บทที่ 4 การพบกันอีกครั้ง

ตั้งแต่เนลล์ยังเป็นเด็ก เฮย์ลีย์ มอร์ตันชอบที่จะเป็นปรปักษ์กับเธอ ไม่เคยพลาดหาเรื่องสักครั้ง

เนลล์ไม่มีอารมณ์ที่จะจัดการกับเธอ จึงดึงธนบัตรออกมาจากกระเป๋าและเรียกเก็บเงิน

อย่างไรก็ตามเฮย์ลีย์ ก้าวไปข้างหน้าและขวางทางเธอไว้

“ทำไมถึงจะกลับแล้ว? ไหนล่ะ วันนี้มีถุงยางอนามัยหรือเจลหล่อลื่น?”

เธอเอื้อมมือไปคว้ากระเป๋าของเนลล์

เนลล์ก้าวถอยหลังจ้องมองเธอด้วยสายตาเย็นชา

“เฮย์ลีย์ มอร์ตัน อย่าให้มันมากไปนัก!”

“มากไปเหรอ? ฮ่าฮ่า…” เฮย์ลีย์ ทำราวกับว่าเธอได้ยินเรื่องตลก “เนลล์ เจนนิงส์! คิดว่าเธอยังเป็นแฟนของพี่ชายฉันอยู่เหรอ ตอนนี้เธอไม่มีอะไรแล้ว! จะทำตัวสูงส่งและยิ่งใหญ่ไปเพื่ออะไร”

กรามของเนลล์ขบแน่น

เฮย์ลีย์โบกมือให้เธอ "นี่หล่อน! ไปเอากระเป๋ามันมา!”

“จะดูกระเป๋าไปทำไม? เธอขายของเล่นสำหรับผู้ใหญ่ไม่ใช่เหรอ? นี่ก็ดึกแล้วแต่เธอยังคงออกมาส่งของ ไม่รู้ว่าส่งของหรือคนกันแน่?”

“จริงด้วย แต่ดูเธอสิจืดชืดขนาดนี้ คงไม่มีใครต้องการเธออยู่แล้ว ทำไมเราไม่จับหล่อนแก้ผ้าหาหลักฐานหน่อยล่ะ? มันจะได้ช่วยล้างชื่อเสียให้พี่ชายของเธอด้วย”

ดวงตาของเฮย์ลีย์สว่างขึ้น “โอ้! เอางั้นดีกว่า!”

กลุ่มสาว ๆ ถูมือของเข้าด้วยกันขณะที่ก้าวไปข้างหน้าทำให้เนลล์หน้าซีด

เธอหันหลังและวิ่งในขณะที่พวกเธอยังไม่ได้เตรียมตัว

อย่างไรก็ตามเธอดื่มค่อนข้างมากเธอจึงสะดุดขณะวิ่งโดยไม่รู้ทิศทางที่เธอกำลังมุ่งหน้าไป หลังจากเห็นตัวอักษร ‘ห้องน้ำ’ ที่ประตูอย่างไม่ชัดเธอก็รีบเข้าไปข้างใน

เสียงดังร้องออกมาทันที “อะไรวะเนี้ย!”

มีคนสองคนอยู่ข้างใน คนหนึ่งสูบบุหรี่และอีกคนกำลังเข้าห้องน้ำ เขาแทบจะฉีกกางเกงด้วยความตกใจเมื่อเห็นเธอเข้ามา

นี่เป็นครั้งแรกของเนลล์ ที่ได้เห็นอะไรแบบนั้นเธอจึงตกตะลึงไปสองสามวินาที จากนั้นเธอก็รู้ว่าเข้าห้องน้ำผิดและหน้าสีแดงทันที

“ฉันขอโทษ! ฉันมาผิดทาง!”

เธอสะดุดและกำลังจะออก แต่เสียงของเฮย์ลีย์ ดังมาจากข้างนอก

“เธอหนีไปไหน? เธออยู่ที่ไหน?"

“ฉันเห็นเธอวิ่งมาที่นี่อย่างชัดเจน เธอหายไปไหน?”

“เธอต้องอยู่ในห้องน้ำ! ไป! หาเธอ!"

เนลล์หน้าซีดเล็กน้อยและมองไปที่ชายสองคนที่อยู่ตรงข้ามเธอ เธอมีความรู้สึกว่าผู้สูบบุหรี่นี้ดูคุ้นเคย

“คุณคะฉันขอซ่อนตัวที่นี่สักพักได้ไหม”

แม้ว่าจะเป็นคำขอที่ยาก แต่เธอก็ไม่มีทางเลือกอื่น เธอไม่ต้องการถูกจับโดยเฮย์ลีย์

ใบหน้าของกิดเดียน ลีย์ ไร้ความรู้สึก สายตาเย็นชาของเขาเหลือบไปเห็นแมทธิว สตาร์ก ที่รีบใส่กางเกง "ออกไป!"

แมทธิว กลัวมากจนหัวใจสั่น เขาออกมาราวกับว่าได้รับการนิรโทษกรรม

เนลล์ รู้สึกวิงเวียนและพยายามเอื้อมมือไปจับบางสิ่งโดยไม่รู้ตัว แต่จู่ ๆ ขาของเธอก็อ่อนและเธอก็ล้มลงไปข้างหน้า

เธอมึนงงและเธอหลับตาโดยสัญชาตญาณ

อย่างไรก็ตามความเจ็บปวดที่เธอคาดหวังนั้นไม่เคยเกิดขึ้นและแขนที่เรียวยาวและทรงพลังก็ยื่นออกมาและช้อนเธอขึ้น

เธอชนเข้ากับแขนของชายคนนั้น และศีรษะที่มึนงงของเธอก็ยิ่งมืดลง ร่างของเธอไถลลงโดยไม่ได้ตั้งใจ

กิดเดียนทำได้เพียงทิ้งบุหรี่แล้วจับเธอขึ้นด้วยมือทั้งสองข้าง เขามองไปที่เธอซึ่งเมามาก เขาทำหน้านิ่วคิ้วขมวด

“เนลล์ เจนนิงส์ คุณดื่มมากแค่ไหน?”

เนลล์ เริ่มสับสนหลังจากรู้ว่าเขารู้จักชื่อของเธอ

"คุณรู้จักฉันเหรอ?”

ดวงตาของกิดเดียน สงบนิ่ง อารมณ์ของเขาแทบไม่ปรากฏให้เห็นจากการแสดงออกของเขา

จากนั้นริมฝีปากบางของเขาก็ยกยิ้ม

“ผมไม่รู้จัก”

…

เนลล์ ถูกกิดเดียน หามออกจากบาร์