บทที่ 72 ชายในความมืด

ชายในความมืดกวาดสายตาเย็นชา ปิดตาอย่างแน่น คนข้างหลังจ้องมองเขาด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง นิ้วที่บุคคลนั้นชี้ไปที่ชายคนนั้นสั่นเทาก่อนที่มันจะลดลงอย่างรวดเร็ว

“รุ่นพี่แจ็คแมน”

ในมุมที่ถูกปกคลุมเขาก้มศีรษะลงไปหาชายคนนั้นเพื่อเป็นการทักทาย เลียมเม้มริมฝีปากของเขาอย่างเย็นชา ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความรุนแรงที่สั่นเทา

ริมฝีปากบางของเขาเปิดออกพ่นคำพูดที่เยือกเย็นและรุนแรง

“หุปปาก!” คน ๆ นั้นกำลังจะจากไปเมื่อจู่ ๆ เขาก็ถูกเรียกตัวกลับมา

"เดี๋ยว!" ด้วยสีหน้าขมขื่นคน ๆ นั้นก็มองกลับไปด้วยความกลัว

“รุ่นพี่แจ็คแมนผมไม่ได้ตั้งใจจะชนจริง ๆ ผมจะหันไปทางอื่น ถ้าผมรู้ว่าคุณอยู่ที่นี่... ” เลียมไม่ได้สนใจเขามากนักและหันหน้าไปจ้องไปที่เวทีก่อนที่ดวงตามืดลง

“เลิกพูดซะ ฉันไม่ได้พูดถึงเรื่องนี้ ต้องไม่มีใครรู้ว่าแกเห็นฉันที่นี่ ในคืนนี้เข้าใจไหม?”

เขามึนงงไม่สามารถหันไปมองรอบ ๆ ตามคำสั่งได้ แต่ก็ยังคงฟังคำเตือน เลียมตบแขนเขาและปล่อยให้คน ๆ นั้นออกไป

แม้ว่าจะเป็นเวลาห้าปีแล้ว ที่เลียมจบการศึกษาจากโรงรียนมัธยมปลายอาเชอ แต่ตำนานที่เขาทิ้งไว้ข้างหลังก็ยังคงอยู่ภายในกำแพงทั้งสี่ของโรงเรียน

เหตุผลนั้นง่ายมาก ในช่วงที่เขาเรียนอยู่เลียมได้สร้างชื่อเสียงที่ไม่ดีให้กับตัวเอง จากการใช้ความรุนแรงอย่างไร้ความปรานี กล่าวอีกนัยหนึ่งเขาเป็นคนพาลในโรงเรียนซึ่งมีอยู่เพียงครั้งเดียวในรอบทศวรรษ ด้วยการต่อสู้ที่ทำให้เขามีจำนวนมากกว่าการสอบที่เขาเข้าร่วม และเอาชนะแสงแดดที่มีชีวิตออกมาจากศัตรูของเขา เขาจึงเป็นฝันร้ายของนักเรียนและครูทุกคน

ห้าปีที่ผ่านมาและฝันร้ายนี้ยังคงเป็นแรงที่ต้องคำนึงถึง โดยทั่วไปทุกคนจะหันไปทางอื่นเมื่อเห็นเขา ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาไม่มีใครกล้าเข้าใกล้เขานอกจากเจเน็ต

มันเป็นที่น่าเสียดาย เธออาจเต็มใจ แต่เขาไม่

แม้ว่าเธอจะได้รับพรที่ได้เกิดมาในครอบครัวที่มีชื่อเสียง เป็นคุณหนูแห่งแฮนค็อก ก็ต้องคิดไม่ออกที่จะสนใจเด็กผู้ชายที่ไม่มีอะไรเลยนอกจากรูปลักษณ์ของเขา แม้จะพยายามอย่างเต็มที่ แต่เจเน็ตก็ถูกปัดทิ้ง เด็กคนนั้นไม่รู้ว่าอะไรดีสำหรับเขาจริง ๆ เขาปฏิเสธความก้าวหน้าของเธออย่างจริงจัง เด็กผู้ชายหลายคนที่แอบชื่นชมเจเน็ตไม่พอใจเพราะเห็นแก่เธอ เป็นเรื่องน่าเสียดายที่เจเน็ตไม่เคยมองพวกเขาซ้ำสอง ทำให้พวกเขาไม่สามารถแสดงความคิดเห็นได้

ในที่สุดการแสดงของเจเน็ตก็จบลงบนเวที เธอลุกขึ้นเพื่อโค้งคำนับผู้ชมก่อนจะเดินไปหลังเวที ขณะที่เสียงปรบมือดังไปทั่วหอประชุมเลียมก็ปรากฏตัวในเงามืดเหลือบมองไปยังทิศทางที่ผู้หญิง คนนั้น ๆ จากไป ด้วยดวงตาสีเข้มของเขาทำให้ขุ่นมัวเขาจึงหันหลังเดินออกไป

ถัดไปคือเซลีน

เทพธิดาแห่งโอตาคุสจำนวนมาก เซลีนอาจไม่ได้หมายถึงเจเน็ตในแง่ของความงาม แต่ตัวตนของหญิงสาวข้างบ้านที่ไร้เดียงสาของเธอก็สร้างความตื่นเต้นได้ดีทีเดียว เปียโนชิ้นหนึ่งได้รับความโปรดปราน และเสียงปรบมือ นอกจากนี้ยังมีแฟนคลับชายที่คลั่งไคล้ที่ขึ้นไปบนเวทีเพื่อมอบช่อดอกไม้ พวกเขาเร่าร้อนด้วยอารมณ์

เซลีนยืนอยู่บนเวที และกล่าวคำชมทั่วไปซึ่งทำให้โรงเรียนครูและนักเรียนอยู่ในแง่ดี ทุกคนต่างกระหายคำชมแม้แต่อาจารย์และอาจารย์ใหญ่

รอยยิ้มอันซาบซึ้งสว่างขึ้นบนใบหน้าของพวกเขา

เนลล์ไม่มีความสนใจที่จะดูการแสดงของเธอ หลังจากส่งข้อความให้เจเน็ตและรู้ว่าเธออยู่หลังเวทีแล้วเนลล์ก็หันไป เจเน็ตกำลังเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่หลังเวที

เธอสวมชุดจีนแบบดั้งเดิมระหว่างการแสดงบนเวที และกำลังเปลี่ยนเป็นชุดสำหรับงานบอล เนลล์รอเธออยู่ข้างประตูและหลังจากเปลี่ยนตู้เสื้อผ้าแล้วพวกเขาก็ก้าวไปยังโรงแรมที่อยู่ใกล้เคียง

มีสองส่วนในการเฉลิมฉลองของโรงเรียน การแสดงและพรมแดงเป็นหนึ่งในนั้นซึ่งใช้เวลาเพียงครึ่งชั่วโมง

โรงแรมระดับห้าดาวข้างโรงเรียนเป็นสถานที่ถัดไปหลังจากสิ้นสุดส่วนแรก เมื่อโรงแรมปิดไม่ให้ประชาชนเข้าชมในคืนนี้ผู้ที่ไม่สนใจการแสดงน้อยกว่านี้สามารถมารวมตัวกันที่นั่น แม้ว่าจะยังเช้าอยู่ แต่สถานที่แห่งนี้ก็มีผู้คนพลุกพล่านอยู่แล้ว

เนลล์และเจเน็ต ขอคีย์การ์ดสำหรับห้องของพวกเขาจากแผนกต้อนรับ พวกเขาเดินทางไปยังห้องของตนก่อนจะมุ่งหน้าไปที่ห้องบอลรูม