บทที่ 455 การกลับมาเยือนสถานที่เก่า

กิดเดียนหยุดเคลื่อนไหว

เขาปรับระดับสายตาของเขากับเธอ

“คุณสองคนสนิทกันไหม?” เขาถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง

เนลล์งงกับคำถามของกิดเดียน จากนั้นเธอก็จำได้ว่าครั้งหนึ่งชายคนนี้เคยอิจฉา เกรกอรี่ เกรแฮมและยิ้มอย่างรู้เท่าทัน

“ไม่ ไม่สนิทเลย”

“เขาไม่ได้ช่วยคุณเหรอ?” กิดเดียนถามอย่างใจเย็น

“อืม… นั่นเป็นความจริง แต่เขาก็ใช้ฉันเพื่อประโยชน์ของเขาเอง” เนลล์หัวเราะคิกคัก “ใครจะไปรู้ว่าฉันจะแข่งรถเก่งขนาดนี้”

เนลล์หัวเราะอย่างเชื่องช้า รู้ดีว่าพวกเขาไม่ควรดำเนินบทสนทนานี้อีกต่อไป

เธอเหลือบมองไปที่รถที่ปรับปรุงใหม่ซึ่งจอดอยู่ไม่ไกลจากพวกเขา “มีรถอยู่ที่นั่น ฉันขอดูก่อนว่ามันยังใช้งานได้อยู่ไหม เราจะได้สนุกกันถ้าเป็นอย่างนั้น” เธอพูดขณะเดินไปที่รถ

อาจเป็นเพราะพวกเขารีบย้ายจนทิ้งของมากมายไว้ข้างหลัง รวมถึงรถหลายคัน

พื้นที่นี้ค่อนข้างรกร้าง ทุกคนรู้ว่ามันเป็นของกองทหารมังกร นั่นคือเหตุผลที่ทุกอย่างถูกทิ้งไว้อย่างที่เป็นอยู่ ดูเหมือนไม่มีอะไรถูกขโมยไป

เนลล์เปิดประตูรถอย่างง่ายดาย เธอตรวจสอบภายในรถหนึ่งครั้งและพบว่า รถแข่งที่ออกแบบใหม่นี้ไม่ได้ถูกทิ้งร้างนานพอที่จะทำให้มันล้าสมัย

เธอซ่อมบางส่วนที่หักด้วยตัวเอง เข้าไปแล้วสตาร์ทรถ

เสียงคำรามดังสนั่นออกมาจากเครื่องยนต์ รอยยิ้มที่สนุกสนานก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเนลล์ เธอหันหลังและโบกมือให้กิดเดียนซึ่งนั่งอยู่บนรถเข็น

“ไปที่ด้านหลังของเนินเขา คุณสามารถดูฉันขับรถไปรอบ ๆ ได้หนึ่งรอบ”

กิดเดียนไม่คัดค้าน เขาไม่เคยเห็นเนลล์แข่งมาก่อน แต่เขารู้ว่าเธอเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านกีฬา และเธอก็รู้อยู่เสมอว่าขีดจำกัดของเธออยู่ที่ไหน

โดยทั่วไปแล้วเนลล์จะหายใจไม่ออกเนื่องจากต้องกลับบ้านนานหลายชั่วโมง เป็นเรื่องดีที่เธอสามารถใช้โอกาสนี้ได้พักผ่อน

ทุกคนเดินไปที่สนามแข่งที่ด้านหลังเนินเขา

เนลล์ปล่อยให้รถวิ่งไปสักพักแล้วเธอก็สวมหมวกนิรภัย เธอชำเลืองมองคนสามคนที่ยืนอยู่ข้างรางรถไฟและเหยียบคันเร่ง

รถแล่นออกไปด้วยเสียงดังก้องเหมือนลูกศรพุ่งตรงออกจากคันธนู

เนลล์ฝึกฝนกับสโมสรรถแข่งของกองทหารมังกรมาหลายปี ดังนั้นทักษะของเธอจึงยอดเยี่ยมอย่างไม่ต้องสงสัย

เธอเคยสอนทีมแข่งของแกเร็ธตามคำขอของเขานับตั้งแต่เธอเอาชนะเขาในการแข่งขัน

นี่เป็นความลับระหว่างเธอกับแกเร็ธ เขาไม่ได้บอกใครเกี่ยวกับความลับนี้ แม้ในขณะที่เขาบอกว่าเนลล์กำลังจะแต่งงานกับกิดเดียน

หากใครรู้เรื่องนี้ พวกเขาจะเห็นว่าแกเร็ธชื่นชมและเคารพเธออย่างแท้จริงในฐานะบุคคล

รถแข่งสีน้ำเงินแล่นไปตามสนามแข่งอันกว้างขวางอย่างรวดเร็วจนสายตาจับจ้องเป็นเส้นตรงเท่านั้น ความเร็วที่เหลือเชื่อซึ่งมันเดินทางนั้นทำให้ดีอกดีใจจนน่ามอง

สนามแข่งกว้างและทอดยาวจากด้านหนึ่งของเนินเขาไปอีกด้านหนึ่ง

อาจกล่าวได้ว่ากองทหารมังกรซื้อทั้งเนินเขาเพื่อให้การฝึกนั้นง่ายขึ้น

เนลล์วนรอบบนแทร็กนอกสุดหนึ่งครั้ง ก่อนที่จะรู้สึกพอใจ

หลังจากพยายามดริฟท์อย่างสวยงาม รถก็จอดตรงหน้ากิดเดียนและคนอื่น ๆ

ผู้หญิงคนนั้นลงจากรถและถอดหมวกกันน็อคออกอย่างสดใส ผมสีน้ำตาลที่ม้วนเป็นลอนเล็กน้อยของเธอก็ปลิวไปในอากาศเป็นแนวโค้งที่งดงาม ริมฝีปากสีแดงของเธอโค้งเป็นรอยยิ้มในขณะที่ดวงตาของเธอเป็นประกาย