บทที่ 728 ปฏิบัติการในตอนกลางคืน

ลุงเฟร็ดหยุดนิ่งและครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนจะพูดต่ออีกครั้ง

“เอาล่ะ ฉันจะคิดหาวิธี ถ้าไม่สำเร็จ ฉันจะหารถลากเข้าเมืองเอง ที่นั่นมีคนเชี่ยวชาญเรื่องการค้ามนุษย์อยู่ แม้ว่าราคาจะแพง ถูกกว่านิดหน่อย ฉันไม่สนใจแล้ว"

เมื่อป้าคาเรนได้ยินสิ่งนี้ ใบหน้าของเธอก็เปลี่ยนไปเล็กน้อยและปลายนิ้วของเธอก็สั่น

ในท้ายที่สุดเธอไม่กล้าพูดอะไรต่อ เมื่อหน้าสามีที่เย็นชา เธอจึงก้มหน้าลง

ตะเกียงน้ำมันในบ้านยังคงเปิดอยู่จนถึงเที่ยงคืนก่อนจะดับ

เช้าวันรุ่งขึ้น พระอาทิตย์ขึ้นและทุกอย่างก็เป็นปกติ

คืนนั้นทั้งเนลล์ เจนนิ่งส์ และ แนนซี่ เมอร์เรย์ ไม่กล้านอนมากเกินไปเพราะกลัวว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นในตอนกลางคืน

ปรากฏว่าแม้ลุงเฟร็ดจะสังเกตเห็นว่ามีบางอย่างผิดปกติกับพวกเขา แต่พวกเขาไม่ได้ดำเนินการอย่างรวดเร็วซึ่งเป็นไปตามที่เนลล์คาดไว้

มีบางอย่างที่แตกต่างกันเช่นกัน

นั่นคือตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ลุงเฟร็ดไม่อนุญาตให้พวกเขาลงไปทานอาหารเย็นที่ชั้นล่างอีกต่อไป

ไม่ต้องพูดถึงการออกไปตอนนี้พวกเขาไม่ได้รับอนุญาตให้ลงไปชั้นล่าง

เหตุผลที่เขาให้พวกเขานั้นไร้สาระ

ลุงเฟร็ดบอกว่า “คุณผู้หญิงไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เมื่อคืนมีขโมยในหมู่บ้าน พวกเขาไม่ใช่แค่โจรธรรมดา พวกเขาขโมยเงิน คนลักลอบนำเข้า และกระทั่งข่มขืนผู้หญิง คุณผู้หญิงมาจากภายนอกและถูกรังแกได้ง่ายอยู่แล้ว ฉันคิดว่าคุณทั้งคู่อยู่ในห้องของคุณดีกว่าเพื่อความปลอดภัย

“คุณเคยเห็นครอบครัวของเราแล้ว มีเพียงเราสองคนแก่เฒ่าที่อยู่ที่นี่ ถ้าพวกเขาจะบุกเข้ามาจริง ๆ เราทั้งคู่ก็ปกป้องคุณไม่ได้หรอกใช่ไหม?”

แนนซี่ขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัวกับคำพูดเหล่านี้ เธอต้องการโต้กลับแต่ถูกเนลล์ห้ามไว้

เนลล์วางมือบนหน้าอกและแสร้งทำเป็นตกใจ เธอถามว่า “จริงเหรอ โจรอะไรจะกล้าทำอย่างนั้น โอ้ ฉันได้ยินมาว่าอาชญากรในชนบทจำนวนมากไม่เคารพกฎหมาย เพราะการบังคับใช้กฎหมายอยู่ไกลเกินไป และพวกเขาคิดว่าไม่มีใครสามารถควบคุมพวกเขาได้ โอ้ ของฉัน นี่มันแย่มาก!”

แนนซี่เห็นทักษะการแสดงอันยิ่งใหญ่ของเนลล์และอดยิ้มไม่ได้

เฟร็ดและคาเรนไม่เห็นสิ่งผิดปกติกับปฏิกิริยาของเนลล์

พวกเขาแค่พยักหน้าอย่างจริงจัง

“ใช่ มันรุนแรงมากเลย ดังนั้นพวกคุณ สาว ๆ อยู่ในห้องแล้วอย่าออกมาดีกว่า ป้าคาเรนจะนำอาหารทุกมื้อมาให้คุณ”

เนลล์แสดงความรู้สึกขอบคุณและกล่าวว่า "ขอโทษที่ทำให้คุณลำบาก"

"ไม่เป็นไรครับ เชิญครับ"

หลังจากที่ลุงเฟร็ดพูดอย่างนั้นเขาก็จากไป

ป้าคาเรนมองเนลล์อย่างลึกซึ้งและไม่พูดอะไร เธอเพียงแค่หันหลังกลับ เดินเข้าไปในครัวเพื่อทำงานของเธอ

จากนั้นเนลล์จึงดึงแนนซี่กลับเข้าไปในห้อง

ทันทีที่พวกเขากลับมาที่ห้อง แนนซี่ก็ถามเสียงต่ำว่า “คุณทำอะไรน่ะ พวกเขาพยายามหลอกเราอย่างชัดเจนโดยการล็อคเราไว้ในห้องและไม่อนุญาตให้เราออกไป”

เนลล์เยาะเย้ยและพูดว่า “ฉันรู้ ฉันจะร่วมมือกับการกระทำของพวกเขาทำไม”

แนนซี่รู้สึกสับสนในทันที

“เนลลี่ คิดอะไรอยู่?”

เนลล์นั่งอยู่ที่นั่นและหัวเราะด้วยมือของเธอที่คาง

“ไม่เป็นไร ฉันแค่คิดว่าตอนนี้พวกเขากังวลมาก ฉันแค่กลัวว่าจะมีคนมาหาเรา นั่นเป็นสาเหตุที่ความคิดของพวกเขาเปลี่ยนไปมาก!”

แนนซี่ตกใจในตอนแรก แต่ภายหลังเธอก็ดีใจมาก

“คุณกำลังพูดว่าประธานและคนอื่น ๆ พบพวกเขาแล้วใช่ไหม นั่นสิ คุณหายไปหลายวัน ถึงเวลาที่ประธานจะต้องมาหาคุณแล้ว”

อย่างไรก็ตาม ใบหน้าของเนลล์ไม่มีความสุขในขณะที่เธอเลิกคิ้วเล็กน้อย

"ไม่ใช่พวกเขา"

“หือ? อะไรนะ?”