บทที่ 704 ความเกลียดชังผู้หญิง

ขณะที่เธอพูด เสียงภายนอกก็เข้ามาใกล้พวกเธอมากขึ้น จากนั้นประตูห้องนั่งเล่นก็ถูกดึงออกโดยใครบางคนจากด้านนอก

“อย่างที่ฉันพูด ฉันไม่ต้องการที่จะแข่งขันกับผู้หญิงคนนี้ หากคุณต้องการให้รอบชิงชนะเลิศดำเนินต่อไป ให้เปลี่ยนผู้เข้าร่วม ตราบใดที่เป็นผู้ชาย ใคร ๆ ก็ทำได้ ไม่สามารถเป็นเธอได้!” เขาพูดอย่างโกรธจัด ในขณะชี้นิ้วไปที่เนลล์

ไม่ใช่แค่เนลล์ และแนนซี่ที่ดูฉากนี้เท่านั้น นอกจากพวกเขาแล้ว ยังมีผู้เข้าร่วมคนอื่น ๆ และเจ้าหน้าที่ของผู้จัดงานก็เข้าร่วมด้วย ทุกคนจ้องมอง เกเพียร่าด้วยความเหลือเชื่อ

ในทางกลับกัน เนลล์ยังคงสงบนิ่ง

เธอยังยิ้มอย่างสบาย ๆ จิบชาแล้วมองเขา เธอถามว่า “คุณบอกว่าไม่อยากแข่งขันกับฉัน ทำไมล่ะ”

เกเพียร่าตอบอย่างร้อนรนว่า “ในประเทศของเรา ผู้หญิงที่ยังไม่แต่งงานไม่สามารถนั่งโต๊ะเดียวกับผู้ชายได้ ไม่ต้องพูดถึงการแข่งขัน ผู้หญิงอย่างคุณกำลังยั่วยวนผู้ชายและส่งเสริมลัทธินอกรีต คุณผู้หญิงเป็นบ่อเกิดของบาปทั้งหมดในโลก…”

ก่อนที่เขาจะพูดจบ เนลล์ก็ขมวดคิ้ว

เธอขัดจังหวะเขา

“คุณมีแม่ไหม”

อีกคนตกใจ

เนลล์กล่าวต่อ “คุณมีพี่สาวหรือลูกสาวไหม”

อีกคนขมวดคิ้ว โดยไม่รู้ว่าเนลล์พยายามจะทำอะไร เขาทำได้เพียงตอบอย่างตรงไปตรงมาว่า “แน่นอนผมมี”

"หึ! ฉันก็รู้สึกเสียใจแทนพวกเขา เพราะฉันมีข้ออ้างที่น่าเสียใจอย่างลูก พี่ชาย และพ่ออย่างคุณ"

แม้ว่าอีกฝ่ายจะไม่เข้าใจสิ่งที่เธอพูดทั้งหมด แต่เขาสามารถได้ยินความรังเกียจและการเสียดสีจากเสียงของเธออย่างไม่ต้องสงสัย

ดังนั้นเขาจึงโกรธจัด!

เขาพุ่งไปข้างหน้าชี้ไปที่เนลล์ และเริ่มสบถใส่เธอเป็นภาษาประจำชาติของเขา

เนลล์และแนนซี่ไม่เข้าใจสิ่งที่เขาพูด แต่พวกเขารู้ดีว่าไม่มีคำพูดใดที่ดี

ใบหน้าของแนนซี่มืดลงทันที เธอพุ่งเข้ามาหาเขาและบิดมือที่ยื่นออกไปด้านหลังของเขา ต่อมาก็มีเสียงแตกที่ได้ยิน

เสียงกรีดร้องของชายคนหนึ่งดังก้องไปทั่วห้องขึ้นมาทันที จากนั้นแนนซี่ใช้เท้าเตะเข้าที่ท้อง ทําให้เขาบินเข้ามุมกําแพง

เธอเคลื่อนไหวเร็วมาก และไม่มีใครมีเวลาตอบสนอง

เมื่อพวกเขาได้สติ ใบหน้าทั้งหมดของพวกเขาเปลี่ยนไปอย่างมาก

พวกเขารุมเข้าหาเกเพียร่า

"คุณเป็นอย่างไร?"

"คุณสบายดีไหม?"

"คุณสบายดีหรือเปล่า?"

เนลล์ยังคงนั่งอยู่ตั้งแต่ต้นจนจบ การแสดงออกทางสีหน้าของเธอไม่แยแสและการจ้องมองของเธอก็เฉยเมยอย่างสมบูรณ์

เกเพียร่าเป็นคนแข็งแรง ไม่นานเขาก็ยืนขึ้นโดยใช้มือประคองท้อง

มีเพียงมือข้างเดียวที่ประคองท้องของเขา แขนอีกข้างหนึ่งซึ่งแนนซี่บิดไปข้างหลังได้เคล็ด เขาชี้ไปที่เนลล์และแนนซี่ด้วยท่าทางโกรธเคือง

เขาเกรี้ยวกราด ไม่สนใจว่าเขาจะพูดอะไร เขาพูดมากในภาษาของเขา

เนลล์ไม่เข้าใจ แต่โชคดีที่มีล่ามที่เข้าใจภาษาประจำชาติอยู่ข้าง ๆ

เห็นแบบนี้ ล่ามก็เข้ามาช่วยแปลอย่างรวดเร็ว

เห็นได้ชัดว่าสิ่งที่เขาพูดคือ “คุณกล้าดียังไงมาตีฉัน? คุณมากเกินไป! ฉันจะไม่ปล่อยให้เรื่องนี้ไป! ฉันจะทำให้แน่ใจว่ามีคนลงโทษคุณ!”

คำพูดนั้นฟังดูไร้สาระราวกับเสียงคร่ำครวญของนักเรียนประถมที่เนลล์และแนนซี่ไม่สามารถตัดสินใจได้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้

เนลล์ส่ายหัว เธอหมดความสนใจในผู้ชายคนนี้ไปหมดแล้ว

เธอพูดอย่างเย็นชาว่า "ไม่ว่าคุณจะมองหาใครก็แล้วแต่คุณ ฉันนั่งรอที่นี่ ถ้าหาใครไม่เจอ ก็ต้องเป็นหลาน"