บทที่ 684 มากกว่าที่ตาเห็น

เมื่อซาเวียร์ฟื้นคืนสติแล้ว มันจึงเหมาะสมกว่าที่เขาจะจัดการเรื่องนี้เป็นการส่วนตัว

อย่างไรก็ตาม ซาเวียร์ไม่ได้แสดงความคิดเห็นมากนักหลังจากอ่านข้อมูล

แม้ว่าเขาจะเป็นประธานของสมาคมผู้อุปถัมภ์ และเป็นหัวหน้ากลุ่มอุปถัมภ์ในหมู่สี่ตระกูลที่ยิ่งใหญ่ แต่เรื่องของบริษัทส่วนใหญ่ก็ถูกส่งผ่านไปยังจอห์นในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา

ส่วนเรื่องภายในของตระกูล ท่านผู้เฒ่าฟอสเตอร์ยังมีชีวิตอยู่ เขาอาศัยอยู่ทางใต้ แต่ด้วยการแสดงความเคารพ ซาเวียร์ยังคงขอคำแนะนำจากท่านผู้เฒ่า

ดังนั้นเขาไม่ได้ตัดความเป็นไปได้ที่จะมีใครบางคนต้องการฆ่าเขาเพื่อผลประโยชน์ส่วนตัว

สิ่งเดียวที่จอห์นทำได้คือส่งคนมาสอบสวนเหตุการณ์นี้มากขึ้น

ก่อนหน้านั้น เขาได้ย้ายซาเวียร์ไปที่โรงพยาบาลเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก และมอบหมายให้บอดี้การ์ดมืออาชีพดูแลส่วนหลัง

แม้ความพยายามของฟอสเตอร์ในการที่จะเก็บเหตุการณ์นี้เป็นความลับ แต่พวกเขาก็ยังอยู่ในเมืองหลวงและเกิดอุบัติเหตุในเวลากลางวันแสก ๆ เป็นผลให้ผู้ที่มีความสัมพันธ์รอบ ๆ เมืองได้รับสิ่งนี้ในไม่ช้า

ลีย์ การเร็ตต์ และเกรแฮม ก็ไม่มีข้อยกเว้น

ทั้งสามครอบครัวส่งสมาชิกไปเยี่ยมซาเวียร์ เขาอาจจะปฏิเสธผู้มาเยี่ยมคนอื่นได้ แต่ไม่ใช่คนเหล่านี้

ดังนั้นเขาจึงได้พบกับพวกเขาทั้งหมด

เกรแฮมและฟอสเตอร์ไม่เคยอยู่ใกล้กัน ดังนั้นการส่งคนมาเยี่ยมเขาจึงเป็นเพียงพิธีการเท่านั้น

บางทีพวกเกรแฮมต้องการรับข่าว และยืนยันว่าซาเวียร์สบายดีอย่างที่พวกเขาพูดหรือไม่

หลังจากนั้นพวกเขาก็กลับบ้าน

อย่างไรก็ตาม การ์เร็ตต์และลีย์ต่างกัน

เนื่องจากมิตรภาพของกิดเดียนและโจเอล ทั้งสองครอบครัวจึงมีสายสัมพันธ์ที่แนบแน่น สำหรับตระกูลการ์เร็ตต์ พี่ชายคนหนึ่งของนายท่านการ์เร็ตต์ ได้แต่งงานกับสมาชิกในครอบครัวฟอสเตอร์ แม้ว่าการแต่งงานครั้งล่าสุดจะผ่านมานานหลายชั่วอายุคน แต่ทั้งสองครอบครัวยังคงเป็นญาติกัน และโดยปกติแล้วพวกเขาจะดูแลกันและกัน

ในขณะนั้น โจเซฟและการ์เร็ตต์นั่งอยู่ในห้องผู้ป่วย และมองดูซาเวียร์ซึ่งกำลังนอนอยู่บนเตียงด้วยท่าทางกังวลใจ

“พี่รองฟอสเตอร์ ฉันไม่คิดว่ามันเป็นอุบัติเหตุ แน่ใจนะว่าหาสาเหตุไม่เจอ?”

ซาเวียร์ส่ายหัว

“ฉันได้ตรวจสอบมันแล้ว คนขับรถบรรทุกดื่มแอลกอฮอล์ในตอนเช้าและสูญเสียการควบคุมขณะขับรถภายใต้การควบคุม นั่นเป็นเหตุผลที่เขาชนรถของฉัน ไม่ว่าภาพจากกล้องวงจรปิดหรือการตรวจสอบประวัติของเขาจะเป็นอย่างไร ฉันไม่พบสิ่งที่น่าสงสัยเลย”

รอยย่นเล็กน้อยปรากฏขึ้นระหว่างคิ้วของโจเซฟ

“ใครในโลกที่ดื่มในตอนเช้า? มันดูไม่แปลกสำหรับพี่เหรอ?”

ซาเวียร์หัวเราะคิกคัก “บางทีนั่นอาจเป็นนิสัยของเขา? ใครจะรู้? ไม่ว่ามันจะเป็นอะไร ฉันโชคดีมากที่ยังมีชีวิตอยู่และฉันก็พอใจ ดังนั้นฉันจะไม่ตามเรื่องนี้ต่อไป”

โจเซฟรู้สึกไม่เต็มใจที่จะพูดถึงเรื่องนี้ โจเซฟจึงหยุดถามคำถาม

ครู่ต่อมา ได้เวลาอาหารเย็นและพนักงานของโรงพยาบาลนำอาหารของซาเวียร์มาเสิร์ฟ

โจเซฟจึงบอกลาซาเวียร์และจากไป

เมื่อเขาก้าวออกจากวอร์ด เขาพบกิดเดียนและเนลล์ที่ทางเข้า

“ลุง ก็มาด้วย!”

เนลล์ทักทายเขาด้วยรอยยิ้ม และโจเซฟจั๊กจี้ วีมอนด์ตัวน้อยที่อยู่ในอ้อมแขนของเธอ เขายิ้ม “ใช่ หนูมาเยี่ยมเขา ทำไมลุงไม่รอสักครู่ก่อนที่จะเจอเขา? ตอนนี้เขากำลังทานอาหารเย็น อาจจะไม่ค่อยสะดวกสำหรับเขา”

เนลล์พยักหน้า

โจเซฟกล่าวเสริมว่า “ช่วงนี้เธองานยุ่งหรือเปล่า? เยี่ยมหาเราเมื่อเธอว่างบ้างนะ ป้าของเธอคิดถึงเธอ”

เนลล์ยิ้มออกมา “เราอยู่ในเมืองหลวงมาตลอด หนูอยากให้ป้าอยู่กับเราจริง ๆ และเธอก็สามารถดูแลเด็กๆ ได้เช่นกัน”

โจเซฟหัวเราะ “ตกลง ฉันจะบอกเธอเมื่อถึงบ้านแล้ว”

มันดึกแล้วและโจเซฟมีงานอื่นต้องทำ ดังนั้นเขาจึงออกไปหลังจากพูดคุยกับทั้งคู่สั้นๆ

เมื่อเนลล์และกิดเดียนเข้าไปในวอร์ด ซาเวียร์ก็ทานอาหารเสร็จแล้ว

โจเอลเข้ามาที่วอร์ดทันทีที่เขาออกจากงาน แต่เขาไม่ได้พบกับสามีภรรยาก่อนหน้านี้ เมื่อเขาขึ้นมาจากประตูหลัง

เมื่อเนลล์และกิดเดียนเข้ามา โจเอลก็ยืนขึ้นอย่างยิ้มแย้มแจ่มใส “พี่รอง พี่สะใภ้ คุณมาแล้ว”

กิดเดียนพยักหน้าและส่งของเยี่ยมให้เขา จากนั้นเขาก็พาเนลล์ไปที่ข้างเตียง