนและเปิดตู้เซฟ แม้ว่ารูปร่างจะดูสวยงามและมรกตที่อยู่บนนั้นก็แวววาว แต่ก็ดูไม่มีค่าพอที่จะบรรจุลงในตู้เซฟ! เนลล์ก็รู้สึกอายเล็กน้อยเช่นกัน

แมทธิวเตรียมตู้เซฟไว้เผื่อมีของมีค่าที่ยากต่อการขนย้ายสิ่งที่แม่ทิ้งไว้ข้างหลัง คาดไม่ถึงว่ามันเป็นเพียงสร้อยคอธรรมดา ๆ เนลล์อดไม่ได้ที่จะหัวเราะ อย่างไรก็ตามเธอดีใจมากที่ในที่สุดก็ได้มรดกของแม่

เธอยืนอยู่ข้างหน้าต่างและมองไปที่สร้อยคอด้านหลังอย่างระมัดระวังภายใต้แสงแดด มีรูปสลักเล็ก ๆ หลายชิ้นอยู่ เป็นชื่อย่อของมารดาของเธอชื่อ ซี เอ็ม

เมื่อแม่ของเธอจากไปอย่างกะทันหันทุกอย่างในบ้านก็ถูกยึดครองโดยแม่และลูกสาวคู่นั้นและตอนนี้สิ่งที่เหลืออยู่ในชื่อของเนลล์ก็คือสิ่งนี้ เมื่อนึกถึงเรื่องนี้เนลล์ก็รู้สึกว่าหัวใจของเธอถูกเผาไหม้ เธอเดินไปที่หน้ากระจกและถอดสร้อยคอสีเงินที่เธอมักจะสวมใส่และสวมสร้อยคอที่ดูแปลกตานี้แทน โชคดีที่สร้อยคอถูกสร้างขึ้นอย่างประณีตแม้ว่าสไตล์จะดูเก่าไปหน่อย แต่ก็ดูไม่แปลกเมื่อเธอสวมมัน เนลล์ยิ้มและห้อยจี้ไว้หลังเสื้อผ้าเพื่อปกปิดมัน จากนั้นเธอก็ตบหน้าอกด้วยความพึงพอใจแล้วหันไปเดินออกไป

ในช่วงบ่ายเธอไปที่วัฒนธรรมซิงฮุย เป็นเวลาหลายวันแล้วที่เธอได้บริษัทมาแต่สองสามวันนี้เธอมีเวลาไม่มากนัก และสามารถตรวจสอบบริษัทด้วยตนเองในวันนี้เท่านั้น ก่อนที่เธอจะออกไปเธอได้โทรหาบุคคลปัจจุบันที่รับผิดชอบดูแลบริษัทเพื่อแจ้งว่าเธอจะมาในวันนี้

เป็นเวลา 14.00 น. เมื่อเธอมาถึงบริษัท ผู้ที่รับเธอมาคือรองประธานลูอิส

บริษัทบันเทิงแตกต่างจาก บริษัท อื่น ๆ เนื่องจากศิลปินเป็นสมาชิกส่วนใหญ่ของบริษัทจึงมีพนักงานไม่มากนักเมื่อเทียบกับอุตสาหกรรมอื่น ๆ นี่เป็นเรื่องจริงโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับซิงฮุย ซึ่งใกล้จะล้มละลาย ไม่มีใครยอมนั่งรอความตายอยู่ตรงนั้น หลังจากซิงฮุยถูกซื้อ และมีเจ้านายคนใหม่ ทุกคนรู้เรื่องนี้แล้ว

ยังคงเป็นที่น่าสงสัยว่าเจ้านายคนใหม่ต้องการทำอะไรกับบริษัท ดังนั้นใครก็ตามที่มีแผนของตัวเองหรือมีความเชื่อมโยงอื่น ๆ ได้ออกจากเรือหรือกระโดดขึ้นเรือเป็นเวลานานก่อนที่จะซื้อกิจการ เหลือเพียงกุ้งไม่กี่ตัวที่ยังคงมึนงงกับการสูญเสีย

รองประธานลูอิส พาเนลล์มาที่สำนักงานของเธอและเล่าเรื่องราวสั้น ๆ เกี่ยวกับสถานการณ์ปัจจุบันของบริษัทให้เธอฟัง เนลล์วิเคราะห์โดยละเอียดและพบว่ามันคล้ายกับข้อมูลที่เธอมี

ตอนนี้มีศิลปินเพียงสิบคนในแผนกศิลปินของ บริษัท หนึ่งในนั้นคือกลุ่มชายห้าคนที่เพิ่งเซ็นสัญญาเมื่อปีที่แล้ว แม้ว่าพวกเขาจะถูกเรียกว่ากลุ่ม แต่มันจะถูกต้องมากกว่าที่จะเรียกมันว่าเป็นการบังคับให้ศิลปินกลุ่มหนึ่งซึ่งมีพรสวรรค์ไม่ชัดเจนนัก

นอกจากนี้ยังมีศิลปินที่ไม่ค่อยเป็นที่รู้จัก ผลงานที่ดีที่สุดของพวกเขาจนถึงตอนนี้มีเพียงแค่ขันทีตัวน้อย หรือเป็นโสเภณีในละครและอื่น ๆ สำหรับแผนกเอเจนซี่ตัวแทนที่มีความสามารถเพียงไม่กี่คนได้หนีไปนานแล้ว และสิ่งที่เหลืออยู่คือบัณฑิตใหม่ไม่กี่คนที่มีความสามารถแย่กว่าศิลปินเสียอีก สำหรับแผนกประชาสัมพันธ์พวกเขาก็ไร้ประโยชน์

เป็นเรื่องตลก! อะไรคือประเด็นของการประชาสัมพันธ์เมื่อศิลปินของพวกเขาไม่ได้รับความนิยม? ทำไมไม่สร้างบางสิ่งบางอย่างให้เกิดขึ้นเพื่อให้พวกเขามีชื่อเสียงมากขึ้น?

แม้ว่าพวกเขาจะกลายเป็นคนน่าอับอาย แต่อย่างน้อยพวกเขาก็เป็นที่รู้จักกันดี! เนลล์นับแผนกอื่นอย่างระมัดระวังเช่นกัน พวกเขาก็อยู่ในอาการกังวลเช่นกัน

รองประธานลูอิส แสดงรอยยิ้มที่น่าอึดอัดแต่สุภาพขณะที่เขากำลังรายงาน