บทที่ 454 อย่ารังแกเธอ

เนลล์วางสายโทรศัพท์ แล้วโทรไปที่หมายเลขโทรศัพท์ของนายท่านการเร็ตต์

เป็นปกติของนายท่านการ์เร็ตต์ที่จะกังวลว่าป่วย แต่ความกังวลของเขาก็ผ่อนคลายลง เมื่อเขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาและได้รับแจ้งจากเนลล์ว่าเธอสบายดี

เธอถามเกี่ยวกับสุขภาพของเขาทางโทรศัพท์เช่นกัน

ในที่สุดชายชราก็หายใจได้ เพราะความเสียใจเพียงอย่างเดียวในชีวิตของเขาได้รับการชดใช้แล้ว ไม่มีอะไรอื่นที่เขาต้องการจะทำ

ไม่ต้องพูดถึงว่าเขาพอใจกับที่เนลล์แต่งงานกับตระกูลลีย์มาก กิดเดียน ลีย์เป็นคนที่เขาไว้ใจ เขารู้สึกมีความสุขมากขึ้นกว่าที่เคยในขณะนี้แม้สุขภาพของเขาจะทรุดโทรม

ริมฝีปากของเนลล์ดึงรอยยิ้มเล็กน้อย เมื่อเธอได้ยินเสียงหัวเราะของเขาผ่านทางโทรศัพท์

“ปู่ ดูแลสุขภาพของปู่ให้ดี หนูจะไปเยี่ยมปู่เมื่อหนูกลับไป”

"ตกลง ดูแลตัวเองด้วย บอกปู่ด้วยถ้ากิดเดียนกล้ารังแกหนู ปู่จะช่วยหนูตีเขา”

เนลล์ยิ้มให้กับสิ่งนั้น “ได้ค่ะ หนูจะจำไว้” เธอพูดพร้อมพยักหน้า

ขณะที่เธอวางสาย เธอเห็นกิดเดียนเข้ามาในห้องพร้อมกับแมทธิว

“ข่าวดีอะไรเหรอ?” กิดเดียนถาม เป็นสิ่งที่ดีที่ตอนนี้เขาได้ยินเสียงหัวเราะของเธอ

เนลล์เม้มปากแน่น “ฉันเพิ่งโทรหาคุณปู่มา ปู่บอกว่าถ้าคุณรังแกฉัน ปู่จะช่วยฉันตีคุณ”

กิดเดียนตกใจมาก

แมทธิวซึ่งยืนอยู่ข้างหลังเขาเห็นโอกาสที่จะดูดซับของเขาทันที “ท่านประธานจะกล้ารังแกคุณได้อย่างไร? เขาไม่สามารถแม้แต่จะยับยั้งตัวเองจากการรักคุณได้เลย นับประสาอะไรกับรังแกคุณ”

“แมทธิว สตาร์ค” กิดเดียนเตือน

แมทธิวกลับมาเย็นชา และเขาก็ปิดปากของเขาทันที เขาไม่กล้าที่จะรุกรานเนลล์แต่อย่างใด

เนลล์หัวเราะเบา ๆ “คุณตรวจสุขภาพเป็นอย่างไรบ้าง? ทุกอย่างโอเคไหม?"

"ทุกอย่างเรียบร้อยดี รอรักษา” กิดเดียนกล่าว

บาดแผลของเขาอยู่ที่บริเวณวิกฤตบนที่หน้าอก อวัยวะของเขาได้รับความเสียหาย นั่นคือเหตุผลที่เขาต้องเปลี่ยนผ้าปิดแผลทุกวัน เขาจะต้องนัดหมายกับโรงพยาบาลเป็นประจำเพื่อให้แน่ใจว่าอวัยวะที่เสียหายของเขากำลังรักษาอย่างถูกต้อง

เนลล์พยักหน้าให้กับคำพูดของกิดเดียน เธอปล่อยให้แมทธิวออกไปเตรียมอาหารกลางวันเมื่อเห็นว่าใกล้ค่ำแล้ว

หลังอาหารกลางวัน เนลล์และกิดเดียนก็งีบหลับด้วยกัน เป็นเวลาประมาณสามโมงเย็นที่พวกเขาตื่นขึ้นมา

เนลล์นึกถึงสิ่งที่เธอขอให้ควินน์ทำและสงสัยเกี่ยวกับความก้าวหน้าของเขา

บังเอิญหมายเลขโทรศัพท์ของเขาฉายผ่านหน้าจอขณะที่เธอนึกถึงเขา

เขาบอกเธอทางโทรศัพท์ว่า สการ์เฟซจะมีการสู้กันที่บ่อนไทเกอร์ ถ้าเธอต้องการพบเขาที่นั่นก็เป็นสถานที่ที่ต้องไป

เนลล์ให้คำมั่นกับเธอและวางสาย เธอแจ้งข่าวให้กิดเดียนทราบ

กิดเดียนครุ่นคิดในความเงียบ "ผมจะไปกับคุณ"

เนลล์ขมวดคิ้ว

“แต่บาดแผลของคุณ…”

"ไม่เป็นไร เราจะไปที่นั่นเพื่อพูดคุย ไม่ได้ทะเลาะกัน”

เนลล์ไม่สามารถโต้แย้งกับสิ่งนั้นได้

กิดเดียนเดินได้ด้วยตัวเองแล้ว และเขาก็เข้าร่วมงานเลี้ยงวันเกิดของกริฟฟินแล้วด้วย คงไม่เป็นปัญหาสำหรับเขาที่จะไปเยี่ยมบ่อนไทเกอร์

อย่างที่เขาพูดพวกเขาจะคุยกันอย่างสงบไม่ใช่เพื่อต่อสู้

ด้วยเหตุนี้แผนจึงถูกตัดสิน

เนลล์เบื่อมากในตอนบ่ายจึงพากิดเดียนออกไปเดินเล่น

แม้ว่าบาดแผลของกิดเดียนจะฟื้นตัวได้อย่างน่าทึ่ง และแพทย์ก็อนุญาตให้เขาเดินได้ แต่เขาก็ยังไม่ควรออกแรงกาย เขาอาจจะได้รับบาดเจ็บสาหัส

นั่นคือเหตุผลที่เขาถูกเข็นออกจากประตูในรถเข็นด้วยความช่วยเหลือของแมทธิว

ตามที่คาดไว้ แนนซี่ติดตามพวกเขา ทั้งสี่คนลงบันไดเดินไปรอบ ๆ ในทุ่ง