บทที่ 734 เป็นเขาจริง ๆ ด้วย

มีคนกำลังชกต่อยกัน แต่ไม่ทราบจำนวนคน

ในที่สุดชายคนนั้นก็จับหมัดของเนลล์ได้แล้ว จากนั้นเธอก็รู้สึกแน่นที่เอวของเธอ และร่างกายของเธอถูกพลิกคว่ำและโดนเขากดลงเอาไว้

เธอตกใจมาก

เนลล์กำลังจะโต้กลับอีกครั้งเมื่อเธอได้ยินเสียงที่คุ้นเคย

“คุณมีแค่แรงนี้เหรอ การเคลื่อนไหวทั้งหมดที่ผมสอนคุณในตอนนั้น คุณส่งคืนทั้งหมดให้อาจารย์แล้วหรือไง?”

เนลล์ถึงกับอึ้ง

เธอเงยหน้าขึ้นมองเขาอย่างไม่เชื่อสายตา

ผู้ชายคนนั้นกำลังจับข้อมือของเธอ เสื้อผ้าบนร่างกายและผมของเธอกระเซิงจากการต่อสู้ก่อนหน้านี้

ดวงตาเหล่านั้นคมมาก พวกมันคมมากจน เนลล์รู้สึกราวกับว่ามีดเย็น ๆ แทงเข้าที่หัวใจของเธอ

เธออดไม่ได้ที่จะสั่นเล็กน้อยแล้วถามว่า “คุณเป็นใคร?”

มีเพียงไม่กี่คนที่รู้ว่าเธอสามารถทำศิลปะการต่อสู้ได้ แต่เธอไม่สามารถจินตนาการได้ว่าจะมีสักคนที่นี่ในเวลานี้

ชายคนนั้นยิ้มให้กับคำพูดนั้น

ดวงตาที่แหลมคมของเขาเป็นประกายด้วยแสง และเขาพูดด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นว่า “ลิตเติ้ลเซเว่นไม่ได้เจอพี่ใหญ่เพียงไม่กี่วันแล้ว เธอลืมพี่ไปแล้วหรือ ตอนนี้เธอจำเสียงพี่ไม่ได้ด้วยซ้ำ?”

เนลล์สั่นอย่างหนัก รูม่านตาขยายออกด้วยความตกใจ

“เกรกอรี เกรแฮม! แก!”

“ชู่ว!”

เกรกอรีเอานิ้วแตะริมฝีปากและทำท่าทางเงียบ

เขามองขึ้นไปทางที่รถจอดอยู่และพูดว่า “ถ้าลิตเติ้ลเซเว่น ไม่ต้องการเรียกคนอื่นมา ก็ลดเสียงลง ตกลงไหม?”

เนลล์โกรธมาก

เธอไม่เคยคิดว่าชายตรงหน้าเธอคือ เกรกอรี เกรแฮม ที่ปลอมตัวเป็นชายอื่น

เนลล์ไม่รู้แม้แต่เงื่อนงำ!

เธอคิดว่าเธอตื่นตระหนกเพียงใดและชายคนนี้อาจเห็นความกลัวในดวงตาของเธอแล้ว แต่เขาไม่ได้บอกเธอจนถึงตอนนี้ เห็นได้ชัดว่าเขาต้องการเยาะเย้ยเธอ

สุดแสนจะร้ายกาจ!

เธอกัดฟันและถามว่า “คุณมาที่นี่ทำไม?”

เกรกอรี่ยิ้ม เขาไม่รีบอธิบายและเล่นกับผมของเธอที่ปลิวอยู่ที่แก้มแล้วพูดว่า "อย่าเพิ่งพูดถึงผมเลย คุณยังจำสิ่งที่คุณเพิ่งพูดได้ไหม ผู้หญิงควรรักษาคำพูดของเธอ ไม่ใช่ เหรอ?"

เนลล์ชะงักและนึกถึงการบังคับธรรมชาติของการจูบนั้นเมื่อครู่นี้ เลือดของเธอพุ่งขึ้นและเธอแค่อยากจะกัดเขาให้ตาย

เธอพูดอย่างโกรธเคือง “เกรกอรี เกรแฮม! คุณยังกล้าพูดเรื่องนี้อีกหรือ คุณอยากที่จะตายไหม?”

เกรกอรีหัวเราะ

ดูเหมือนเขาจะสนุกกับการหยอกล้อผู้หญิงคนนี้จนเธอกางเล็บออก สิ่งนี้ทำให้เขารู้สึกถึงความสำเร็จที่แปลกประหลาด

อย่างไรก็ตาม เขารู้ด้วยว่าแม้แต่ลูกแมวน่ารักก็อาจเอื้อมมือออกไปโจมตีได้หากมีคนโกรธ

ดังนั้นเขาจึงใช้เวลาของเขาและไม่หยอกล้อเธออีกต่อไป

เขาพูดอย่างจริงจังแทน "ผมได้ยินมาว่ามีบางอย่างเกิดขึ้นกับคุณ เลยมาหาคุณ"

เนลล์ขมวดคิ้วอย่างสงสัย

"เป็นไปไม่ได้ ต้องใช้เวลาอย่างน้อยหนึ่งสัปดาห์กว่าจะมาจากประเทศจีนและพบที่นี่ ทำไมคุณถึงได้เร็วขนาดนี้”

เกรกอรีหรี่ตาและพูดว่า “คุณไม่เชื่อผมเหรอ?”

เนลล์ยิ้มเยาะ

“คุณได้สิ่งที่ต้องการแล้ว ถ้าฉันอยู่หรือตาย มันจะมีประโยชน์อะไรกับคุณล่ะ?”

ดวงตาของชายคนนั้นเย็นลงทันที

เขามองไปที่เนลล์ ดวงตาของเขาฉายความเย็นเยือกเย็น

“แล้วคุณคิดยังไงกับผมล่ะ?”

เนลล์ไม่ได้พูด