บทที่ 73 ผู้กำกับที่มีพรสวรรค์

โปรเจ็กต์ใหม่ในมือของเอริค เริ่มดำเนินการเมื่อเดือนที่แล้ว นี่เป็นข่าวล่าสุดที่เนลล์ได้รับในขณะที่กลับมา

ในฐานะผู้กำกับรายการที่มีชื่อเสียงสูงสุด และได้รับการการันตียอดฮิตในบ็อกซ์ออฟฟิศบทบาทในภาพยนตร์ของเอริค จึงเป็นที่ต้องการอย่างมาก

ไม่เพียง แต่นักแสดงทั่วไปเท่านั้น แต่ยังมีนักแสดงแนวหน้าอีกหลายคนที่แย่งชิงบทบาทในโครงการนี้ อย่างไรก็ตามเอริคเป็นผู้กำกับหลัก ไม่เกี่ยวกับความดังแต่เป็นความเข้ากันได้ของนักแสดงดังกล่าวกับบทบาท

เขามีสิ่งหนึ่งสำหรับมือใหม่เพราะเมื่อเทียบกับนักแสดงรุ่นเก๋า ที่สร้างเสริมลักษณะเด่นให้กับตัวเองแล้วมือใหม่ก็เหมือนดินเหนียวที่สามารถปั้นได้ มันจะง่ายกว่าที่จะปั้นมือใหม่เหล่านี้ให้เป็นตัวละครปัจเจกที่เขาจินตนาการไว้ในผลงานของเขา

ดังนั้นชื่อของเขาในฐานะแมวมองมือใหม่ เอริคเป็นหนึ่งในสาเหตุที่ทำให้วันนี้เนลล์อยากเข้าร่วมงาน ในขณะที่เธอกำลังยิ้มเอริคจ้องมองเธอพร้อมกับขมวดคิ้ว

“ทำไมคุณถึงขอสิ่งนี้?”

“คุณควรรู้ว่าตอนนี้ฉันได้ครอบครองซิงฮุยคำตอบคือ ฉันสามารถแนะนำผู้สมัครที่เหมาะสมให้กับคุณได้” เอริคเย้ยหยัน

“ซิงฮุยมีนักแสดงที่มีความสามารถเหรอ?” ไม่มีความลับใด ๆ ที่เมื่อซิงฮุยกำลังจะเลิกกิจการนักแสดงที่มีแนวโน้มน้อยที่สุดในอนาคตได้กระโดดข้ามเรือไปยังบริษัทอื่น ใครอยู่เบื้องหลัง? อย่างไรก็ตามเนลล์ยังคงยิ้มบนใบหน้าของเธอ

“บทบาททั้งหมดในภาพยนตร์เรื่องใหม่ของคุณ 'ตามหาสายลม' ได้รับการเติมเต็มยกเว้นบทหญิงอเมเลีย ไวลด์ ฉันเข้าใจว่าคุณเป็นคนหนึ่งที่ใฝ่หาความสมบูรณ์แบบในงานศิลปะและจะไม่ยอมเสียค่าใช้จ่ายในการชะลอการถ่ายทำ

“ฉันมีนักแสดงในสังกัดที่เหมาะกับบทบาทนี้ ฉันสามารถนำเธอเข้ารับการทดสอบได้หากคุณเต็มใจให้โอกาส เชื่อฉันสิคุณจะไม่ผิดหวัง”

คำพูดของเนลล์ทำให้คนอื่นแย่ลง ขณะที่ผู้คนรอบข้างเริ่มส่งเสียงพึมพำในการสนทนาเอริคเพียงแค่ขมวดคิ้วและจ้องมองเธออย่างว่างเปล่าโดยไม่พูดอะไร

“เธอคิดว่าเธอเป็นใคร? เธอคิดว่าจะมีการมอบบทบาทสำคัญเช่นนี้ให้กับเธออย่างนั้นหรือ?”

“เอ่อฮะ. บริษัทซอมซ่ออย่างซิงอุยกล้าขอบทบาทจาก ผู้กำกับฟรีแมนได้อย่างไร? ฉันหมายถึงดูเธอสิ!”

“เซลีน เจนนิงส์ไม่สามารถคว้าบทนี้ได้ แม้ว่าเธอจะมีศิลปินในสังกัด แต่เธอก็เป็นมือใหม่ใช่ไหม? อะไรทำให้เธอคิดว่าจะถูกเลือก”

“จุ๊ ๆ ! ผู้กำกับฟรีแมนชอบให้โอกาสมือใหม่... ” บทสนทนานั้นทำให้เกิดเสียงดังขึ้นอย่างรวดเร็ว

เอริคปรับขนาดผู้หญิงคนนั้นต่อหน้าเขา ธรรมชาติที่ห่างไกลและสงบท่ามกลางการปรากฏตัวของเธอทำให้เขารู้สึกถึงความไว้วางใจที่มืดบอด

เขาไม่มีอะไรจะเสียกับการออดิชั่น ด้วยเหตุนี้เขาจึงพยักหน้าและกำลังจะกล่าวคำพูดของเขา ตอนนั้นเองที่เสียงหัวเราะคิกคักออกมาจากประตู

“เซลีนคืนนี้คุณวิเศษมาก ไม่มีใครเทียบคุณได้! คุณเห็นไหมว่าผู้ชายเหล่านั้นมองคุณอย่างไร? พวกเขาเหมือนกับหมาป่าฝูงหนึ่ง”

“มันเป็นเสน่ห์ของเซลีนของเรา ด้วยรูปลักษณ์และความสามารถของเธอแน่นอนว่าใคร ๆ ก็รักเธอ!”

“เป็นเรื่องน่าเสียดายที่ เซลีนของเราถูกชิงบทไป ไม่ว่าพวกเขาจะรักเธอมากแค่ไหนพวกเขาก็ไม่กล้าก้าวเท้าเข้าไปใกล้!”

“ฮ่า ฮ่า ระวังคุณมอร์ตันจะตีคุณถ้าเขาได้ยินสิ่งนี้”

“สุภาพบุรุษอย่าง คุณมอร์ตันไม่ยอม!”

“ ... ”

“เอาล่ะ เลิกพูดเรื่องไร้สาระซะ คืนนี้ทุกคนดีมาก ฉันขลุกอยู่กับศิลปะนาน จึงไม่มีอะไรเลย”

“โอ้เซลีน คุณถ่อมเนื้อถ่อมตัวเกินไป”

บางทีอาจเป็นเพราะพวกเขาอยู่ใกล้ประตูคนทางด้านนี้จึงส่งเสียงดังทั้ง ๆ ที่ระดับเสียงลดลงเพียงแวบเดียวก็เห็นเซลีนเดินนำกลุ่มคนที่เดินเข้ามา

โดยมีเซลีนอยู่ตรงกลางกลุ่มรวมทั้งมีอา และลิลี่ก็วนเวียนอยู่รอบ ๆ เธอ ชุดคลุมสีขาวของเซลีนเน้นย้ำถึงความสง่างามและความเปราะบางของเธอราวกับเจ้าหญิงที่ต้องการการปกป้อง