บทที่ 528 พูดแบบนั้นเกี่ยวกับเธอ

โคลอี้ไม่คาดหวังว่าจะได้ยินการสนทนาที่ดังมาจากห้องนั่งเล่นทันทีที่เธอเข้าไปในบ้าน

“พ่อ ดูเวลาตอนนี้สิ หนูคิดว่าเธอคงจะไม่กลับบ้านในคืนนี้”

“ใช่ ๆ ไม่ต้องสนใจ เพราะคุณตามใจเธอมากเกินไป คุณคิดว่าเพื่อประโยชน์ของเธอเอง แต่จริง ๆ แล้วคุณกำลังทำร้ายเธอ! ในอนาคตเธอจะแต่งงานอย่างไรถ้ามีพฤติกรรมแบบนี้?'

“เฮ้อ! ทำไมฉันไม่ส่งคนออกไปหาเธอล่ะ”

โคลอี้พูดไม่ออก

โคลอี้ยืนอยู่ที่ทางเข้า ริมฝีปากของเธอสั่นด้วยความโกรธ เมื่อได้ยินการสนทนาของพวกเขา

เกิดอะไรขึ้นกับพฤติกรรมของเธอ ทำไมมันจะต้องส่งผลต่อการแต่งงานของเธอ

ครั้งนี้เธอทำอะไรที่โหดเหี้ยม จนทำให้ตระกูลของเธออับอายเลยเหรอ

โคลอี้โกรธจนหน้าซีด มาม่าบร็อคแมน ซึ่งเป็นสาวใช้ของครอบครัวเป็นคนแรกที่เห็นเธอขณะที่เธอออกมาจากห้องครัว เธอพูดด้วยความประหลาดใจ “คุณหนูเหรอคะ?”

การสนทนาในห้องนั่งเล่นหยุดลงทันที

โคลอี้เม้มริมฝีปากแน่นแล้วเดินเข้าไปในห้องนั่งเล่น เธอมองดูทุกคนที่นั่น ชาเนีย เฟอร์นันเดซ ไอริส เฮนเดอร์สัน จิมมี่ รีส เจด ฮิวจ์ และเซน เฮนเดอร์สัน บนโซฟา

ทุกคนตะลึงทันทีที่เห็นเธอ แต่สีหน้าของพวกเขากลับกลายเป็นการเยาะเย้ยอย่างรวดเร็ว

“เฮ้! โคลอี้กลับบ้านแล้วเหรอ ฉันคิดว่าคืนนี้เธอจะไม่กลับมาแล้ว!”

ชาเนียเป็นคนแรกที่พูด น้ำเสียงของเธอก็เต็มไปด้วยการเยาะเย้ย

โคลอี้กำหมัดและมองดูใบหน้าที่น่าขยะแขยงของเธอ เธออยากจะก้าวไปข้างหน้าและอยากจะตบเธอจริง ๆ แต่ความมีเหตุมีผลของเธอหยุดไม่ให้เธอทำเช่นนั้น โคลอี้ยิ้มอย่างเย็นชาว่า “ฉันจะกลับมาหรือไม่กลับก็ไม่ได้สำคัญสำหรับคุณ”

สิ่งที่เธอหมายถึงคือ ที่นี่คือตระกูลของเฮนเดอร์สัน และสำหรับสิ่งนั้นไม่ว่าเธอจะกลับมาหรือไม่ ก็ไม่ได้เกี่ยวข้องกับชาเนียเลย!

ชาเนียเยาะเย้ย “แน่นอน มันไม่เกี่ยวอะไรกับฉัน ฉันแค่เป็นห่วงพ่อของเธอ”

โคลอี้มอง เซนแวบหนึ่ง

เซนยังคงมีอารมณ์โกรธเล็กน้อย แต่อย่างน้อยดวงตาของเขาก็ไม่ได้เต็มไปด้วยการเยาะเย้ยเหมือนคนอื่น ๆ

โคลอี้ถอนหายใจในหัวใจของเธอ และเดินไปหาพวกเขา จากนั้นเธอก็ส่งกระเป๋าของเธอไปให้มาม่าบร็อคแมน ก่อนที่เธอจะนั่งลงบนโซฟาและพูดด้วยน้ำเสียงที่หยิ่งผยองว่า “ปรากฎว่าป้าฮิวจ์ของเราไม่มีตัวตนสินะ พ่อของฉันต้องการคนนอกคอยเป็นห่วงเขาแทน”

สีหน้าของชาเนียและเจดเปลี่ยนไป เมื่อเธอพูดแบบนี้

เนื่องจากสามีของชาเนียเสียชีวิตตั้งแต่เนิ่น ๆ จึงไม่ง่ายเลยสำหรับเธอที่จะเลี้ยงดูจิมมี่ด้วยตัวเองตลอดหลายปีที่ผ่านมา เพราะเธอไม่มีทักษะที่คู่ควรที่จะสามารถเลี้ยงดูครอบครัวได้ ดังนั้นนอกจากจะทำสิ่งที่เธอทำได้แล้ว จึงหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่เธอต้องทำธุรกิจสกปรกเพื่อค้ำจุนชีวิตของเธอ ดังนั้นเธอจึงมีชื่อเสียงไม่ดี

อย่างไรก็ตาม ไม่มีใครกล้าพูดถึงเรื่องนี้ต่อหน้าเธอ ท้ายที่สุดจะเป็นการดูถูกเกินไปที่จะเปิดเผยรอยแผลของเธอ

แต่ทว่าโคลอี้กลับไม่สนใจเรื่องนี้ เธอยังคงยั่วยุหล่อนอยู่หลายครั้งแทน ทำไมเธอต้องสนใจความภาคภูมิใจของชาเนียด้วย

เซนพูดอย่างโกรธเคือง “โคลอี้ ลูกพูดกับชาเนียแบบนั้นได้ยังไง เธอแก่กว่าลูกนะ!”

“หนูไม่มีคนแก่กว่าที่คอยพูดลับหลังคนอื่นหรอกนะ!”

"แก!"

"พอเถอะ!" จู่ ๆ จิมมี่ก็ลุกขึ้น เขามองไปที่โคลอี้ด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความโกรธ และดวงตาที่เย็นชา

“โคลอี้ คุณหมายความว่ายังไง สิ่งที่เราพูดไม่เป็นความจริงใช่ไหม คุณกล้าที่จะทำ แต่คุณกลัวสิ่งที่คนอื่นพูดเหรออย่างงั้นเหรอ?”

“เฮอะ!”

โคลอี้เย้ยหยัน ขณะที่เธอกำลังจะพูด ไอริสเหลือบมองที่คอของเธอ และดวงตาของเธอก็สว่างขึ้นในทันที จากนั้นเธอก็ก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว กระชากคอเสื้อของเธอ

ในขณะนั้นเอง รอยจูบก็ถูกเปิดเผย

"เธอทำอะไร"

โคลอี้กังวลและโกรธมาก เธออยากจะสะบัดมือออก แต่มันก็สายเกินไปแล้ว ทุกคนเห็นรอยจูบที่คอของเธอแล้ว

ชานี ไอริส และจิมมี่ ต่างก็มองเธออย่างดูถูก ถึงแม้เจคจะไม่แสดงออกมา เธอก็ได้แต่สูดหายใจเข้าอย่างใจเย็น

สีหน้าของเซนนั้นแย่ที่สุด!

เมื่อมองดูสีหน้าของทุกคน โคลอี้ก็รู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ ขณะที่เธอกำลังจะอธิบาย ก็มีเสียงตบหนัก ๆ ที่แก้มของเธอ

โคลอี้ตกตะลึง