บทที่ 525 เธอแต่งงานแล้ว

ทันทีที่จอห์นพูดจบ เขาก็ถอดผ้าเช็ดตัวรอบเอวออกแล้วกระโจนเข้าหาโคลอี้

โคลอี้ตื่นขึ้นด้วยความร้อน

เมื่อเธอลืมตาขึ้น เธอก็ตระหนักว่าร่างกายของเธอเจ็บปวดเพียงใด ตะเกียงคริสตัลแขวนอยู่เหนือศีรษะของเธอและเปล่งแสงสีเหลืองอ่อน ๆ รูปแบบที่สลับซับซ้อนหมุนไปรอบ ๆ ภายใต้แสงและทำให้ตาของเธอแสบ

เธออยู่ที่ไหน

เธอพยายามครุ่นคิด ขณะที่เธอปรับสายตาช้า ๆ

สิ่งที่เธอเห็นคือ ความยิ่งใหญ่และความมั่งคั่ง การตกแต่งสไตล์วินเทจสไตล์อังกฤษทำให้ดูสง่างาม ภาพเขียนสีน้ำมันของปิกัสโซบนฝาผนังประกอบด้วยสีที่โดดเด่นและลายเส้นที่โดดเด่น ทำให้เธอเข้าใจว่าเธอถูกขังอยู่ในดินแดนแห่งความฝันที่แปลกประหลาด

เธอคงกำลังฝันอยู่!

เธอหลับตาลงและสงสัย เธอภาวนาให้ฝันอยู่ต่อไปไม่อยากตื่น

เธอปฏิเสธที่จะตื่นขึ้นเพื่อเผชิญกับความจริงที่โหดร้าย

ผ่านไปครู่หนึ่ง เธอได้ยินเสียงฝีเท้าเบา ๆ และตัวสั่นไปด้วยความกลัว

เตียงทรุดลงเล็กน้อยและเธอสัมผัสได้ว่ามีคนกำลังยกผ้าห่มขึ้นมานอนในไม่ช้า เธอก็รู้สึกความเยือกเย็นของผู้ชาย แขนที่โอบไว้บนร่างกายที่เพรียวบาง และเปลือยเปล่าของเธอ

"ว๊ายยยยยยย!"

โคลอี้กรีดร้องและลืมตาขึ้น

แขนใต้ผ้าห่มหยุดเคลื่อนไหว

จากนั้นเธอก็ได้ยินเสียงของชายที่ร่ำรวยคนนั้น “ตื่นแล้วเหรอ?”

โคลอี้หันไปหาเขาและประหลาดใจกับสิ่งที่เธอเห็น

หล่ออะไรขนาดนี้!

เขามีดวงตาที่เย้ายวน สันจมูกโด่ง กรามเชิงมุม และริมฝีปากบาง การที่เขาเอนตัวพิงหมอนอย่างเกียจคร้านทำให้เขาดูเซ็กซี่เหมือนกับอยู่ในนรก!

เขาค่อย ๆ จ้องมองของเธอ เลื่อนลงไป ขณะที่เธอมองดูหน้าอกที่เปลือยเปล่าของเขา และหน้าท้องที่ตึง...

"อา!"

เธอกรีดร้องอีกครั้งและเอาผ้าห่มคลุมหัว

“คุณ คุณเป็นใคร? ทำไมไม่ใส่กางเกง!”

จอห์นเลิกคิ้ว

จากนั้นเขาก็ตอบอย่างใจเย็นว่า “ทำไมคุณต้องประหลาดใจด้วย คุณยังกลัวที่จะมองสิ่งนั้นอยู่อีกเหรอ”

อะไรนะ

โคลอี้เปิดผ้าห่ม เผยให้เห็นดวงตาสีเข้มคู่หนึ่งของเธอ

“เอ่อ เรามี…”

จอห์นพยักหน้า

อ๊ากกกกกกก!

โคลอี้อยากจะร้องไห้ แต่เธอทำไม่ได้

มีความทรงจำที่คลุมเครืออยู่ในใจของเธอ เธอทะเลาะกับชาเนียและถูกตบ ตอนนั้นเธอยังเมาอยู่ และถูกชายคนนั้นพาไป

'โคลอี้ โอ้ย โคลอี้! ต้องโง่ขนาดไหนเนี่ย! แกตกหลุมพรางแบบเดิมเป็นครั้งที่สองแล้วนะ!'

เมื่อสองปีที่แล้ว เธอดื่มที่บาร์มากเกินไปและมีวันไนท์สแตนด์ เป็นผลให้เธอเลิกกับจิมมี่!

สองปีต่อมา สิ่งเดียวกันก็เกิดขึ้น!

'โคลอี้ แกนี่มันโง่จริง ๆ!'

จอห์นแสดงรอยยิ้มอันบอบบาง ขณะที่เขาสังเกตว่าผู้หญิงคนนั้นพยายามดิ้นรนกับผ้าห่มอย่างไร เขากังวลว่าเธอจะหายใจไม่ออก

เขาดึงผ้าห่มแล้วเรียก “เมียจ๋า!”

“เมียอะไร? ใครเป็นภรรยาของคุณ?”

โคลอี้คำราม และใบหน้าของเธอแดงด้วยความกังวล

สายตาที่ดูชั่วร้ายปรากฏขึ้นในสายตาของจอห์นขณะที่เขาพูดว่า “เมื่อคืนคุณนอนกับผม จะไม่รับผิดชอบเหรอ?”

โคลอี้อึ้งไป “เอ่อ คุณเป็นผู้ชายนะ ฉันจะทำอะไรคุณได้ ถ้าคุณไม่ต้องการ”