บทที่ 733 แผนถูกเปิดเผย

มันเป็นไปไม่ได้!

เนลล์ เจนนิงส์ปฏิเสธโดยไม่คิดอะไรเลย

“ฉันไม่จูบคุณ!”

เธอพูดแล้วหันหัวไปด้านข้าง

สายตาของชายคนนั้นเย็นชา เขายืดตัวขึ้นและมองที่เธอ

ทันใดนั้นเขาก็เยาะเย้ย

การเยาะเย้ยนั้นเหมือนกับเสียงร้องต่ำจากสัตว์ดุร้าย ซึ่งทำให้เนลล์รู้สึกหนาวสั่นตามกระดูกสันหลังอย่างอธิบายไม่ถูก

เธอรู้สึกคลุมเครือราวกับว่าเธอเคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อนหรือไม่?

ชายคนนั้นพูดอย่างเย็นชาว่า “คุณเป็นผู้หญิงของผมแล้วตอนนี้ เราอยู่ในถิ่นทุรกันดาร แม้ว่าผมจะทำคุณตอนนี้ ในจุดนั้น ก็ไม่มีใครสนใจ คุณแน่ใจหรือว่าต้องการปฏิเสธผมต่อ”

ริมฝีปากของเนลล์สั่น เธอเงยหน้าขึ้นมองเขา เพียงเพื่อดูการจ้องมองของชายคนนั้นราวกับน้ำแข็ง มันไม่เคลื่อนไหวในขณะที่เขามองเธอ

สายตานั้นช่างแปลกเหลือเกิน แต่ก็มีความคุ้นเคยอย่างประหลาด

เป็นไปได้อย่างไร?

ทำไมเขาถึงมีแววตาแบบนั้น?

รูปลักษณ์นั้นคุ้นเคยกับเธอมาก แต่นานมากแล้วที่เธอไม่เห็นมัน

ผู้ชายคนนั้น...ไม่ ไม่ เขาจะไม่ปรากฏตัวที่นี่

หัวใจของเนลล์สับสนวุ่นวายอยู่ครู่หนึ่ง แต่ชายตรงหน้าเธอเอนตัวเข้ามาอีกครั้งแล้วพูดว่า “ผมจะให้โอกาสคุณอีกครั้ง คุณจะจูบผมหรือไม่?”

เนลล์เม้มริมฝีปากของเธอและกลืนน้ำลายของเธอ

ถึงเวลานี้ เธอก็รู้ว่าการก้มศีรษะใต้หลังคาของคนอื่นหมายความว่าอย่างไร

ตอนนี้เธอค่อนข้างมั่นใจว่าผู้ชายตรงหน้าเธอน่ากลัว

เธอไม่สามารถเผชิญหน้ากับเขาได้โดยตรง

เนลล์ลังเลและคิดว่าแนนซี่ยังนอนอยู่ในรถด้วยอาการบาดเจ็บ แล้วเธอก็ก้มศีรษะลงและมอบให้แก่เขา

“ก็ได้ ฉันจะจูบคุณ”

หลังจากที่เธอพูดอย่างนั้น เธอก็ก้มศีรษะลงและจูบลงที่แก้มเขาอย่างรวดเร็ว

ในขณะเดียวกันเธอก็รังเกียจ!

ฮึ่มมม! เธอไม่ได้หมายความอย่างนั้นเลย เธอแอบสาปแช่งชายที่เธอเพิ่งจูบให้ตายอย่างทรมาน

เธอรู้สึกดีขึ้นมากหลังจากที่คิดแบบนี้

ผู้ชายคนนั้นถูกเธอจูบและไม่พบปัญหากับเธออีกต่อไป

เขายิ้มเหยียด และพูดว่า “ผมจะรอคุณอยู่ที่นั่น”

หลังจากพูดจบเขาก็หยุดและกล่าวเสริมว่า “อย่าคิดหนี! รู้ไหม เพื่อนคุณยังอยู่ในมือเรา”

เนลล์ยิ้มและพยักหน้าให้เขา รอยยิ้มบนใบหน้าของเธอนั้นเสแสร้งมากจนทำให้รู้สึกอ้วก

ชายคนนั้นไม่สนใจ และหลังจากที่เขาเตือนเธอแล้ว เขาก็จากไป

เขาไม่ได้ไปไกลและเพียงแค่ยืนห่างออกไป 4 หรือ 5 ก้าว

เนลล์แอบโล่งใจเดินไปหลังต้นไม้และนั่งยองๆ

แน่นอนว่าเธอไม่ต้องไปห้องน้ำ ปกติแล้ว เธอไม่ถอดกางเกงออก

เธอเพียงแค่นั่งลงที่นั่นและสังเกตการเคลื่อนไหวของชายคนนั้นอย่างเงียบๆ

เนลล์เห็นว่าเขากำลังยืนอยู่ตรงนั้นจริง ๆ เขาหันหลังไปทางเธอโดยไม่คิดจะหันกลับมามอง หัวใจของเธอก็โล่งใจ

เธอหันศีรษะมองไปทางซ้ายและขวา และในที่สุด ดวงตาของเธอก็จับจ้องไปที่หินก้อนใหญ่ที่อยู่ไม่ไกล

ต้องใช้สองมือจับหิน และขอบก็คมมาก เธอรับประกันได้ว่าถ้าหินก้อนนี้กระแทกหัวเขา อย่างน้อยเขาก็จะเป็นลมถ้าเขาไม่ตาย

เนลล์นั่งลงอย่างเงียบ ๆ และยกก้อนหินขึ้น

จากนั้นค่อย ๆ ก้าวไป เธอก้มตัวลงและเดินช้า ๆ ทีละก้าวเข้าหาชายคนนั้น

ชายคนนั้นยืนอยู่ตรงนั้นโดยเอามือไว้ข้างหลัง

การที่เขายืนหันหลังให้แสงสีเหลืองอบอุ่นในยามเช้า กลับทำให้รู้สึกถึงความงามที่น่าหลงใหล

เนลล์กอดหินและแอบสาปแช่งเขาในใจ

คนเลว ช่างงามเสียนี่กระไร!