บทที่ 5 อย่าเสียเวลาไปมากกว่านี้เลย

เนลล์ เอนตัวพิงกระจกรถอย่างอ่อนแรงพลางชมทิวทัศน์ยามค่ำคืน ตาของเธอเป็นสีแดง

คำพูดของเจสัน ยังคงดังก้องอยู่ในหูของเธอ แต่เธอพบว่ามันไร้สาระมาก

เซลีน รังแกเธอกี่ครั้งแล้ว และทุกครั้งก็มีครอบครัวคอยปกป้องช่วยเหลือเธอ? เนลล์ยังคงเงียบและอดทน เธอคิดว่าจะได้รับความสงบสุขด้วยวิธีนั้น แต่เซลีนกลับมาเพิ่มพูนวิธีการของเธอแทน

เนลล์ไม่ใช่คนอ่อนแอดังนั้นเธอจึงเรียนรู้วิธีต่อสู้กลับโดยธรรมชาติเมื่อเธอไม่สามารถทนได้อีกต่อไป อย่างไรก็ตามในสายตาของเจสัน กลายว่าเธอนั้นกลั่นแกล้งเซลีน?

เธอถูกขับออกจากครอบครัวเจนนิงส์ ทุกคนในเมืองเพย์สัน รู้ดีว่าครอบครัวเจนนิงส์ไม่ต้องการให้เธอเป็นลูกสาวและย่าของเธอก็ยิ่งไม่พอใจเธอมากขึ้นไปอีก

เพื่อที่จะไม่ทำให้เจสันลำบากใจเธอจึงหลีกเลี่ยงการมีปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่นและพยายามอย่างเต็มที่ที่จะไม่ปรากฏตัวในที่สาธารณะ แต่ในสายตาของเขาเธอกำลังแก้ตัวและปฏิเสธที่จะไปกับเขา?

ส่วนการขายเซ็กส์ทอย

ถ้าไม่ใช่เพราะเหตุการณ์นั้น หรือถ้าไม่ใช่เพราะความเห็นแก่ตัวและอคติของครอบครัวเจนนิ่งส์อนาคตของเธอจะพังพินาศหรือ เธอจะตกอยู่ในสถานะนี้หรือไม่?

ทั้งหมดนี้กลายเป็นความผิดของเธอ?!

เนลล์หลับตาลงเพียงรู้สึกเสียใจและประชดประชันไม่รู้จบ

จู่ ๆ ก็มีเสียงของผู้ชายคนหนึ่งดังขึ้นข้าง ๆ เธอ “การรู้สึกเศร้ากับผู้ชายแบบนั้นมันคุ้มค่าไหม”

เธอสะดุ้งเล็กน้อยและมองข้ามไป ในสายตาที่พร่ามัวของเธอชายคนหนึ่งนั่งอยู่ที่ตรงนั้นหลังตรง แววตาของเขาเย็นชา

จากนั้นเธอก็จำได้ว่าดูเหมือนเธอจะเข้าไปในรถของผู้ชายคนหนึ่ง คนนี้เป็นคนที่ช่วยเธอออกจากในบาร์ก่อนหน้านี้

ตอนนี้ภายนอกเธอไม่สามารถแสดงสีหน้าหดหู่ของเธอได้ เธอจึงเช็ดน้ำตา “ใครบอกว่าฉันเสียใจเพราะเขา”

กิดเดียนเลิกคิ้วใส่เธอ เขาจ้องมองอยู่ที่ดวงตาแดงก่ำแต่สวยงามของเธอ

เนลล์อธิบาย “ฉันไม่ได้เสียใจเพราะเขา แต่ฉันเสียใจเพราะตัวเอง”

เธอเสียใจกับหกปีในวัยเด็กที่สูญเปล่า

กิดเดียนพยักหน้าเห็นด้วย

“คุณรู้หรือไม่ว่าวิธีที่ดีที่สุดในการจัดการกับการลงทุนที่ล้มเหลวคืออะไร”

“อะไร?"

“เลิกเสียใจทันเวลา”

คำพูดสี่คำที่ไหลออกมาจากริมฝีปากบางของเขาทำให้หัวใจของเธอสั่นสะท้าน

เธอหันมามองเขา ภายใต้แสงไฟสลัวท่าทางของชายคนนั้นสูงโปร่ง แสงทำให้เกิดเงาที่ด้านข้างของใบหน้าทำให้ลักษณะของเขาลึกล้ำและมีมิติมากขึ้น เขาดูเย็นชาและสูงส่ง

ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอได้เห็นผู้ชายที่น่าดึงดูด เจสัน ยังค่อนข้างดูดี

อย่างไรก็ตามเมื่อเทียบกับผู้ชายตรงหน้าเธอความแตกต่างนั้นห่างกันเกินไป

เช่นเดียวกับที่ดวงดาวไม่สามารถแข่งขันกับดวงอาทิตย์หรือดวงจันทร์ได้ ชายคนตรงหน้าเธอก็พราวระยับเหลือเกิน เขาเหมือนนกอินทรีที่ทะยานอยู่เหนือสวรรค์ทั้งเก้า ออร่าของเขาทรงพลังและไม่มีใครเทียบได้

ไม่ต้องพูดถึงว่าเขามีใบหน้าที่เพียงพอที่จะทำให้ผู้หญิงทุกคนกรีดร้องด้วยความตื่นเต้น

ความคิดของเธอกะพริบเป็นความคิดที่ไร้สาระฉายอยู่ในใจของเธอ

เธอจ้องมองไปที่โปรไฟล์อันหล่อเหลาของเขาและกลืนน้ำลาย “ฉันรู้"

จู่ ๆ เธอก็ถามว่า “คุณคิดยังไงกับสินค้าเกี่ยวกับเซ็กส์ทอย?”

กิดเดียนขมวดคิ้ว “มันเป็นอุตสาหกรรมปกติเหมือนกับอุตสาหกรรมอื่น ๆ ผมไม่มีความคิดเห็นเป็นพิเศษเกี่ยวกับเรื่องนี้”

เนลล์ยิ้มจาง ๆ

รอยยิ้มของเธอ เมามาย สติพร่าเลือนและดวงตาที่วาวของเธอเหมือนหยดน้ำในฤดูใบไม้ร่วง เธอพูดเบา ๆ ว่า “ฉันก็คิดอย่างนั้นเหมือนกัน”

ทันใดนั้นกลิ่นหอมเย็น ๆ ก็ปัดปลายจมูกของเขาและกิดเดียน ก็หันไปเล็กน้อยเมื่อเห็นเธอยืดตัวตรงและเอียงร่างกายส่วนบนทั้งหมดเข้าหาเขา

“แล้วคุณคิดว่าฉันสวยไหม?”

สันหลังของกิดเดียนเสียววาบขึ้น

ผู้หญิงตรงหน้าเขาสวยอย่างไม่ต้องสงสัย

ไม่เพียงแต่สวยเท่านั้น แต่เธอยังมีเสน่ห์อย่างไม่น่าเชื่อ ความงามของเธอน่าทึ่ง

แม้ว่าเธอจะสวมเสื้อแจ็คเก็ตสีเบจเรียบ ๆ ทับเสื้อชั้นในสีขาว แต่ก็ไม่สามารถซ่อนความงามที่สะอาดและเย็นชาที่เล็ดลอดออกมาจากภายในได้

ทันใดนั้นความคิดก็แวบเข้ามาในใจของเขา ‘ไม่ว่าคุณจะเคยเห็นคนสวยมากแค่ไหน แต่ก็ยังมีคนที่สวยกว่านี้อยู่เสมอ’

ลูกกระเดือกของเขาขยับขึ้นลงขณะที่หน้าของเขานิ่งเงียบ

ไม่กี่อึดใจต่อมาเขาก็รู้สึกไม่สบายใจ “อืม”